Uzasadnienie
"A" Spółka z o.o. (dalej: strona; wnioskodawca; strona skarżąca), złożyła wniosek o dofinansowanie projektu nr [...], pn. "Zakup innowacyjnych rozwiązań dla branży stolarki otworowej w postaci linii technologicznej w firmie "A", w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata 2014-2020, Oś priorytetowa 1. Przedsiębiorstwa i innowacje, Działanie: 1.5 Rozwój produktów i usług MŚP, Poddziałania: 1.5.1 Rozwój produktów i usług w MŚP – konkurs horyzontalny, Schemat 1.5A Wsparcie innowacyjności produkcyjnej i procesowej MŚP (dalej w skrócie: RPO WD).
Pismem z dnia [...].06.2016 r. (znak: [...]), D. Instytucja Pośrednicząca pełniąca funkcję Instytucji Organizującej Konkurs (zwana dalej: DIP) poinformowała stronę o negatywnej ocenie merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu. Projekt wprawdzie uzyskał wymaganą liczbę punktów, jednakże nie spełnił następujących obligatoryjnych kryteriów ogólnych oceny merytorycznej: kryterium nr 1 "Sytuacja finansowa wnioskodawcy", kryterium nr 2 "Plan finansowy", kryterium nr 3 "Zachowanie trwałości", kryterium nr 6 "Zasadność i adekwatność wydatków, kryterium nr 8 "Logika interwencji projektu".
Wnioskodawca pismem z dnia [...].07.2016 r złożył protest za pośrednictwem DIP od wyników negatywnej oceny wskazanych kryteriów. Również, z uwagi na nie uzyskanie maksymalnej liczby punków (w ramach poszczególnych kryteriów), odwołał się od kryteriów merytorycznych ogólnych (punktowych): nr 15 "Zagrożenie realizacji projektu", nr 17 "Wpływ realizacji projektu na zasadę niedyskryminacji (w tym niedyskryminacji ze względu na niepełnosprawność), nr 18 "Wpływ realizacji projektu na zasadę zrównoważonego rozwoju: nr 20 "Wpływ projektu na przywracanie i utrwalanie ładu przestrzennego"; oraz od kryteriów specyficznych punktowych: nr 2 "Poziom innowacyjności", nr 7 "Jakość uzasadnienia przedstawionych wydatków".
DIP w wyniku autokontroli (weryfikacja wyniku dokonanej oceny projektu przez DIP z dnia [...].07.2016 r.) uznała, że ocena wszystkich ww. kryteriów punktowych, za wyjątkiem kryteriów nr 17 i nr 18, została dokonana prawidłowo. Z uwagi jednak na fakt, że ich uwzględnienie nie zmieniłoby wyniku zaskarżonej oceny (autokontrola nie dotyczyła kryteriów obligatoryjnych a ocena projektu po jej uwzględnieniu byłaby w dalszym ciągu negatywna), skierowała protest do Zarządu Województwa D. Zarząd Województwa D. pełniący funkcję Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym dla Województwa D. na lata 2014-2020 (IZ RPO WD), na podstawie art. 125 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. Urz.
UE L 347 z 20.12.2013, z późn. zm.) oraz art. 9 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 9 ust. 2 pkt 2 oraz art. 55 i art. 58 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. 2014 r. poz. 1146, z późn. zm., dalej też: ustawa; u.p.s.f.), po analizie protestu, rozstrzygnięciem z dnia [...] sierpnia 2016 r. - uwzględnił protest i przywrócił projekt do ponownej oceny merytorycznej.
IZ wskazała, że ocena merytoryczna wniosku o dofinansowanie realizacji przedmiotowego projektu została przeprowadzona prawidłowo w zakresie kryterium oceny merytorycznej Nr 8 "Logika interwencji projektu", kryterium ogólnego (punktowego) nr 17 "Wpływ realizacji projektu na zasadę niedyskryminacji (w tym niedyskryminacji ze względu na niepełnosprawność)", kryterium ogólnego punktowego nr 20 "Wpływ projektu na przywracanie i utrwalanie ładu przestrzennego", kryterium specyficznego (punktowego) nr 2 "Poziom innowacyjności", kryterium specyficznego (punktowego) nr 7 "Jakość uzasadnienia przedstawionych wydatków", w oparciu o zasady obowiązujące w naborach wniosków o dofinansowanie realizacji projektów realizowanych w trybie konkursowym przez D. Instytucję Pośredniczącą.
Natomiast w zakresie kryteriów oceny merytorycznej: nr 1 "Sytuacja finansowa wnioskodawcy", nr 2 "Plan finansowy", nr 3 "Zachowanie trwałości", nr 6 "Zasadność i adekwatność wydatków", kryterium ogólnego (punktowe) nr 15 "Zagrożenia realizacji projektu", kryterium ogólnego (punktowe) nr 18 "Wpływ realizacji projektu na zasadę zrównoważonego rozwoju", IZ skierowała wniosek do ponownej oceny.
Po ponownej ocenie projektu, pismem z dnia [...].11.2016 r., IP poinformowała wnioskodawcę, że wniosek został negatywnie oceniony w ramach oceny merytorycznej - nie spełnił kryteriów obligatoryjnych, tj.: Zasadności i adekwatności wydatków oraz Logiki interwencji projektu. Wskazano, że spełnił kryteria merytoryczne ogólne: Sytuacja finansowa wnioskodawcy; Plan finansowy; Zachowanie trwałości. Natomiast w zakresie kryteriów ogólnych punktowych: nr 15 "Zagrożenie realizacji projektu" zwiększono punktacje do 2; nr 17 "Wpływ realizacji projektu na zasadę niedyskryminacji (w tym niedyskryminacji ze względu na niepełnosprawność) utrzymano punktacje; nr 18 "Wpływ projektu na przywracanie i utrwalanie ładu przestrzennego" – zwiększono punktacje do 2 pkt. Odnośnie kryteriów specyficznych punktowych: nr 2 "Poziom innowacyjności"- przyznano 2 pkt; nr 7 "Jakość uzasadnienia przedstawionych wydatków" - pozostawiono bez zmian.
