Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. T. G. (zwany dalej skarżącym) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w pomniejszonej wysokości za rok 2009 (sprawa o sygn. akt [...]). Wyrokiem z dnia [...] r. - skutecznie doręczonym skarżącemu w dniu [...] r., zaś organowi administracji publicznej w dniu [...] r. - Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. skargę oddalił. Niniejsze orzeczenie nie jest prawomocne.
Pismem z dnia [...] r. skarżący, wskazując na sygnaturę akt. [...], wniósł o "wznowienie postępowania, z powodu późniejszego wykrycia przez Sąd takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Oznacza to, że aby było możliwe skorzystanie z instytucji wznowienia postępowania w pierwszej kolejności muszą zostać spełnione ogólne warunki dopuszczalności wznowienia postępowania tj.: musi istnieć orzeczenie sądu, od którego została wniesiona skarga o wznowienie postępowania, orzeczenie to musi być prawomocne oraz orzeczenie musi kończyć postępowanie w sprawie.
Stosownie natomiast do treści art. 168 p.p.s.a. orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Środkiem odwoławczym od wyroku wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny jest skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 173 § 1 p.p.s.a.), którą wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu wyroku z uzasadnieniem (art. 177 § 1 p.p.s.a.).
Z analizy akt sprawy o sygn. [...] wynika, że odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] r. został doręczony skarżącemu w dniu [...] r., zaś organowi administracji publicznej w dniu [...] r. Zatem trzydziestodniowy dniowy termin na wywiedzenie od niego środka zaskarżenia jeszcze nie upłynął. Tym samym orzeczenie to nie uzyskało jeszcze waloru prawomocności.
Uwzględniając wskazane okoliczności należy stwierdzić, że będąca przedmiotem rozpoznania skarga o wznowienie postępowania jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W chwili bowiem wniesienia przez skarżącego skargi o wznowienie postępowania (tj. w dniu [...] r., k 7.), wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia [...] r. nie był jeszcze prawomocny, bowiem termin na wywiedzenie od niego skargi kasacyjnej jeszcze nie upłynął. Tymczasem wszczęcie postępowania o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego dopuszczalne jest dopiero wówczas, gdy nie ma już możliwości wzruszenia orzeczenia kończącego postępowanie, przy pomocy zwykłego środka odwoławczego, jakim jest skarga kasacyjna. Inicjowanie postępowania o wznowienie postępowania przed definitywnym wyeliminowaniem możliwości wniesienia i rozpoznania skargi kasacyjnej jest niedopuszczalne. Prowadziłoby to bowiem do dwutorowej weryfikacji orzeczenia kończącego postępowanie opartej na zupełnie odmiennych przesłankach formalnoprocesowych.
W tym stanie rzeczy, z uwagi na fakt, że skarga o wznowienie postępowania została wniesiona od orzeczenia w sprawie [...] – a zatem orzeczenia nieposiadającego waloru prawomocności - na podstawie art. 270, art. 276, art. 280 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd odrzucił skargę o wznowienie postępowania jako niedopuszczalną (pkt. I sentencji). Z uwagi natomiast na niedopuszczalność skargi Sąd nie rozpoznawał wniosku o dopuszczenie do sprawy w charakterze uczestnika K. G. Z kolei orzeczenie w zakresie kosztów (pkt. II sentencji) znajduje uzasadnienie w uregulowaniu art. 232 § 1 pkt. 1 p.p.s.a.