Uzasadnienie
Pismem z [...] lutego 2020 r. (data wpływu do organu) M. M. i A. M. wnieśli skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek.
Pismem z [...] marca 2020 r. A. M. został wezwany do określenia naruszenia prawa bądź interesu prawnego zaskarżoną decyzją, której adresatem jest jedynie M. M., w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Zgodnie zaś z art. 50 § 1 i 2 tej regulacji, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, a także inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek, zaś analiza jej treści nie budzi wątpliwości, że dotyczy ona skarżącej M. M. W niniejszej sprawie stroną skarżącą jest również A.. który pismem z [...] marca 2020 r. został wezwany do określenia naruszenia prawa, bądź interesu prawnego w wynikającego z zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na wezwanie Sądu A. M. wskazał, że ZUS powiadomił jego i jego żonę o rzekomej zaległości w zapłacie składek. ZUS praktykuje obejmowanie roszczeniem zapłaty obojga małżonków i tak też jest w tym przypadku. Zatem zarówno on jak i jego żona mają interes prawny, aby odwołać się od nieprawidłowej i krzywdzącej decyzji. W dalszej części pisma A. M. powołał się na treść art. 2 Konstytucji.
Jak wynika z akt niniejszej sprawy, A. M. nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym i nie doręczano mu decyzji wydanych w jego toku. W tym stanie rzeczy, skoro A. M. nie był adresatem zaskarżonej decyzji ani nie był stroną postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją to należało uznać, że A. M. jest podmiotem nieuprawnionym do wniesienia skargi, a w rezultacie podlega ona odrzuceniu jako niedopuszczalna. Jednak nie ulega wątpliwości, że osobą uprawnioną do wniesienia skargi w przedmiotowej decyzji jest jej adresat M. M., jej skarga zostanie rozpoznana przez Sąd.
Z uwagi na powyższe Sąd postanowił jak w sentencji, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.