Uzasadnienie
Skarżący wniósł o zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata wskazując, że jego jedynym źródłem dochodu jest zasiłek okresowy z Opieki Społecznej w wysokości 418 zł, który zapewnia tylko możliwość pokrycia opłat mieszkaniowych i zakup żywności. Natomiast od miesięcy nie wykupuje większości leków, niezbędnych od wielu lat do normalnego funkcjonowania. Wnioskodawca jest nadto inwalidą III grupy, bezrobotny, bez prawa do zasiłku. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach podał, że gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie, posiada mieszkanie kwaterunkowe (48m2), poza tym nie dysponuje jakimkolwiek majątkiem, w tym zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro.
Do wniosku załączone zostały kopie decyzji z 25 kwietnia 2012 r. o przyznaniu zasiłku celowego w kwocie 400 zł na dofinansowanie zgłoszonych potrzeb oraz o przyznaniu zasiłku okresowego od 1 maja do 30 czerwca 2012 r., w wysokości 418 zł.
Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej: p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, a więc w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Powyższe zostało wykazane przez wnioskodawcę. Jego jedynym źródłem utrzymania są zasiłki przyznawane przez Opiekę Społeczną. Kwoty uzyskiwane z tego tytułu rzeczywiście, jak wskazał skarżący, mogą być wystarczające jedynie na pokrycie niezbędnych potrzeb socjalnych. Z całą pewnością zatem nie ma możliwości wygospodarowania z tych środków rezerw, które choćby w części mogłyby pokryć koszty postępowania w niniejszej sprawie. Tym samym stwierdzić należało, że skarżący wykazał okoliczności uzasadniające przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Mając wobec tego na uwadze powyższe, na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 oraz 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.