W uzasadnieniu, w zakresie oceny kryterium Zasadności i adekwatności wydatków, DIP podniosła, że w ramach przedmiotowej inwestycji zaplanowano między innymi budowę budynku wystawienniczego, w którym mają znajdować się powierzchnie wystawowe oraz laboratorium działu B+R. W związku z powyższym w projekcie zaplanowano koszty robót i materiałów budowlanych na kwotę 730.000,00 zł. Wydatek w kwocie 730 tys. zł jest wydatkiem związanym z budową zarówno części sali wystawienniczej, jak i działu B+R i nie prowadzi do osiągnięcia celów działania 1.5 w schemacie 1.5.A. Przedmiotem projektu jest bowiem wdrożenie innowacji produktowej (nowy produkt okna w systemie [...] w innowacyjnymi zawiasami) i procesowej (wprowadzenie do produkcji nowoczesnej linii technologicznej) w firmie. Zgodnie z dokumentacją projektową wydatkami kwalifikującymi się do objęcia wsparciem są tylko takie wydatki, które są niezbędne do wykonania projektu. Wysokość zakwestionowanych wydatków to 730 tys. zł, a zatem 16,67 % wartości kosztów kwalifikowanych projektu. W związku z powyższym nie spełnione jest kryterium zasadności i adekwatności wydatków.
W uzasadnieniu oceny kryterium Logika interwencji projektu DIP uznał, iż kryterium to nie zostało spełnione, bowiem zależność między zadaniami, produktami i rezultatami nie jest spójna i logiczna. Zaplanowana we wniosku o dofinansowanie budowa salonu wystawienniczego nie jest niezbędna do osiągnięcia rezultatów projektu.
W skardze strona:
- 1) wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego z uwagi na naruszenie art. 61 ust. 1 w zw. z art. 63 ustawy, poprzez błędne pouczenie w piśmie z dnia [...] września 2016 r. o braku możliwości złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie protestu z dnia [...] sierpnia 2016 roku, co w konsekwencji doprowadziło do braku zaskarżenia negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu w stosunku do kryterium Logiki interwencji projektu.
- 2) zaskarżyła w całości rozstrzygnięcie DIP z dnia [...] listopada 2016 roku w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu zarzucając mu przeprowadzenie oceny projektu w sposób naruszający prawo, tj.:
- a) art. 37 ust. 1 ustawy, poprzez jego niezastosowanie sprowadzające się do niezapewnienia przez instytucję pośredniczącą rzetelności reguł stosowanych przy ocenie projektu poprzez niezapewnienie rzetelnej, bezstronnej i pełnej oceny wniosku oraz analizy protestu skarżącej poprzez uznanie, iż nie zostało spełnione kryterium adekwatności i zasadności wydatków oraz kryterium Logiki interwencji projektu, a w konsekwencji nieuwzględnienie protestu, podczas, gdy argumentacja przedstawiona przez skarżącą w proteście wskazywała, iż kryteria te zostały spełnione,
- b) art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny argumentacji skarżącej znajdującej się w proteście z dnia [...] lipca 2016 roku, przejawiającej się w szczególności w naruszeniu zasad logicznego myślenia przy ocenie spełnienia przez skarżącą wymogów do podpisania umowy o dofinansowanie podczas, gdy z argumentacji wyrażonej przez skarżącą w proteście można było skonstatować, iż kryteria zasadności i adekwatności wydatków oraz logiki interwencji projektu zostały spełnione.
Mając na uwadze powyższe:
- 3) wniosła o uwzględnienie skargi poprzez stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazanie jednocześnie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję,
- 4) na podstawie art. 135 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 64 ustawy, wniosła o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo z ww. powodów również w ramach rozstrzygnięcia Dyrektora D. Instytucji Pośredniczącej z dnia [...] czerwca 2016 roku w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu oraz w ramach rozstrzygnięcia protestu z dnia [...] sierpnia 2016 roku w zakresie uznania za prawidłową ocenę w zakresie kryterium oceny merytorycznej nr 8 "Logika interwencji projektu",
W uzasadnieniu skargi w odniesieniu do kryterium Zasadności i adekwatności wydatków, podniesiono następujące okoliczności.
W pierwszej kolejności zarzucono rozstrzygnięciu nierzetelne i niepełne przeanalizowanie dokumentacji aplikacyjnej, poprzez pominięcie lub błędną interpretację elementów projektu, które miały podlegać ocenie w zakresie tego kryterium oraz błędne uznanie, że planowane wydatki kwalifikowane w ramach projektu nie przyczyniają się do osiągnięcia jego celów.
Podniesiono, że nietrafne jest stanowisko oceniającego że budowa salonu wystawienniczego nie jest niezbędna do realizacji projektu i osiągnięcia jego celu. W części E wniosku strona wskazała, "(..) że w celu zwiększenia efektywności promocji i sprzedaży produktów planuje budowę budynku wystawienniczego i działu badawczo- rozwojowego. Wprowadzenie do sprzedaży nowych produktów wiąże się bowiem z koniecznością zagospodarowania przestrzeni wystawienniczej przeznaczonej dla produktów jak również możliwości prezentacji wyrobów klientom. W powstającym budynku zaplanowano powstanie laboratorium badawczego, którego celem będzie zbadanie podstawowych cech konstrukcji okiennej oraz urządzanie prezentacji pokazowych dla klientów."
