Uzasadnienie
Rada Powiatu L. zaskarżoną uchwałą wydaną na podstawie art. 12 pkt 11 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1869) i art. 229 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257, dalej w skrócie: "k.p.a.") uznała za bezzasadną skargę na działalność Kierownika Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie.
Pismem z dnia 5 lutego 2018 r. F. K. złożyła skargę na wskazaną wyżej uchwałę, wnosząc o jej uchylenie.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W sprawie wskazać należy, że skarga na działalność Kierownika Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie została wniesiona i rozpoznana w trybie działu VIII k.p.a. Zgodnie z przyjętą linią orzecznictwa uchwały podjęte w wyniku rozpoznania skargi wniesionej w trybie działu VIII k.p.a. są faktycznie czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi. Na czynność informującą o sposobie załatwienia sprawy, skarga do sądu administracyjnego nie służy, jak również nie służy skarga do sądu administracyjnego na uchwałę organu samorządowego podjętą w wyniku rozpoznania skargi wniesionej w trybie działu VIII k.p.a. Uchwały podjęte w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 k.p.a. są taką samą czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi, jak i czynności innych organów wymienionych w art. 229 k.p.a., którym uchwała nie jest przypisana jako forma prawna działania. Uznanie zatem, że w sytuacji gdy załatwienie skargi, o której mówi art. 227 k.p.a., nastąpiło w formie uchwały, służy skarga do sądu administracyjnego, powodowałoby niczym nieuzasadnioną nierówność prawną podmiotów.
Tym bowiem, których skarga nie została załatwiona w formie uchwały, skarga do sądu na czynność informującą o sposobie załatwienia nie służyłaby (por. postanowienie NSA z dnia 12.04.2001 r., I SA 2668/00, LEX 54426; postanowienie WSA w Białymstoku, II SA/Bk 276/05, ZNSA 2005/2-3/115).
Wobec powyższego skarga, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu na podstawie powołanego na wstępie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Na marginesie należy dodać, że nie podlegał rozpoznaniu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, skoro skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.