Uzasadnienie
W piśmie z dnia 1.04.2003 r., skierowanym do P. K., z-ca Burmistrza Miasta S. stwierdził, że w/w - bez zezwolenia wymaganego zgodnie z art. 7 ust. l ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - wykonuje usługi w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych na terenie gminy S., w związku z powyższym wezwał go do zaniechania prowadzenia tego działania i jednocześnie pouczył o treści art. 10 ust. l powołanej wyżej ustawy (tj. o ewentualnej sankcji za prowadzenie wskazanej działalności bez zezwolenia). Wobec zarzutów P. K., że nie poinformowano go o czasie przeprowadzonej kontroli i nie zapewniono mu czynnego udziału w postępowaniu organ administracyjny wskazał, że nie miało miejsca wszczęcie postępowania administracyjnego, którego P. K. byłby stroną.
P. K. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na czynność organu, wyrażoną w piśmie z 1.04.2003 r. polegającą na wezwaniu go do zaniechania prowadzenia działań polegających na rzekomym wykonywaniu usług w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych. W uzasadnieniu skargi zaprzeczył, aby działalność taką prowadził; podniósł, iż tylko drogą decyzji administracyjnej nakazać można określone działania lub zaniechanie działania, z tych względów uważał, że konieczne było wszczepcie i przeprowadzenie postępowania administracyjnego i przyznanie mu prawa strony tegoż postępowania - co miejsca nie miało.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie twierdząc, że kontrola gospodarki ściekowej oraz opróżniania zbiorników bezodpływowych prowadzona jest w trybie nadzoru przewidzianego art. 5 ust. 6 ustawy z 13.09.1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, stąd w stosunku do skarżącego nie wszczęto postępowania administracyjnego w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) "Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 1) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 3) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 4) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 5) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 5) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 6) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
W niniejszej sprawie tymczasem skarga jednoznacznie dotyczy pisma z 1.04.2003 r., które to nie jest przejawem działalności administracji publicznej w zakresie wyznaczonym cytowanym przepisem.
W szczególności pismo to nie ma waloru decyzji administracyjnej, postanowienia czy też aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej. Wprawdzie o uznaniu danego aktu za decyzję lub postanowienie przesądza nie jego nazwa lecz treść, jednakże wziąć pod uwagę należy i to, że aby doszło do wydania decyzji administracyjnej (pojmowanej jako akt indywidualny, zewnętrzny, jako władcze działanie prawne organu skierowane na wywołanie konkretnych, indywidualnie oznaczonych skutków prawnych) musi istnieć materialnooprawna podstawa ku temu - a taka w przedmiotowym zakresie nie występuje. Do istoty zaś aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu przywołanego art. 3 pkt 4 należy to, że w sposób prawnie wiążący wpływają one na sytuację prawną określonego podmiotu prawa bądź przez to, że same tę sytuację wyznaczają bądź przez to, że wywołują określony skutek prawny, jaki obowiązujące prawo wiąże z danym aktem lub czynnością. Takiego charakteru skarżonemu "pismu" przypisać jednakże nie można.
Z tych względów uznać należy, iż skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art.58 § l pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wobec powyższego - uwzględniając przepis art. 58 § 3 powołanej ustawy -orzeczono jak w sentencji postanowienia.