Wskazano, że w ramach jego działalności powstanie laboratorium do badań konstrukcji okiennych na użytek firmy "A". W planach jest budowa stanowiska do pomiaru odkształceń konstrukcji okiennej pod naporem wiatru oraz stanowisko do badania wyrywania zawiasów okiennych. Laboratorium ma być otwarte również dla klientów, którzy będą mieli możliwość przeprowadzenia najprostszych prób mających na celu uświadomienie i wyedukowanie klienta. Zaprojektowane będzie również proste stanowisko do demonstracji zachowania się szyb podczas próby ich zbicia zamierzonego (włamanie) lub niezamierzonego (wypadek). Celem nadrzędnym laboratorium będzie zarówno badanie konstrukcji dla ich ciągłego doskonalenia, jak również prezentacja rozwiązań i innowacji odróżniających firmę "A" od konkurencji.
Podkreślono, że większość pomieszczeń znajdujących się w budynku służy realizacji celów projektu, bowiem ma szerokie zastosowanie w ramach prac badawczo - rozwojowych, a jedynie jedno - powierzchnia wystawowa - nie jest z nazwy związana z rozwojem prac badawczo - rozwojowych, jednak jej główne przeznaczenie i wykorzystanie w sposób zasadniczy będzie spójne z celami projektu.
W zakresie kryterium Logiki interwencji projektu, podniesiono w uzasadnieniu, że jego ocena także jest nietrafna.
Podkreślono, że znaczna część powstałego budynku, nazwanego być może niefortunnie niezgodnie z jego całkowitym przeznaczeniem "salonem wystawienniczym", przeznaczona jest na przeprowadzanie prac badawczych w ramach działu B+R i laboratorium. Powierzchnia ta w sposób oczywisty i nie budzący wątpliwości jest związana z celami projektu.
Wskazano, że część wystawiennicza przeznaczona jest do zaprezentowania nowych i udoskonalanych produktów potencjalnym klientom. Taka forma prezentacji pozwoli na zapoznanie się z stosowaną technologią, elementami produktów jak i możliwościami technicznymi, wytrzymałościowymi produktów przez klientów w sposób bezpośredni. Zapoznanie się z wszystkimi cechami produktów pozwoli na podjęcie decyzji o ich zakupie przez klientów. Właściwe przedstawienie funkcjonalności i technologii zastosowanych w produktach pozwoli na zwiększenie przychodów firmy, pozyskanie nowych klientów i uzyskanie nowych rynków zbytu. Tym samym sama przestrzeń wystawiennicza również wpływa na osiągniecie rezultatów projektu. Jedynie sprzedaż produktów na zakładanym poziomie pozwoli na dalsze rozwijanie firmy, prowadzenie dalszych prac badawczych nad rozwijaniem produktów.
Ponadto w wyniku powstania salonu możliwe będzie także rozwijanie relacji biznesowych z klientami jak i podmiotami, z którymi strona współpracuje. Zwiększenie sprzedaży w firmie skarżącej pozwoli nie tylko na rozwój samej firmy, ale i rozwój kooperantów firmy. Podniesiono, że obecnie posiadane i wykorzystywane przez stroną pomieszczenia są niewystarczające, aby móc w nich przeprowadzać na wymaganym poziomie zabezpieczeń prace B+R oraz laboratoryjne wymagające dodatkowych zabezpieczeń przed czynnikami zewnętrznymi.
W odpowiedzi na skargę IP wniosła o nieuwzględnianie skargi i jej oddalenie.
W uzasadnieniu odnośnie 1 punktu skargi wyjaśniono, że IŻ w rozstrzygnięciu protestu uznała, że ocena kryterium obligatoryjnego nr 8 "Logika interwencji projektu" została przeprowadzona prawidłowo. Podkreślono, że weryfikacja poprawności oceny w procedurze odwoławczej dokonuje się w zakresie wskazanym w proteście, łącznie w odniesieniu do wszystkich kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza (ocena całości projektu). Zatem nie jest możliwa sytuacja tzw. dwutorowości prowadzenia procedury odwoławczej tj. w jednym czasie prowadzenia postępowania sądowego w wyniku złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego (na skutek nieuwzględnienia protestu w zakresie jakiegoś kryterium i jednoczesnego przeprowadzenia ponownej oceny merytorycznej w zakresie innego kryterium, w wyniku uwzględnienia protestu. Dlatego IZ RPO WD podejmując rozstrzygnięcie o uwzględnieniu protestu i przywróceniu projektu do ponownej oceny merytorycznej prawidłowo wysłała stronie pismo informujące o braku możliwości złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Podniesiono, że zarówno w przypadku nieuwzględnienia protestu jak również w przypadku negatywnej ponownej oceny projektu stronie skarżącej na mocy art. 61 ust. 1 ustawy przysługuje prawo do złożenia skargi.
Dlatego niezrozumiałym jest fakt złożenia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi od rozstrzygnięcia protestu IZ RPO WD z dnia [...].08.2016 r. i pisma z dnia [...].09.2016 r. prostującego treść pouczenia rozstrzygnięcia.
W uzasadnieniu w zakresie kryterium: Zasadność i adekwatność wydatków, w pierwszej kolejności zaprezentowano stanowisko oceniających.
