Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie, postanowieniem z dnia [...] ([...]), Prezydent W., działając na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa zawiesił postępowanie w sprawie wymeldowania E., W., M., M. i D. Cz. z miejsca pobytu stałego w lokalu przy ul. H. [...] we W. W uzasadnieniu wskazano, że zawieszenie nastąpiło w związku z oczekiwaniem na zawarcie umowy najmu lokalu socjalnego. Rozpatrując zażalenie B. K. - właścicielki przedmiotowego lokalu - Wojewoda, postanowieniem z dnia [...] ([...]), utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem B. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W., wnosząc o uchylenie powyższego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu pierwszej instancji i zasądzenie kosztów postępowania. Rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 kpa.
W odpowiedzi na skargę, Wojewoda wniósł o oddalenie skargi w całości.
Pismem z dnia [...] B. K. cofnęła złożoną w sprawie skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest - zgodnie z dyspozycją art. 60 zd. 3 powołanej wyżej ustawy proceduralnej - uzależniona od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie niedopuszczalności cofnięcia skargi. Natomiast niedopuszczalność wniosku o cofnięcie skargi stwierdzana jest w przypadku ustalenia, że przedmiotowy wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W świetle materiału zebranego w sprawie czynność procesowa strony skarżącej - z tego punktu widzenia - nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne.
W konsekwencji, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej na wstępie ustawy orzekł jak w pkt I sentencji. Orzeczenie w pkt II znajduje umocowanie w art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a.