Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] lutego 2013 r. W. N. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Następnie, pismem z dnia [...] marca 2013 r., skarżąca oświadczyła, że w związku z korzystnym rozstrzygnięciem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie poprzez uchylenie decyzji Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W., wycofuje swój wniosek z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
W związku z powyższym wezwano skarżącą do oświadczenia, czy podtrzymuje wniesioną skargę na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. W odpowiedzi skarżąca wskazała, że nie podtrzymuje wniesionej skargi.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] maja 2013 r., którego odpis skutecznie doręczono w dniu [...] czerwca 2013 r. - wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia.
W piśmie procesowym z dnia [...] czerwca 2013 r., strona wskazała, że z uwagi na jej wcześniejsze oświadczenia i rezygnację z toku postępowania sądowego, rozprawa jest bezprzedmiotowa.
Z akt sprawy wynika, że wpis nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skuteczne uruchomienie postępowania sądowego uzależnione jest od spełnienia warunków przewidzianych ustawą z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), określanej dalej jako "p.p.s.a." Jednym z takich wymogów jest konieczność uiszczenia wpisu od złożonej skargi, na co wskazuje art. 230 p.p.s.a.
W świetle art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której – pomimo wezwania – nie został uiszczony wpis podlega odrzuceniu z mocy art. 220 § 3 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe regulacje prawne, jak też okoliczności faktyczne niniejszej sprawy należało uznać, że skardze nie można nadać dalszego biegu. Nie została bowiem opłacona.
W tym miejscu Sąd wskazuje, że mimo oświadczenia skarżącej o cofnięciu złożonej przez nią skargi, postępowanie niniejsze nie może zostać umorzone w myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Przepis ten odnosi się bowiem wyłącznie do sytuacji, gdy postępowanie sądowe zostało skutecznie wszczęte. Tymczasem obarczona brakiem fiskalnym skarga nie uruchomiła postępowania sądowoadministracyjnego. Niedopuszczalne jest zatem umorzenie postępowania zainicjowanego skargą dotkniętą brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu. Wskazana wyżej sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. (por. post. NSA z dnia 10.06.1987 r. sygn. akt SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207 oraz T. Woś i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 291).
Z podanych względów odrzucono niniejszą skargę stosownie do art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji.