Uzasadnienie
Skarżący, po wydaniu przez tutejszy Sąd postanowienia o odrzuceniu skargi, wniósł o ustanowienie radcy prawnego wskazując, że nie jest w stanie opłacić pełnomocnika z wyboru ze swojej emerytury, która jest jego jedynym dochodem. Prowadzi gospodarstwo domowe z żoną, która nie uzyskuje żadnych dochodów. Posiadają mieszkanie o powierzchni 47,5 m2, poza tym nie dysponują żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Emerytura wnioskodawcy wynosi 1.890 zł netto – zgodnie z załączoną do wniosku decyzją ZUS z 1 marca 2011 r.
Ponadto do wniosku załączone zostały paragony zakupów spożywczych i dowody opłat związanych z mieszkaniem.
Na podstawie art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, czyli w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Powyższe skarżący wykazał. Jego jedynym dochodem jest bowiem emerytura w wysokości 1.890 zł, która stanowi źródło utrzymania obojga małżonków. Skromne życie być może pozwala na poczynienie minimalnych oszczędności, o czym świadczy fakt uiszczenia wpisu do skargi w niniejszej w kwocie 200 zł, jednakże bez wątpienia skarżący nie jest w stanie z dochodu w takiej wysokości poczynić rezerw na wynagrodzenia dla profesjonalnego pełnomocnika, jakim jest radca prawny.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.