Podniesiono, że pierwszy oceniający wskazał, że: "Przedmiotowy projekt polega na zakupie linii technologicznej wraz z kilkoma urządzeniami niezbędnymi do wytwarzania nie produkowanych dotąd okien [...] i [...], w których zastosowano 2 nowe techniki: ciętą przylgą oraz podfrezowanie uszczelki (zgodnie z postulowanymi innowacyjnościami). Oceniający nie widzi (...) podstaw do dofinansowania zaplanowanych robót budowlanych w projekcie, które nie są bezpośrednio związane z celem projektu jakim jest produkcja okien o parametrach i funkcjonalnościach wskazanych we wniosku. Z uwagi na powyższe prace budowalne (dot. budynku wystawienniczego dla nowych i udoskonalonych produktów połączonego z działem badawczo - rozwojowym) uznaje się za niezwiązane z możliwością osiągnięcia celu projektu. Z tego względu oceniający kwestionuje koszt 730 000,00 zł. dotyczący prac budowalnych, co stanowi 16,67 % wartości ogółem kosztów kwalifikowalnych projektu. Kryterium uznane za niespełnione".
Drugi oceniający wskazał: "W ramach przedmiotowej inwestycji zaplanowano między innymi budowę budynku wystawienniczego w którym mają się znajdować powierzchnie wystawowe oraz laboratorium działu B+R. W związku z powyższym w projekcie zaplanowano koszty robót i materiałów budowlanych na kwotę 730 000,00 zł. Wydatek w kwocie 730 tys. zł jest wydatkiem związanym z budową zarówno części sali wystawienniczej jak i działu B+R nie prowadzą do osiągnięcia celów działania 1.5 w schemacie 1.5.A. Przedmiotem projektu jest bowiem wdrożenie innowacji produktowej (nowy produkt okna w systemie [...] z innowacyjnymi zawiasami) i procesowej (wprowadzenie do produkcji nowoczesnej linii technologicznej) w firmie. Zgodnie z dokumentacją projektową wydatkami kwalifikującymi się do objęcia wsparciem są tylko takie wydatki, które są niezbędne do wykonania projektu. Wysokość zakwestionowanych wydatków to 730 000, 00 zł, a zatem 16,67% wartości kosztów kwalifikowalnych projektu. W związku z powyższym nie spełnione jest kryterium zasadność i adekwatność wydatków."
Podniesiono dalej, że ta ocena dokonana została przez członków oceniających w sposób rzetelny a zarzuty strony są bezzasadne.
Wskazano w uzasadnieniu w tym zakresie, że podstawą udzielenia wsparcia w ramach przedmiotowego projektu jest art. 14 rozporządzenia Komisji (UE) Nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającym niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014, str. 1), zwane "rozporządzeniem 651/2014".
Zgodnie z ust. 3 art. 14 tego rozporządzenia "pomoc może być przyznawana dla MSP na dowolną formę inwestycji początkowej." Stosownie do definicji inwestycji początkowej zawartej w pkt. 49 art. 2 rozporządzenia 651/2014, inwestycja początkowa oznacza:
"a) inwestycję w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne związane z założeniem nowego zakładu, zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu, dywersyfikacją produkcji zakładu poprzez wprowadzenie produktów uprzednio nieprodukowanych w zakładzie lub zasadniczą zmianą dotyczącą procesu produkcyjnego istniejącego zakładu; lub
b) nabycie aktywów należących do zakładu, który został zamknięty lub zostałby zamknięty, gdyby zakup nie nastąpił, przy czym aktywa nabywane są przez inwestora niezwiązanego ze sprzedawcą i wyklucza się samo nabycie akcji lub udziałów przedsiębiorstwa."
Podkreślono, że strona we wniosku o dofinansowanie (pkt. 19 Kryteria cz.
3) wskazała, że projekt dotyczy inwestycji początkowej w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne związane z dywersyfikacją produkcji zakładu poprzez wprowadzenie produktów uprzednio nieprodukowanych w zakładzie.
Podniesiono dalej w tym zakresie, że zgodnie z Regulaminem Konkursu dla schematu 1.5.A (wydanym na podstawie art. 41 ustawy wdrożeniowej) dofinansowanie może otrzymać wyłącznie projekt, który przyczyni się do powstania: innowacji produktowej – wprowadzenie na rynek przez dane przedsiębiorstwo nowego towaru lub usługi lub znaczące ulepszenie oferowanych uprzednio towarów i usług w odniesieniu do ich charakterystyk lub przeznaczenia; lub innowacji procesowej – wprowadzenie do praktyki w przedsiębiorstwie nowych lub znacząco ulepszonych metod produkcji lub dostawy. Przedmiotem projektu jest zakup linii technologicznej do wytwarzania nowych produktów dotychczas nie produkowanych w zakładzie.
W tym kontekście podniesiono w uzasadnieniu, że biorąc pod uwagę funkcję obiektu wystawienniczego opisaną przez stronę w skardze i dokumentacji związanej z projektem, budowa jego nie mieści się w definicji inwestycji początkowej, o której mowa w art. 2 pkt 49 rozporządzenia 651/2014 (jako dywersyfikacja produkcji zakładu poprzez wprowadzenie produktów uprzednio nieprodukowanych w zakładzie), nie obejmuje swym zakresem również innowacji produktowej czy też procesowej, o której mowa w Regulaminie Konkursu.
