Uzasadnienie
W sprawie skarżący S. K. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu tego żądania wskazał, że nie stać go na opłacenia usług profesjonalnego pełnomocnika procesowego z wyboru w zakresie złożenia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 maja 2012 r. odrzucającego jego skargę na wyżej oznaczona decyzję. Podał, że jest wdowcem, samotnie zamieszkuje dom o powierzchni 92 m², jest właścicielem mieszkania o powierzchni 42 m² oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 4,05 ha, natomiast źródłem jego utrzymania jest emerytura w kwocie 2.120 zł (netto), którą w całości przeznacza na leki, żywność i "inne opłaty."
W odpowiedzi na wezwanie skarżący przesłał do akt sprawy swoje roczne obliczenie podatku przez organ rentowy za rok 2011, z którego wynika, że otrzymał w tym roku świadczenie emerytalne w łącznej kwocie 26.439,04 zł (brutto).
W sprawie zważono, co następuje.
Stosownie do brzmienia art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1) a w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2 cyt. wyżej przepisu).
Z regulacji prawnych dotyczących zastępstwa procesowego wykonywanego na zasadach prawa pomocy można wysnuć wniosek, że istotą prawa pomocy w zakresie przyznania z urzędu adwokata jest nieodpłatne korzystanie strony z profesjonalnego pełnomocnika, wskutek przejęcia przez Sąd ciężaru kosztów związanych z tą reprezentacją. Założeniem prawa do bezpłatnej pomocy prawnej jest to, że strona skarżąca - ze względu na swój stan majątkowy - nie jest w stanie ponieść jej kosztów.
Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy, jak i stan faktyczny sprawy oraz zasady doświadczenia życiowego, referendarz sądowy ocenił, że w przypadku strony skarżącej zaistniała ustawowa przesłanka do przyznania jej prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, określona w art. 246 § 1 pkt 2) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący wykazał bowiem, że nie jest w stanie ponieść kosztów opłacenia usług profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie.
W ocenie referendarza sądowego sytuacja życiowa skarżącego, na którą składa się między innymi prowadzenie jednoosobowego gospodarstwa domowego, jego wiek i stan zdrowia oraz jego zadeklarowana i potwierdzona przesłanym rocznym obliczeniem podatku za 2011 r. sytuacja materialna świadczą o wystąpieniu w sprawie obiektywnego braku możliwości ponoszenia przez S. K. kosztów postępowania sądowego (zastępstwa procesowego) i przemawiają za uwzględnieniem rozpoznawanego wniosku.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2) w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, referendarz sądowy postanowił jak w sentencji.