Uzasadnienie
B. P., pismem z dnia [...] r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu [...] r. wniosła skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r. Zaskarżona decyzja została wysłana na adres pełnomocnika skarżącej i doręczona dorosłemu domownikowi – B.P. w dniu [...] r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął więc z końcem dnia [...] r. (czwartek).
Jednocześnie ze skargą skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu podała, że ze względu na jej stan zdrowia (nowotwór pęcherza moczowego), który pogorszył się radykalnie w pierwszych tygodniach 2016 r. nie była w stanie w terminie złożyć skargi. Ponadto poinformowała, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i w okresie choroby nie mogła skorzystać z pomocy domowników w zakresie złożenia skargi. Skarżąca dodała, że stan jej zdrowia uległ poprawie w okresie od [...] do [...] r. Do wniosku skarżąca dołączyła kartę informacyjną leczenia szpitalnego w okresie od [...] r. do [...] r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu nie jest zasadny.
Według art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej, w skrócie, "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie ustawa wymaga, aby uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, strona dokonała składając wniosek. Ocenie Sądu podlega zatem, czy strona postępowania dołożyła wszelkiej możliwej staranności, jakiej należało od niej oczekiwać. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się np. powódź, pożar, przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się osobą trzecią przy dokonywaniu konkretnej czynności (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Beck, Warszawa 1998, s. 345).
Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy w sposób przekonujący uprawdopodobniony zostanie brak winy strony, a przy tym zainteresowany wykaże, że niezależna przeszkoda trwała przez cały czas, aż do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności (por. wyrok NSA z dnia 11 lutego 2003 r., sygn. akt II SA 4162/01). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/02). Podkreślić także należy, że ocena czy nastąpiło uprawdopodobnienie, o którym stanowi art. 87 § 2 p.p.s.a.., należy do sądu rozpatrującego wniosek.
W tym przedmiocie Sąd nie jest związany zawartymi we wniosku twierdzeniami, gdyż istota uprawdopodobnienia sprowadza się do przekonania sądu o przynajmniej prawdopodobieństwie zaistnienia faktów, na które powołuje się strona domagająca się przywrócenia terminu, a przekonanie to powinno opierać się na obiektywnych przesłankach wynikających z zawartych we wniosku twierdzeń. Chociaż uprawdopodobnienie jest wyjątkiem od reguły formalnego przeprowadzenia dowodu, działającym na korzyść strony powołującej się na określony fakt, to jednak nie oznacza to, że może ono opierać się tylko na samych twierdzeniach strony. Odróżnienie aktu uprawdopodobnienia w stosunku do przeprowadzenia dowodu polega m.in. na tym, że uprawdopodobnienie przeprowadza się za pomocą środków nieskrępowanych wymaganiami stawianymi co do formy przez obowiązujące przepisy prawa (por. postanowienie SN z dnia 5 maja 2009 r.. I UO 3/08, LEX nr 509056).
Ocena okoliczności uchybienia terminowi oraz uprawdopodobnienia braku winy w tym uchybieniu, dokonana w rozpoznawanej sprawie, nie uzasadnia przyjęcia, że niedotrzymanie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez winy strony.
Niepoparte niczym twierdzenie skarżącej o pogorszeniu stanu zdrowia nie może być oceniane jako uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniającej przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W szczególności o aktualnym złym stanie zdrowia skarżącej nie mogła świadczyć karta informacyjna dotycząca pobytu skarżącej w szpitalu w lipcu 2014 r. Ponadto podkreślić należy, że do akt administracyjnych sprawy zostało złożone pełnomocnictwo udzielone przez skarżącą córce i zięciowi do prowadzenia wymienionych w tym pełnomocnictwie spraw, w tym m.in. związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Zaskarżona decyzja została zresztą skierowana do pełnomocnika (córki skarżącej) mającego taki sam adres zamieszkania jak skarżąca. Twierdzenia skarżącej o braku domowników, z których pomocy mogłaby skorzystać w celu terminowego złożenia skargi, wydają się zatem mało wiarygodne.
W tej sytuacji Sąd przyjął, że skarżąca nie wykazała, iż bez swojej winy uchybiła terminowi do wniesienia skargi, w związku z czym postanowiono, jak w sentencji.