Natomiast wydatkiem kwalifikowalnym może być jedynie wydatek, który jest w szczególności niezbędny do realizacji celu projektu tj. niezbędny do wprowadzenia produktów uprzednio nieprodukowanych w przedsiębiorstwie. A obiekt wystawienniczy (powierzchnia wystawowa) w głównej mierze ma na celu wprowadzenie do sprzedaży nowych produktów. Przyczynić się do promocji i sprzedaży nowych produktów, a nie bezpośrednio do ich produkcji. Budowa obiektu wystawienniczego z laboratorium nie jest więc zasadna i niezbędna do osiągnięcia celów realizacji projektu, dlatego jego budowa obiektu wystawienniczego nie może być przedmiotem dofinansowania w ramach schematu 1.5.A RPO WD.
Dodatkowo podniesiono w uzasadnieniu, że w ramach schematu 1.5.A RPO WD jest możliwe udzielenie wsparcia na infrastrukturę badawczą, jednakże warunkiem udzielenia tej pomocy jest udostępnienie przedmiotowej infrastruktury na przejrzystych i niedyskryminujących warunkach (art. 14 ust. 11 rozporządzenia 651/2014). Przy czym nie chodzi tutaj o udostępnienie infrastruktury klientom w celu ich edukacji, czy też zapoznania ich z produktami przedsiębiorstwa ale udostępnienie tej infrastruktury na jasnych zasadach innym podmiotom.
Wskazano, że opisu zawartej w dokumentacji projektu odnoszący się do infrastruktury badawczej wyraźnie wynika, że:
Infrastruktura badawcza określona we wniosku i finansowana ze środków publicznych obejmowałaby tylko i wyłącznie budowę obiektu.
Warunek udostępnienia infrastruktury badawczej nie został przewidziany i nie będzie spełniony przez stronę.
- c) W dokumentacji projektowej występują rozbieżności w zakresie opisu infrastruktury badawczej.
We wniosku o dofinansowanie Skarżąca nie wskazała powierzchni budynku jak również nie określiła jaka część powierzchni będzie wykorzystana na cele wystawiennicze a jaka na cele związane z funkcjonowaniem działu B+R. Dopiero w proteście skarżąca podaje, że " (...) w odniesieniu do zasadności powstania budynku będzie on w swej przeważającej części dotyczył prowadzonych prac badawczych i laboratoryjnych (..) Chcielibyśmy wskazać, że całkowita powierzchnia użytkowa obiektu wynosi 342,6m2, z czego powierzchnia wystawiennicza, której stworzenie zdaniem Wnioskodawcy jest zasadne do osiągnięcia celów realizacji projektu wynosi 171,3m2. Powierzchnia ta stanowi więc dokładnie 50% całkowitej powierzchni obiektu." Skarga natomiast nie zawiera opisu wskazującego, że 50% powierzchni obiektu stanowi powierzchnia wystawiennicza, wskazuje jedynie, że "w odniesieniu do zasadności powstania budynku będzie on w swej przeważającej części dotyczył prowadzonych prac badawczych i laboratoryjnych."
Ponadto w dokumentacji projektu w niedostateczny sposób uzasadniła konieczność budowy nowego obiektu. Nie wyjaśnia: dlaczego obecna infrastruktura działu B+R jest niewystarczająca (lakoniczne wyjaśnienie w tym zakresie pojawia się dopiero w proteście i powtórzone zostało w skardze); co się stanie z działem B+R obecnie funkcjonującym w przedsiębiorstwie, czy do nowego obiektu będzie przeniesiony obecnie funkcjonujący dział B+R czy nastąpi jego rozbudowa itp.; zakresu wyposażenia laboratorium utworzonego w nowym obiekcie; jakie osiągnie rezultaty w wyniku utworzenia laboratorium itp.
Podniesiono, że brak tych szczegółowych informacji spowodował, że oceniający nie mogli ani obniżyć wydatków budowy obiektu odnoszącej się do części wystawienniczej ani uznać, że budowa obiektu w zakresie B+R spełnia warunek ust. 11 art. 14 rozporządzenia 651/2014 i jest wydatkiem kwalifikowalnym.
W uzasadnieniu w zakresie kryterium: Logika interwencji projektu, również w pierwszej kolejności zaprezentowano stanowisko oceniających.
Oceniający pierwszy stwierdził: "Kryterium nie spełnione. Zależność miedzy zadaniami, produktami i rezultatami nie jest spójna i logiczna. Zaplanowana we wniosku o dofinansowanie budowa salonu wystawienniczego nie jest niezbędna do osiągnięcia rezultatów projektu." Oceniający drugi podniósł, że: "Zależność między zadaniem związanym z budową sali wystawienniczej nie jest spójna z celami projektu. Wydatek nie jest konieczny do osiągnięcia zdefiniowanych celów projektu. Kryterium uznane za nie spełnione."
Następnie podniesiono w uzasadnieniu, że budowa salonu wystawienniczego składająca się z części wystawienniczej i części B+R nie mogła być przedmiotem dofinansowania w ramach schematu 1.5.A, z następujących powodów: Budowa salonu wystawienniczego nie spełnia definicji inwestycji początkowej, która może być przedmiotem dofinansowania w ramach ww. schematu na mocy art. 14 rozporządzenia 651/2014; Budowa części obiektu przeznaczonego na dział B+R nie spełnia obligatoryjnego warunku, o którym mowa w ust. 11 art. 14 ww. rozporządzenia (o czym była mowa w ramach kryterium "Zasadność i adekwatność wydatków"); Budowa nowego salonu wystawienniczego z częścią wystawienniczą sensu stricte i działem B+R nie jest konieczna i niezbędna do osiągnięcia celu bezpośredniego projektu tj. dywersyfikacji produkcji zakładu poprzez wprowadzenie produktów uprzednio nieprodukowanych w zakładzie. Budowa salonu nie jest konieczna do tego aby wprowadzić nowe produkty na rynek. Przy czym wyrażenia "wprowadzenie produktów" nie należy rozumieć jako działalność sprzedażową czy też marketingową ale działalność produkcyjną.
