Uzasadnienie
Postanowieniem z 3 kwietnia 2017 r., Sąd utrzymał w mocy zarządzenie referendarza sądowego z 20 lutego 2017 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na opisaną w sentencji decyzję.
Pismami z 22 czerwca 2017 r., skarżący złożył zażalenie na opisane wyżej postanowienie z 3 kwietnia 2017 r. i wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Wniosek o przywrócenie terminu Sąd odrzucił postanowieniem z 13 lipca 2017 r., jako niedopuszczalny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a."), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.).
Stosownie do art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w tym przepisie.
W aktualnym stanie prawnym żaden przepis nie przewiduje możliwości złożenia zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o utrzymaniu w mocy albo zmianie postanowienia bądź zarządzenia referendarza sądowego.
Mając na uwadze powyższe, Sąd - na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. - odrzucił zażalenie skarżącego, jako niedopuszczalne.