Uzasadnienie
Zarządzeniem z 29 grudnia 2016 r., wysłanym na wskazany przez skarżącego adres do korespondencji, wezwano skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi – wpisu sądowego w wysokości 200 zł.
Zgodnie z adnotacją umieszczoną na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, przesyłkę skierowaną do strony skarżącej pozostawiono w placówce pocztowej 21 lutego 2017 r., umieszczając w skrzynce oddawczej awizo. Powtórnego awizowania przesyłki dokonano 1 marca 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 73 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej p.p.s.a.), w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.).
Skoro w niniejszej sprawie strona skarżąca nie podjęła adresowanej do niej i dwukrotnie awizowanej przesyłki pocztowej, zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, doręczenie należało uznać za dokonane z upływem ostatniego dnia 14–dniowego okresu, liczonego od pierwszego zawiadomienia, które nastąpiło 21 lutego 2017 r. W konsekwencji zatem trzeba przyjąć, że wezwanie do uzupełnienia braku skargi zostało doręczone skarżącemu 7 marca 2017 r., natomiast siedmiodniowy termin do wykonania tego wezwania upłynął 14 marca 2017 r.
Zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 i § 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, natomiast skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Skoro w przedmiotowej sprawie strona skarżąca, pomimo prawidłowego wezwania jej do usunięcia braku skargi w wyznaczonym terminie, nie uiściła należnej opłaty do dnia dzisiejszego, skarga - jako nieopłacona - podlegała odrzuceniu na podstawie powołanego na wstępie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.