Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 11.02.2005 r. (k-1 i k-12) - doręczonym skarżącemu skutecznie 22.02.2005 r. (k-13) - wezwano go do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podanie wartości przedmiotu sprawy - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zakreślony ustawowy termin upłynął bezskutecznie 1.03.2005 r.
Zarządzeniem z dnia 10.03.2005 r. sprawę (I SA/Wr 133/05) przekazano według właściwości do Wydziału III tut. Sądu, po czym sprawie nadano nową sygnaturę III SA/Wr 127/05.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 215 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) "W każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty (§ 1). Oznaczenie wartości przedmiotu zaskarżenia zaokrągla się wzwyż do pełnych złotych (§ 2).Według art. 216 "Jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia".
Przepis art. 230 § 1 powołanej ustawy stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (m.in. od skargi) pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Przepis art. 233 ustawy zawiera delegację dla Rady Ministrów do określenia, w drodze rozporządzenia, wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu. Przepisy wydanego na powyższej podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16.12.2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wskazują, że należny w niniejszej sprawie wpis stosunkowy zależny jest od wartości przedmiotu zaskarżania.
Przepis art. 220 § l ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że "Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata".
Podnieść też trzeba, że skoro cytowany wyżej przepis art. 215 § 1 ustawy do podania w skardze wartości przedmiotu zaskarżenia obliguje skarżącego, to nie jest władnym do określenia tej wartości ani strona przeciwna ani sąd. Na mocy art. 218 ustawy przewodniczący uprawniony jest jedynie do sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia (podanej przez skarżącego), jeżeli nasuwa ona uzasadnione wątpliwości.
W świetle powołanych przepisów przyjąć należy, że bez wskazania przez stronę skarżącą wartości przedmiotu zaskarżenia nie ma możliwości ustalenia należnego wpisu (jako opłaty sądowej) i wezwania strony do uiszczenia tej opłaty. W konsekwencji brak podania przez skarżącego wartości przedmiotu zaskarżenia powoduje, że skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu.
Brak ten ma zatem charakter braku formalnego. Zgodnie zaś z przepisem art. 58 § l pkt 3 Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, przy czym zgodnie z § 3 powołanego przepisu sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
W ocenie Sądu także gdyby przyjąć, że brak w omawianym zakresie jest brakiem w skutkach równoznacznym z nieuiszczeniem należnej opłaty (vide: postanowienie SN z dnia 24.09.1999 r. sygn. akt I CZ 115/99; LEX nr 50729) -skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z tych wszystkich orzeczono jak w sentencji postanowienia.