Wskazano w uzasadnieniu, że bezspornym jest fakt, że salon wystawienniczy jako element strategii marketingowej przyczyni się do zwiększenia sprzedaży, pozwoli na zaprezentowanie nowych i udoskonalonych produktów potencjalnym klientom jak również umożliwi rozwijanie realizacji biznesowych, jednakże salon nie może być przedmiotem dofinansowania w ramach schematu 1.5.A RPO WD, z przyczyn wskazanych powyżej. Nawet, gdyby przyjąć, że budowa salonu stanowi innowację marketingową, to wdrożenie tej innowacji może stanowić dodatkowy element projektu, ale zgodnie z założeniami konkursu również nie może być przedmiotem wsparcia w ramach przedmiotowego programu.
Odnosząc się do zarzutu strony skarżącej naruszenia art. 80 kpa wskazano, że zgodnie z art. 67 ustawy, zarzut ten nie może się ostać, gdyż do procedury odwoławczej nie stosuje się przepisów ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących włączeń pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontroli sądów administracyjnych podlegają akty wymienione w art. 3 § 2. Według § 3 art. 3, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. 2016 r., poz. 217: dalej: ustawa; u.p.s.f..), w przypadku nieuwzględnienia protestu, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a.
W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2014 r. poz. 1647, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ustawy ustrojowej).
Do kryterium legalności nawiązał zresztą ustawodawca również w art. 61 ust. 8 pkt 1 u.p.s.f., skoro w przepisie tym nakazał sądom uwzględnienie skargi, w wypadku stwierdzenia, że ocena konkretnego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą (lub – pośredniczącą). A contrario, jeśli ocenę przeprowadzono zgodnie z prawem, skarga podlega oddaleniu, stosownie do art. 61 ust. 8 pkt 2 u.p.s.f.
W przepisach samej ustawy (u.p.s.f.) przewidziano kilka rozwiązań autonomicznych, regulujących wybrane zagadnienia procesowe, w tym także kierunki rozstrzygnięć, jakie może podjąć sąd, załatwiając skargę (art. 61 ust. 8 u.p.s.f.). Natomiast w zakresie nieuregulowanym w ustawie, w postępowaniu sądowoadministracyjnym odpowiednie zastosowanie znajdą przepisy p.p.s.a. (określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem jednak: art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. - art. 64 u.p.s.f.).
Dokonując kontroli w tak zakreślonych granicach, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że ocena wniosku przedstawionego przez stronę przeprowadzona została w sposób nienaruszający prawa, w związku z czym brak było podstaw do uwzględnienia skargi.
Wskazać należy na wstępie, że zarzut skargi naruszenia przepisów art. 80 kpa jest nietrafny. Zgodnie z art. 50 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania nie stosuje się kpa, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Tożsame rozwiązania są wprowadzone w zakresie procedury odwoławczej (art. 67 ustawy).
W sprawie nie występuje konieczność przywrócenia terminu do wniesienia skargi, w zakresie oceny kryterium: Logika interwencji projektu. Katalog rozstrzygnięć od których przysługuje skarga do sądu administracyjnego wskazany jest wprost w art. 61 ust. 1 ustawy, natomiast brak jest w nim rozstrzygnięcia w zakresie uwzględnienia protestu i przekazania sprawy w celu przeprowadzenia ponownej oceny, które to rozstrzygnięcie wydała IZ RPO WD w dniu 26.08.2016 r
Skarżąca mogła i złożyła skargę do sądu administracyjnego w oparciu o art. 61 ust. 1 ustawy, dopiero od wyniku DIP z dnia [...].11.2016 r. w zakresie negatywnej ponownej oceny projektu. W jej zakresie przedmiotem rozpoznania Sądu jest także sporne kryterium. Tym samym, wniosek strony o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego od rozstrzygnięcia protestu z dnia [...].08.2016 r. jest niezasadny.
Istotna w sprawie, jest ocena obligatoryjnych kryteriów merytorycznych (kryterium nr 6 "Zasadność i adekwatność wydatków", kryterium nr 8 "Logika interwencji projektu") przy weryfikacji przedmiotowego projektu pn. "Zakup innowacyjnych rozwiązań dla branży stolarki otworowej w postaci linii technologicznej w firmie "A", w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata 2014-2020, Oś priorytetowa 1. Przedsiębiorstwa i innowacje, Działanie: 1.5 Rozwój produktów i usług MŚP, Poddziałania: 1.5.1 Rozwój produktów i usług w MŚP – konkurs horyzontalny, Schemat 1.5A Wsparcie innowacyjności produkcyjnej i procesowej MŚP
Wybór projektów w ramach przedmiotowego naboru następował w trybie konkursu. Stosowanie do art. 41 ustawy, regulamin konkursu, ustalony przez instytucję przeprowadzającą konkurs, określa min.: 1) nazwę i adres właściwej instytucji;
- 2) przedmiot konkursu, w tym typy projektów podlegających dofinansowaniu;
- 3) formę konkursu;
- 4) termin, miejsce i formę składania wniosków o dofinansowanie projektu i sposób uzupełniania w nich braków formalnych oraz poprawiania w nich oczywistych omyłek;
- 5) wzór wniosku o dofinansowanie projektu;
- 6) wzór umowy o dofinansowanie projektu;
- 7) kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia.
