Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie o uzupełnienie braku skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 100 zł, skarżąca wystąpiła o zwolnienie jej z tej opłaty wskazując w uzasadnieniu, iż ona wraz dwójką małoletnich dzieci utrzymuje się ze świadczenia alimentacyjnego w wysokości 400 zł, a jej konkubent (dotychczas bezrobotny) dopiero tydzień temu podjął pracę na umowę zlecenie. Podała, iż za wynajmowane mieszkanie płacą 500 zł, a na leczenie dzieci (przewlekle chorych) wydaje ok. 300 zł miesięcznie.
We wniosku złożonym w dniu 20 marca 2008 r. na urzędowym formularzu skarżąca wystąpiła o częściowe zwolnienie jej z wpisu sadowego od skargi i oświadczyła, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, utrzymuje się z ww. alimentów otrzymywanych na córkę, zasiłków wypłacanych przez MOPS oraz z dochodu jej konkubenta (umowa o pracę na okres próbny- 1126 zł brutto), a wydatki ich kształtują się następująco: czynsz najmu- 430 zł, opłata za wodę-60 zł; za energię elektryczną (co 2 m-ce)- 140 zł, koszt butli gazu- ok. 50 zł. Dodała, iż jest w stanie uiścić wpis sądowy od skargi w wysokości nie większej niż 30 zł.
Prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)).
Uwzględniając sytuację materialną rodziny skarżącej uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z przedstawionych we wniosku okoliczności, znajdujących potwierdzenie w złożonych dokumentach, wynika bowiem, że poniesienie przez nią wpisu sądowego w wysokości przekraczającej wskazaną we wniosku kwotę 30 zł mogłoby pozbawić ją środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 245 § 3 i § 4 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a, orzekł jak w sentencji.