Uzasadnienie
Przedmiotem skargi P. B. jest decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...]r. (nr [...]ponowne rozpatrzenie), wydana na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096; dalej: k.p.a.) w zw. z art. 83b ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2017 r., poz. 1778, dalej: u.s.u.s.), stwierdzająca uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne.
Jak wynika z zaskarżonej decyzji oraz z akt sprawy, decyzją z dnia [...] r., wydaną na skutek wniosku strony, Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne za osoby zgłaszane do ubezpieczeń w części finansowanej przez ubezpieczonych oraz na ubezpieczenia społeczne za pracowników w części finansowanej przez płatnika. Decyzja ta została doręczona na adres strony w dniu 10 grudnia 2018 r. (odbiór przesyłki pokwitowała żona).
Organ rentowy uznał, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy jaki strona wniosła od decyzji z dnia [...] r. został wniesiony przez nią w dniu 6 stycznia 2019 r., a zatem po upływie 14dniowego terminu od dnia doręczenia tej decyzji, który upłynął bezskutecznie w dniu 24 grudnia 2018 r.
Powyższe ustalenia znalazły odzwierciedlenie w decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r., stwierdzającej uchybienie przez stronę terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. W decyzji ten organ dodał, że strona nie złożyła wniosku o przywrócenie uchybionego terminu.
Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z dnia [...] r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych sprostował decyzję z dnia [...] r. w zakresie daty nadania przez stronę wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy wskazując, że wniosek został nadany 8 stycznia 2019 r., a nie, jak błędnie podano w decyzji, 6 stycznia 2019 r.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarżący wniósł o uchylenie decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. w całości z uwagi na naruszenie prawa oraz o zobowiązanie tego organu do wydania nowej decyzji, umarzającej zaległości strony z powodu trudnych warunków materialnych. W treści skargi skarżący podniósł, że wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy złożył 7 stycznia 2019 r.
W odpowiedzi na skargę, Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie zaskarżonego aktu z obrotu prawnego.
Zgodnie z art. 83 ust. 4 u.s.u.s., do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stosuje się przepisy k.p.a. dotyczące odwołań od decyzji. Przepisem k.p.a. regulującym zasady i terminy wnoszenia odwołań jest art. 129. Z punktu widzenia okoliczności spornych w sprawie istotna jest regulacja art. 129 § 2 k.p.a., w myśl której odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Na potrzeby analizowanej sprawy należy zatem uznać, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji z dnia [...] r. skarżący powinien był wnieść w terminie 14 dni od daty doręczenia mu tej decyzji.
Należy przy tym zauważyć, że w analizowanym stanie faktycznym bezsporną okolicznością jest fakt, że decyzję z dnia [...] r. doręczono stronie 10 grudnia 2018 r. Taka data wynika ze znajdującego się w aktach sprawy dowodu zwrotnego potwierdzenia doręczenia tej decyzji na adres strony i taką też datę doręczenia przyjęto w zaskarżonej decyzji, czego strona nie kwestionuje w skardze.
W świetle dotychczasowych rozważań za jak najbardziej prawidłowe uznać należy zatem stanowisko organu wyrażone w zaskarżonej decyzji, że termin do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy upływał w dniu 24 grudnia 2018 r.
Mają na uwadze dowody wynikające z akt sprawy, bezspornie należało uznać, że termin ten nie został przez stronę dochowany. Ze znajdującej się w aktach administracyjnych sprawy koperty w której strona nadała ów wniosek wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że wniosek ten, za pośrednictwem urzędu pocztowego, strona nadała dopiero w dniu 8 stycznia 2019 r. (data przyjęta na podstawie stempla pocztowego), a zatem niewątpliwie, po terminie.
Odnosząc się do podnoszonego w skardze zarzutu, że wniosek został nadany przez stronę w dniu 7 stycznia 2019 r, należy wyjaśnić, że datą 7 stycznia 2019 r. opatrzone jest pismo strony zatytułowane "Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy". Samą zaś przesyłkę, w której znajdował się ten wniosek strona nadała w urzędzie pocztowym 8 stycznia 2019 r., na co słusznie zwrócono uwagę w postanowieniu z dnia [...]r. (nr [...]), prostującym oczywistą omyłkę pisarską w decyzji z dnia [...] r. w zakresie daty nadania wniosku przez stronę.
Niezbędnym jest w tym miejscu jednocześnie wyjaśnienie, że jakkolwiek miarodajną datą dochowania terminu w przypadku nadania przesyłki za pośrednictwem urzędu pocztowego jest data stempla pocztowego widniejącego na kopercie, a nie data sporządzenia przez stronę pisma, to jednak, w okolicznościach faktycznych sprawy nie budzi wątpliwości, że już samo sporządzenie przez stronę pisma z dnia 7 stycznia 2019 r., zatytułowanego "Wiosek o ponowne rozpatrzenie sprawy" nastąpiło po upływie ustawowego terminu do jego złożenia, o czym strona otrzymała prawidłowe pouczenie w treści decyzji z dnia [...] r. Z tych wszystkich powodów Sąd uznał, że wydając kwestionowane orzeczenie, Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie naruszył treści art. 134 k.p.a. w zw. art. 83b ust. 1 u.s.u.s, a zaskarżona decyzja została wydana na podstawie w i w granicach prawa.
Na marginesie Sąd wskazuje, że dokonane w postanowieniu z dnia [...] r. sprostowanie decyzji z dnia [...] r. w zakresie daty nadania przez stronę wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie miało wpływu na prawidłowość rozstrzygnięcia zawartego w tej decyzji, co potwierdza data stempla pocztowego na kopercie w której strona nadała wniosek.
Końcowo należy wyjaśnić skarżącemu, że w sprawie spóźnionego wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy Sąd nie jest władny badać merytorycznie decyzji co do której strona podnosi zarzuty w skardze.
Kierując się przedstawioną argumentacją, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) skargę w całości oddalił.