Regulamin konkursu nie stanowi źródła powszechnie obowiązującego prawa, w rozumieniu art. 87 Konstytucji RP. Jako akt tworzący system realizacji odpowiednich programów, przyjętych na podstawie stosownych umocowań ustawowych przyznanych instytucjom zarządzającym, regulamin konkursu, określany m.in. jako swoiste bądź niezorganizowane źródło prawa, stanowi kryterium oceny legalności rozstrzygnięcia konkursowego, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego.
Zgodnie z obowiązującym Regulaminem Konkursu w ramach przedmiotowego naboru projektów do dofinasowania (pkt 12), DIP dokonuje wyboru wniosków o dofinasowanie projektu w oparciu o zatwierdzone uchwałą nr 10/15 z dnia 28 sierpnia 2015 r. przez Komitet Monitorujący Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa D. "Kryteria wyboru projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa D. 2014-2020", stanowiące załącznik do niniejszego Regulaminu.
Zgodnie z mającymi zastosowanie w sprawie "Kryteriami wyboru projektów", kryterium merytorycznym obligatoryjne są min.: "Zasadność i adekwatność wydatków", "Logika interwencji projektu", których ocena stanowi przedmiot sporu w sprawie. Regulaminie Konkursu we wskazanym załączniku definiuje te kryteria i opisuje ich znaczenie.
W definicji kryterium: Zasadność i adekwatność wydatków określono, że "W ramach kryterium będzie sprawdzane czy wszystkie planowane wydatki kwalifikowane w ramach projektu są konieczne do osiągnięcia jego celów oraz czy proponowana wysokość wydatków jest adekwatna do wdrożenia zaplanowanych działań". Wskazano, że jest to kryterium obligatoryjne (spełnienie jest niezbędne dla możliwości otrzymania dofinansowania).
Z powyższego wynika, że w ramach i zakresie oceny tego kryterium (Zasadność i adekwatność wydatków), skoro wniosek o dofinansowanie dotyczy projektu pn. "Zakup innowacyjnych rozwiązań dla branży stolarki otworowej w postaci linii technologicznej w firmie "A", idzie niewątpliwe o ocenę, czy mamy do czynienia z wydatkami w ramach projektu niezbędnymi do osiągnięcia jego celu (zakupu innowacyjnych rozwiązań w postaci linii technologicznej), czy ich proponowana wysokość jest adekwatna do wdrożenia tego celu (zakupu rozwiązań w postaci linii technologicznej).
Zgodnie z Regulaminem Konkursu (pkt 4: Przedmiot konkursu, w tym typy projektów podlagających dofinansowaniu), dofinansowanie może otrzymać wyłącznie projekt, który przyczyni się do powstania: innowacji produktowej - w znaczeniu wprowadzenia na rynek przez dane przedsiębiorstwo nowego towaru lub usługi lub znaczące ulepszenie oferowanych uprzednio towarów i usług w odniesieniu do ich charakterystyk lub przeznaczenia; lub innowacji procesowe - w znaczeniu wprowadzenia do praktyki w przedsiębiorstwie nowych lub znacząco ulepszonych metod produkcji lub dostawy. Z tym zastrzeżeniem, że element dodatkowy projektu w postaci wdrożenia innowacji marketingowej lub organizacyjnej jaki może wystąpić w projekcie, nie może być przedmiotem wsparcia.
Ponadto w ramach powyższego punktu Regulaminu Konkursu wskazano, że pomoc będzie przyznawana na dowolną formę inwestycji początkowej, która stosownie do zapisów Regulaminu Konkursu oznacza min.: inwestycję w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne związane z założeniem nowego zakładu, zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu, dywersyfikację produkcji zakładu poprzez wprowadzenie produktów uprzednio nieprodukowanych w zakładzie lub zasadniczą zmianą dotyczącą procesu produkcyjnego istniejącego zakładu.
Powyższe postanowienia Regulaminu wdrażają i są zgodne z regulacją udzielenia wsparcia w ramach przedmiotowego projektu, tj. z art. 14 rozporządzenia Komisji (UE) Nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającym niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014, str. 1). Na podstawie art. 14 rozporządzenia 651/2014 można uzyskać pomoc wyłącznie na koszty inwestycji początkowej w rzeczowe aktywa trwałe oraz wartości niematerialne i prawne lub koszty płacy wynikające z utworzenia miejsc pracy w następstwie inwestycji początkowej.
Stosownie do zapisów wniosku o dofinansowanie (cz. E), celem przedmiotowego projektu jest wdrożenie nowych, innowacyjnych technologii w produkcji okien, poprzez wprowadzenie nowego produktu jakim są okna w technice [...] z innowacyjnymi zawiasami oraz udoskonalenie dwóch produktów jaki są okna w systemie [...] i [...] i procesowej (wprowadzenie do produkcji nowoczesnej linii technologicznej) w firmie. We wniosku o dofinansowanie (pkt. 19 Kryteria cz.
3) wskazano, że projekt dotyczy inwestycji początkowej w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne związane z dywersyfikacją produkcji zakładu poprzez wprowadzenie produktów uprzednio nieprodukowanych w zakładzie.
