Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 maja 2009 r. Sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata i zwolnienia z kosztów sądowych. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej we W., na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony w dniu 22 maja 2009 r. adwokat W. K., któremu skarżący udzielił pełnomocnictwa "do prowadzenia we wszystkich instancjach sprawy własnej".
We wniosku złożonym w dniu 29 września 2009 r. skarżący ponownie wystąpił o "ustanowienie mu obsługi prawnej w związku z koniecznością wniesienia apelacji do Naczelnego Sądu Administracyjnego" wskazując, że przyznana mu pomoc prawna zakończyła się na etapie "zapadłego w dniu 23 września 2009 r. wyroku".
Na wstępie wskazać należy, iż ustawowe kompetencje Sądu w zakresie prawa pomocy ograniczają się do jego przyznania (w tym np. ustanowienie adwokata lub radcy prawnego bez oznaczenia konkretnego pełnomocnika) lub odmowy przyznania tego prawa. Sąd nie ma wpływu na decyzje podejmowane przez odpowiednie organy samorządu zawodowego adwokatów lub radców prawnych w zakresie wyznaczenia wnioskodawcy osoby przyznanego pełnomocnika. Decyzja w tym zakresie (w tym potencjalnie wyznaczenie innego pełnomocnika) jest suwerenną prerogatywą ww. organu samorządu zawodowego.
W niniejszej sprawie skarżący ma wyznaczonego zawodowego pełnomocnika- adwokata W. K., a tym samym stworzono skarżącemu gwarancje procesowe i zapewniono pomoc ze strony obiektywnego oraz profesjonalnego podmiotu. Wbrew przekonaniu skarżącego pełnomocnictwo jakie udzielił adwokatowi W.K. nie wygasło z chwilą wydania przez Sąd w dniu 23 września 2009 r. wyroku w sprawie. Reprezentowanie strony przez zawodowego pełnomocnika we wszystkich łączących się ze sprawą czynnościach w postępowaniu (nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania) wynika z charakteru instytucji "pełnomocnika ustanowionego z urzędu" i znalazło to zresztą wyraz w treści (w zakresie) udzielonego przez skarżącego adwokatowi W. K. pełnomocnictwa ("do prowadzenia we wszystkich instancjach sprawy własnej").
Dla Sądu przy rozpoznaniu aktualnego wniosku o przyznanie prawa pomocy istotny jest tylko fakt, iż prawo pomocy we wnioskowanym zakresie (tj. żądanie ustanowienia pełnomocnika z urzędu) zostało już prawomocnym postanowieniem z dnia 15 maja 2009 r. stronie przyznane i uprawnienie to jest nadal aktualne.
W świetle powyższego obecny, ponowny wniosek skarżącego w tym zakresie uznać należy za bezprzedmiotowy, a postępowanie wywołane jego wniesieniem, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało umorzyć.