Uzasadnienie
Po wniesieniu skargi na wymienioną wcześniej decyzję Wojewody D., skarżący M. P. w piśmie z dnia 22 maja 2006 r. (zatytułowanym "Cofnięcie skargi"), skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu (wpłynęło 25 maja 2006 r.), oświadczył, że cofa swoją "skargę z dnia 2 marca 2005 r. na decyzję [...] w sprawie przeciwko Wojewodzie D." Ponieważ od dnia złożenia skargi do chwili wyznaczenia posiedzenia minęło sporo czasu (ponad rok), przeto rozpoznanie skargi stało się - zdaniem skarżącego - bezprzedmiotowe i zbędne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Według art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), skarżący może cofnąć skargę, taka zaś czynność proceduralna wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Treść pisma z dnia 22 maja 2006 r. wskazuje niedwuznacznie na zamiar cofnięcia - wniesionej przez M. P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego - skargi z dnia 2 marca 2005 r.
Ponieważ ocena niniejszej sprawy nie dała podstaw do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne w rozumieniu art. 60 zdanie trzecie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, przeto - stosownie do dyspozycji art. 161 § 1 pkt 1 tej ustawy - postępowanie należało umorzyć, gdyż stało się ono bezprzedmiotowe.
O zwrocie połowy opłaty sądowej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, gdyż skarżący cofnął skargę przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana.