Uzasadnienie
Zarządzeniem sędziego z dnia [...] r. D. N. (dalej jako skarżący) został wezwany do podpisania skargi (osobiście w siedzibie Sądu lub przesłania podpisanego egzemplarza skargi) na opisaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Celnej we W., w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia.
Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki wynika, że z uwagi na nieobecność adresata [...] r., przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, umieszczając zawiadomienie o powyższym w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłkę awizowano powtórnie [...] r. Z uwagi na to, że skarżący przesyłki nie odebrał, zwrócono ją Sądowi. W związku z powyższym wezwanie pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia z dniem [...] r.
W zakreślonym terminie skarżący nie podpisał skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. u. z 2016 r., poz. 718, dalej jako p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma sądowego a ponadto zawierać inne, wskazane w ustawie, elementy. Jest ona zatem kwalifikowanym typem pisma sądowego.
Wymagania stawiane pismu procesowemu zostały określone między innymi w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., który stanowi, że brakiem formalnym pisma jest brak podpisu strony. Przy czym nie może budzić wątpliwości, że chodzi tu o podpis własnoręczny.
W razie stwierdzenia wystąpienia braku formalnego skargi w tym zakresie, przewodniczący w oparciu o art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., wzywa stronę skarżącą do uzupełnienia bądź poprawienia skargi w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia.
W niniejszej sprawie zarządzeniem z [...] r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku skargi poprzez jej podpisanie, pouczając jednocześnie o konsekwencjach niewykonania zarządzenia.
Z akt sprawy wynika, że pomimo dwukrotnego awizowania przesyłka pocztowa nie została odebrana. W tej sytuacji zastosowanie znalazł art. 73 p.p.s.a. Skutek doręczenia nastąpił w dniu [...] r., zgodnie z dyspozycją art. 73 § 1 i 4 p.p.s.a., z upływem okresu 14 dni pozostawania nieodebranej przesyłki w placówce pocztowej.
Z uwagi na to, że skarżący nie uzupełnił w zakreślonym terminie braku formalnego skargi, należało jego skargę odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3) p.p.s.a.
Jednocześnie Sąd zauważa, że pismem z dnia [...] r. wezwano podpisanego pod skargą pełnomocnika adw. D. W. do przedłożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. W wykonaniu tego wezwania, pełnomocnik przedłożył pełnomocnictwo szczególne, które swym zakresem obejmowało uprawnienie do reprezentacji skarżącego jedynie przed Naczelnikiem Urzędu Celnego w L. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.