Uzasadnienie
"A" sp. z o.o. w W. (dalej jako spółka), w skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W., z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji.
Uzasadniając wniosek podniosła, że zaskarżona decyzja jest wadliwa merytorycznie. Pomimo tego jej przymusowe wykonanie wywoła dla samej spółki daleko idące skutki finansowe i określoną szkodę, polegającą nie tylko na pozbawieniu jej możliwości operowania określonymi środkami pieniężnymi na czas prowadzenia postępowań z zakresu urządzania gier hazardowych ale również z uwagi na straty związane z działalnością organów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity z 2016 r., Dz. U. poz. 718, ze zm., dalej jako p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie jednak z § 3 tego przepisu, sąd może wstrzymać wykonanie takiej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przez sformułowanie "znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" należy rozumieć taką sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do jej stanu pierwotnego. W szczególności trudnym do odwrócenia skutkiem będzie utrata rzeczy, która ze względu na swoje właściwości nie może być zastąpiona, bądź konieczność ogłoszenia upadłości przedsiębiorstwa połączonej z likwidacją jego majątku.
W postępowaniu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracji, ciężar dowodu spoczywa zawsze na wnioskodawcy. Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym konkretnie polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej.
W niniejszej sprawie stwierdzić należy, że spółka nie wykazała aby groziła jej znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki jako konsekwencje ewentualnego przymusowego wykonania zaskarżonej decyzji. Nie przedstawiła bowiem żadnych dokumentów źródłowych na temat swojej aktualnej sytuacji finansowej, w tym kwoty obciążeń, a uzasadnienie jej wniosku zostało sporządzone w sposób lakoniczny i ogólnikowy.
Jednocześnie wskazać należy, że do przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie należy jego ocena merytoryczna. Ta będzie przedmiotem badania składu orzekającego w sprawie.
W tej sytuacji, wobec braku możliwości oceny sytuacji spółki, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., należało odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.