Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie o uzupełnienie braku skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 100 zł, skarżące w piśmie z dnia 10 kwietnia 2009 r. zatytułowanym "zażalenie" wystąpiły o "uchylenie zarządzenia wzywającego do uiszczenia tej opłaty sądowej" i wniosły o przyznanie im zawodowego pełnomocnika. W uzasadnieniu wniosku wskazały, że jedynym dochodem skarżącej T. M. jest renta inwalidzka w wysokości 385, 46 zł, a skarżąca Z. S, utrzymuje się ze świadczenia emerytalnego w wysokości 675, 10 zł oraz z dodatku pielęgnacyjnego w wysokości 173, 10 zł, który w całości jest przeznaczony na opłacenie prac związanych z utrzymaniem domu.
We wniosku złożonym w dniu 26 maja 2009 r. na urzędowym formularzu skarżące oświadczyły, że wnioskodawczyni T. M. cierpi na poważne schorzenia, a skarżąca Z. S. również choruje i ma 79 lat. Dodały, że łączny ich dochód (po potrącenia komorniczych) wynosi 1.346, 66 zł, a ich niezbędne wydatki kształtują się następująco: koszt lekarstw- 353 zł; opłata za energię elektryczną- 85 zł; za gaz- 45 zł; za wodę- 40 zł; koszty opału (rocznie): 3200 zł (węgiel) i 200 zł (drewno). Wyjaśniły, że zmuszone są korzystać z pożyczek od osób trzecich.
Prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)).
Uwzględniając sytuację materialną skarżących uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie im prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika bowiem, że poniesienie przez nich kosztów sądowych czy kosztów wynagrodzenia zawodowego pełnomocnika mogłoby pozbawić je środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.