Wskazuje to, że w rozpatrywanej sprawie tymi kosztami kwalikowalnymi są wydatki na zakupu innowacyjnych rozwiązań w postaci linii technologicznej wraz z kilkoma urządzeniami niezbędnymi do wytwarzania określonych okien. Jako wydatki niezbędny do realizacji celu projektu tj. niezbędne do wprowadzenia produktów uprzednio nieprodukowanych w przedsiębiorstwie.
Niewątpliwie w ramach powyższego zakresu nie mieści się dofinasowanie budowy obiektu wystawienniczego. Jego budowa nie mieści się w definicji inwestycji początkowej, o której mowa w Regulaminie Konkursu oraz w art. 2 pkt 49 rozporządzenia 651/2014 (jako dywersyfikacja produkcji zakładu poprzez wprowadzenie produktów uprzednio nieprodukowanych w zakładzie), nie obejmuje swym zakresem również innowacji produktowej czy też procesowej, mając na względzie funkcje tego obiektu wystawniczego, wynikające z dokumentacji jak i skargi.
Obiekt wystawienniczy (powierzchnia wystawowa) w głównej mierze ma na celu, jak wskazała sama strona skarżąca, wprowadzenie do sprzedaży nowych produktów. Wynika z tego, że obiekt przyczyni się do promocji i sprzedaży nowych produktów, a nie bezpośrednio do ich produkcji, jego budowa wraz z laboratorium nie jest niezbędna do osiągnięcia celów realizacji projektu, którym jest wprowadzenie nowego produktu w przedsiębiorstwie. Dlatego też budowa obiektu wystawienniczego nie może być przedmiotem dofinansowania w ramach schematu 1.5.A RPO WD.
Dodatkowo wskazać należy, że stosownie do wskazanego rozporządzenia 651/2014), warunkiem udzielenia pomocy na infrastrukturę badawcza jest udostępnienie przedmiotowej infrastruktury na przejrzystych i niedyskryminujących warunkach (art. 14 ust. 11). Idzie o udostępnienie tej infrastruktury na jasnych zasadach innym podmiotom, a nie jedynie o udostępnienie infrastruktury klientom w celu ich edukacji czy też zapoznania ich z produktami przedsiębiorstwa.
Natomiast jak wynika z dokumentacji, infrastruktura badawcza określona we wniosku o finansowanie ze środków publicznych obejmowałaby tylko i wyłącznie budowę obiektu, a nie jego wyposażenie. Z opisu wynika, że infrastruktura badawcza wykorzystywana byłaby wyłącznie przez stronę skarżącą i jego klientów w formie prezentacji walorów produktów przedsiębiorstwa, a nie innym podmiotom. We wniosku o dofinansowanie strona skarżąca nie wskazała powierzchni budynku jak również nie określiła jaka część powierzchni będzie wykorzystana na cele wystawiennicze a jaka na cele związane z funkcjonowaniem działu B+R. Nie spełnia więc warunku z ust. 11 art. 14 rozporządzenia 651/2014.
W zakresie kryterium "Logika interwencji projektu" podnieść należy, że w definicji tego kryterium zawartej w załączniku do Regulaminu Konkursu wskazano, że w ramach tego kryterium będzie sprawdzane, czy zależność miedzy zadaniami, produktami i rezultatami jest spójna i logiczna. Kryterium obligatoryjne (spełnienie jest niezbędne dla możliwości otrzymania dofinansowania).
Idzie więc w sprawie, o ocenę, czy pomiędzy celem projektu - zakup linii technologicznej do produkcji określonych okien, a budowa obiektu wystawienniczego istnieje zależność, czy jest ona spójna i logiczna.
Jak już wskazano wcześniej budowa salonu wystawienniczego nie spełnia definicji inwestycji początkowej, która może być przedmiotem dofinansowania w ramach przedmiotowego programu, stosownie do art. 14 rozporządzenia 651/2014 i postanowień Regulaminu Konkursu. Budowa części obiektu przeznaczonego na dział B+R nie spełnia obligatoryjnego warunku, o którym mowa w ust. 11 art. 14 ww. rozporządzenia. Budowa nowego salonu wystawienniczego z częścią wystawienniczą sensu stricte i działem B+R nie jest konieczna i niezbędna do osiągnięcia celu bezpośredniego projektu, tj. dywersyfikacji produkcji zakładu poprzez wprowadzenie produktów uprzednio nieprodukowanych w zakładzie. Budowa salonu nie jest konieczna do tego aby wprowadzić nowe produkty na rynek. Przy czym wyrażenia "wprowadzenie produktów" nie należy rozumieć jako działalność sprzedażową czy też marketingową ale działalność produkcyjną.
Tym samym nie można mówić w sprawie o występowaniu wskazanej wcześniej zależności pomiędzy zakupem linii technologicznej a budowa obiektu wystawienniczego. Budowa przedmiotowego obiektu nie przyczyni się bezpośrednio do wdrożenia celu projektu jakim jest wprowadzenie na rynek nowego produktu. Jak wynika z dokumentacji przedmiotowego projektu głównym celem budowy salonu wystawienniczego jest utworzenie profesjonalnego miejsca sprzedaży produktów firmy i zaprezentowanie oferty przedsiębiorstwa. Pobocznym elementem jest ewentualne funkcjonowanie w obiekcie działu B+R, który obejmuje zakresem środków publicznych jedynie część powierzchni salonu.
Powyższe ustalenia wskazują, że niespełnienie tych kryteriów merytorycznych, nie zostało podważone przez stronę skarżącą, co oznacza trafność oceny projektu w odniesieniu do tych obligatoryjnych kryteriów merytorycznych, a w konsekwencji ich nie spełnienie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 u.p.s.f., orzeczono jak w sentencji wyroku.