Uzasadnienie
A S.A. w W. (dalej jako: bank) zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w skardze na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok 2009 r.
Uzasadniając wniosek bank wskazał, że 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity z 2016 r., Dz. U. poz. 718, ze zm., dalej jako p.p.s.a.) oraz art. 29 ust 4 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (tekst jednolity Dz. U. z 2014 r., poz. 1438 ze zm.) nie sprzeciwiają się możliwości wstrzymania wykonania wskazanej wyżej zaskarżonej decyzji, ponieważ kwota nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych wynikająca z tego rozstrzygnięcia przekracza 100 euro. Sam zaś wniosek znajduje swoje oparcie merytoryczne we wniosku o uchylenie zaskarżonej decyzji zawartym w skardze.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji nie jest zasadny.
Przede wszystkim wymaga wskazania, że zgodnie z art. 61 § 1. p.p.s.a. wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Skutek taki może nastąpić na wniosek, w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., jeżeli wobec strony zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przez sformułowanie "znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków" należy rozumieć taką sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, a w przypadku skutków nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do jej stanu pierwotnego.
W szczególności trudnym do odwrócenia skutkiem będzie utrata rzeczy, która ze względu na swoje właściwości nie może być zastąpiona, bądź konieczność ogłoszenia upadłości przedsiębiorstwa połączonej z likwidacją jego majątku.
Dalej należy wskazać, że w postępowaniu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracji, ciężar dowodu spoczywa zawsze na wnioskodawcy. Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że bank w ogóle nie uzasadnił swojego wniosku pod kątem przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. - znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Należy przy tym podkreślić, że udzielenie tymczasowej ochrony prawnej nie jest w żaden sposób uzależnione od oceny prawdopodobieństwa skuteczności skargi.
Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a, Sąd orzekł jak na wstępie.