Uzasadnienie
Pismami z dnia [...] i [...] r. skarżący wywiódł dwie odrębne skargi (jedną samodzielnie, drugą przez profesjonalnego pełnomocnika) na wskazaną w sentencji postanowienia decyzję samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. Skargi te zostały połączone zarządzeniem Przewodniczego Wydziału III do wspólnego rozpoznania.
Na rozprawie, która odbyła się przez tutejszym Sądem Administracyjnym we W. w dniu [...] r., pełnomocnik skarżącego cofnął skargę w związku z nabyciem przez skarżącego pozytywnego orzeczenia psychologicznego i wydania przez Starostę Ś. decyzji o przywróceniu uprawnienia do kierowania pojazdami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U.z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest – zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest jednak tylko w przypadku ustalenia, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie czynność procesowa skarżącego – z tego punktu widzenia – nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne.
W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu.