Uzasadnienie
A sp. z o.o. w K. (dalej jako: "strona skarżąca") wniosło skargę na opisane w komparycji niniejszego orzeczenia postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów do protokołu opisu i oszacowania wartości nieruchomości.
W treści skargi strona skarżąca wniosła o "wstrzymanie postępowania egzekucyjnego z nieruchomości dla której Sąd Rejonowy w K. V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr [...]", nie argumentując w żaden sposób przedmiotowego wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.) - zwanej dalej: "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Odnosząc się do wniosku strony skarżącej, należy wyjaśnić, iż sąd administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., nie ma prawnej możliwości udzielania ochrony tymczasowej stronie, która wnosi o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego prowadzonego w myśl przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r., poz. 1015 ze zm.). Należy bowiem zauważyć, że sądy administracyjne są właściwe do orzekania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonych do nich orzeczeń organów administracji, natomiast wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego nie ma podstawy prawnej w przepisach normujących postępowanie przed tymi sądami.
Sąd administracyjny nie jest ani organem egzekucyjnym, ani organem nadzoru i przez to nie jest właściwy do wydania orzeczeń merytorycznych, które mogą zapadać tylko w toku postępowania administracyjnego, w tym wypadku postępowania egzekucyjnego w administracji. Sądy administracyjne nie mają bowiem kompetencji do zastępowania administracji publicznej, a jedynie sprawują kontrolę jej działalności stosownie do treści art. 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 września 2015 r., II FZ 601/15, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Niezależnie od powyższego, przywołać również należy stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zajęte w postanowieniu z dnia 1 października 2009 r. o sygn. akt II OZ 813/09, w sprawie dopuszczalności rozpatrywania wniosku o wstrzymanie czynności egzekucyjnych w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sąd ten zauważył, iż zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W rezultacie powyższych unormowań, stwierdzić należy, że przedmiotem skargi do sądu administracyjnego może być takie postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym, co do którego przepisy obowiązującego prawa wprost przewidują, że przysługuje na nie zażalenie.
Tym samym sąd może podjąć orzeczenie o wstrzymaniu wykonania tylko w odniesieniu do tych postanowień. Zatem żądanie wstrzymania czynności egzekucyjnych, czy postępowania egzekucyjnego nie może zostać uwzględnione, albowiem nie są one objęte zakresem kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne. Wskazać należy, że sąd administracyjny nie jest uprawniony do orzekania o wstrzymaniu postępowania egzekucyjnego, a orzeczenia w tym zakresie należą do właściwości organów egzekucyjnych, których sąd nie może zastępować.
W tej sytuacji, biorąc pod uwagę, że przepisy p.p.s.a. nie dają podstawy do odrzucenia wniosku jako niedopuszczalnego, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 61 § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.