Uzasadnienie
Opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. uchyliło decyzję Starosty L. z dnia [...] r. w części dotyczącej unieważnienia dowodu rejestracyjnego nr [...], tablic rejestracyjnych nr [...], karty pojazdu nr [...] oraz nalepki kontrolnej nr [...], w pozostałym zakresie utrzymując zaskarżoną decyzję w mocy.
Rozstrzygnięcie drugoinstancyjne, wraz z prawidłowym pouczeniem o prawie, trybie i terminie zaskarżenia, zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] roku.
Pismem datowanym na dzień [...] r., nadanym listem poleconym w polskiej placówce pocztowej w tym samym dniu, pełnomocnik K. G. wywiódł na powyższe rozstrzygnięcie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowa-niu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej, w skrócie, "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Stosownie do art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestodniowym, licząc od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W świetle art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., sąd, na posiedzeniu niejawnym, odrzuca skargę wniesioną po terminie.
W niniejszej sprawie, decyzję organu administracji publicznej doręczono skutecznie skarżącemu w dniu [...] r. Termin do wniesienia skargi upływał zatem z końcem dnia [...] r. (poniedziałek). Należy zatem uznać, iż skarga została wniesiona z naruszeniem terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a., bowiem nadano ją w urzędzie pocztowym w dniu [...] r., a zatem w dzień po upływie ustawowego trzydziestodniowego terminu.
W tym stanie sprawy, wobec wniesienia skargi po terminie, na podstawie powołanych powyżej przepisów, orzeczono jak w punkcie I sentencji.
Z kolei orzeczenie o kosztach (punkt II sentencji) znajduje oparcie w uregulowaniu art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.