Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie, decyzją z dnia [...] ([...]), Prezydent W. odmówił anulowania czynności materialno – technicznej zameldowania na pobyt czasowy G. K. w lokalu przy ul. K. [...] we W. od dnia [...] do [...]. Rozpatrując odwołanie D. K., decyzją z dnia [...] Wojewoda uchylił zaskarżoną decyzję i orzekł o uchyleniu czynności materialno – technicznej zameldowania na pobyt czasowy G. K. w lokalu przy ul. K. [...] we W. Nie godząc się natomiast z powyższym rozstrzygnięciem - uczestnik postępowania – R. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. W odpowiedzi na skargę, Wojewoda wniósł o oddalenie skargi w całości.
Decyzją z dnia [...] ([...]) Wojewoda zmienił zaskarżoną decyzję z dnia [...] i orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...].
Pismem z dnia [...] R. K. cofnął złożoną w sprawie skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest - zgodnie z dyspozycją art. 60 zd. 3 powołanej wyżej ustawy proceduralnej – uzależniona od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie niedopuszczalności cofnięcia skargi. Natomiast niedopuszczalność wniosku o cofnięcie skargi stwierdzana jest w przypadku ustalenia, że przedmiotowy wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W świetle materiału zebranego w sprawie czynność procesowa strony skarżącej - z tego punktu widzenia - nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne.
W konsekwencji, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej na wstępie ustawy orzekł jak w pkt I sentencji. Orzeczenie w pkt II znajduje umocowanie w art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a.