Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. I. P. – P.(dalej jako: "skarżąca") złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie odmowy zmiany decyzji zezwalającej na zajęcie pasa drogowego. Nadto w niniejszej skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej – skrótowo – "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja/postanowienie administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu.
Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania w trybie powołanego wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, że to wnioskodawca winien wskazać okoliczności uzasadniające jego żądanie. Wartym podkreślenia jest to, że okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, a nie tylko potencjalny i hipotetyczny.
Zwrócić należy uwagę, że przedmiot wstrzymania wykonania stanowić mogą jedynie takie akty lub czynności, które mają przymiot wykonalności, zatem nadające się do wykonania. Pogląd taki wyrażony został przez Naczelny Sąd Administracyjny m. in. w postanowieniu z dnia [...] r., II OZ 455/09 "przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania".
Charakter taki posiadają decyzje stwierdzające lub stwarzające względem adresata określone uprawnienia lub też obowiązki. W sprawie podlegającej rozpoznaniu, przedmiot postępowania stanowi decyzja odmawiająca zmiany decyzji zezwalającej na zajęcie pasa drogowego. Z uwagi na charakter tego rozstrzygnięcia nie zachodzi przesłanka wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Decyzja powyższa, jako decyzja odmowna, nie stwarza po stronie adresata obowiązku, ani uprawnienia, nie wywołuje zatem skutków materialnoprawnych. Zwrócić uwagę należy, że cechy wykonalności nie posiadają co do zasady decyzje odmowne. Wstrzymanie decyzji odmawiającej zmiany decyzji zezwalającej na zajęcie pasa drogowego w żaden sposób nie wpłynęłoby na udzielone przez organ zezwolenie na zajęcie pasa drogowego.
Jak zatem wskazano, akt stanowiący przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie, nie podlegając wykonaniu, nie wywołuje względem adresata skutków materialnoprawnych i tym samym jego wykonanie nie może podlegać wstrzymaniu.
W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.