Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. B. G., działając przez swojego pełnomocnika T. G., złożyła do Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR we W. prośbę o spotkanie w celu wyjaśnienia stanowiska organu. W uzasadnieniu pisma dodatkowo wskazano kwestie dotyczące spraw toczących się przed organami rolnymi z udziałem wnioskodawczyni, które w jej ocenie wymagają wyjaśnienia.
Pismem z dnia [...] r., zatytułowanym "Informacja", organ przedstawił szczegółowo swoje stanowisko, odnosząc się kolejno do każdej z podnoszonych we wniosku kwestii. W dniu [...] r. doszło także do spotkania B. G. i T. G. z pracownikami organu, z którego to spotkania sporządzono protokół.
Pismem z dnia [...] r. B.G. i Spółka A sp. z o.o., (działając według złożonego wyjaśnienia jako następca prawny B. G.), wezwali Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR do usunięcia naruszenia prawa. Zażądano w nim sprostowania nieprawdziwych, sprzecznych z prawem pouczeń udzielonych w piśmie z dnia [...] r.
Pismem z dnia [...] r. B. G. oraz A sp. z o.o. wnieśli skargę do tutejszego sądu "na łamanie prawa przez Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR", polegające na udzielaniu stronom postępowania administracyjnego błędnych pouczeń po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa, wystosowanym w dniu [...] r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi w zakresie w jakim wniosła je Spółka z o.o. A, wskazując, że skarga dotyczy pisma, które nie było skierowane do wyżej wymienionego podmiotu lub z ostrożności procesowej do oddalenia skargi w całości oraz o oddalenie skargi B. G. w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Przenosząc te rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, podnieść należy, że pismo z dnia [...] r. nie mieści się w katalogu art. 3 p.p.s.a. Jest ono jedynie informacją, odpowiedzią udzieloną przez organ na postawione pytania strony. Nie jest aktem administracyjnym rozstrzygającym o prawach lub obowiązkach strony, nie rodzi żadnych skutków dla strony w sferze jej interesów prawnych, dlatego skargę należało uznać za niedopuszczalną.
Dodatkowo w odniesieniu do skargi spółki A sp. z. o.o. podnieść należy, że jej skarga musiała zostać uznana za niedopuszczalną również z powodu braku legitymacji po stronie spółki. Zgodnie z art.
50. § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
Spółka A nie ma legitymacji do wniesienia skargi, ponieważ pismo z dnia [...] r. nie było do niej skierowane, a spółka nie wykazała istnienia interesu prawnego. Spółka nie może być też następcą prawnym B.G. w sprawie o udzielenie informacji na temat ewidencji producentów rolnych, brak jest bowiem w tej sprawie uprawnień mogących być przedmiotem sukcesji.
Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 orzeczono jak w sentencji.