Uzasadnienie
Przedmiotem skargi A.W. (dalej: strona, skarżący) jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. (dalej: SKO, organ II instancji) z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Starosty D. (dalej: organ I instancji, Starosta) z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] o odmowie wydania prawa jazdy.
Z akt sprawy wynika, że skarżący złożył do organu I instancji 25 marca 2019 r. wniosek o wydanie prawa jazdy kat. B. Starosta wydał stronie Profil Kandydata na Kierowcę (PKK). 29 marca 2019 r. PKK strony został pobrany przez Ośrodek Szkolenia Kierowców "A". Ponowne pobrania i aktualizacje PKK przez ww. podmiot miały miejsce w dacie 7 października 2019 r. i dwukrotnie w dniu 13 października 2019 r. Aktualizacja PKK z 7 października 2019 r. zawiera wpis, że skarżący odbył szkolenie podstawowe w okresie od 1 kwietnia 2019 r. do 24 października 2019 r. Następnie 5 grudnia 2019 r. PKK strony został pobrany przez Wojewódzki Ośrodek Ruchu Drogowego w W. Oddział w Ś. (dalej WORD W-OŚ)
W dniu [...] października 2019 r. Starosta wydał zaświadczenie [...] o wykreśleniu z dniem 22 maja 2019 r. z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców "A" wpisaną do rejestru pod nr [...] z powodu wykreślenia przedsiębiorcy z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (dalej: CEiDG). Ww. zaświadczenie zostało odebrane przez WORD W-OŚ 28 października 2019 r. W dniu 13 stycznia 2020 r. PKK strony zostało uzupełnione o pozytywny wynik egzaminu państwowego i zwrócony przez WORD W-OŚ.
Organ I instancji 8 listopada 2019 r. otrzymał z "A" Książkę ewidencji osób szkolonych nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r., w której skarżący wpisany jest pod nr [...] wraz z informacją, że szkolenie na kategorię B prawa jazdy rozpoczęło się w dniu 1 kwietnia 2019 r. a zakończył w dniu 19 maja 2019 r. oraz, że zostało wydane zaświadczenie nr [...]. Takie zaświadczenie przedkłada skarżący. W dniu 15 listopada 2019 r. Starosta otrzymał wyrok Sądu Rejonowego w Ś. VI Wydział Karny sygn. akt VI K 652/18 z dnia 18 kwietnia 2019 r., którym orzeczono wobec "A" środek karny w postaci zakazu prowadzenia działalności gospodarczej związanej ze szkoleniem osób ubiegających się o uprawnienia pojazdami na okres lat 5. Wyrok uprawomocnił się 26 kwietnia 2019 r. Pismem z dnia 25 listopada 2019 r. Starosta na podst. art. 204 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 256 ze zm., dalej: k.p.a.), zawiadomił Prokuraturę Rejonową w D. o możliwości popełnienia przestępstwa z art. 244 Kodeksu karnego polegającego na naruszeniu zakazu prowadzenia działalności gospodarczej.
W związku poczynionymi ustaleniami organ I instancji powołując się na art. 11 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t.j. Dz.U. 2020, poz. 1268 ze zm., dalej: uokp) stwierdził, że "A" nie mógł od dnia 22 maja 2019 r. prowadzić szkolenia kandydatów na kierowców kat. B prawa jazdy z powodu wykreślenia przedsiębiorcy z CEiDG. "A" była jedynym wykładowcą i instruktorem w Ośrodku. Wskazał Starosta, że z Książki ewidencji prowadzonej przez Ośrodek wynika, że skarżący ukończył szkolenie podstawowe w dniu 19 maja 2019 r., ale z KPP wynika, że ukończył szkolenie 24 października 2019 r., dlatego organ odmówił wydania prawa jazdy.
W odwołaniu od ww. decyzji strona podała, że szkolenie odbywała w okresie od 1 kwietnia 2019 r. do dnia 19 maja 2019 r., co potwierdza przedłożone przez stronę zaświadczenie [...] o ukończeniu szkolenia podstawowego wystawione w dniu 19 maja 2019 r. przez Ośrodek szkolenia kierowców "A". Ponadto Starosta oraz WORD W-OŚ mając pełną świadomość, że ww. nie ma uprawnień do szkoleń dopuściło stronę do egzaminów w grudniu 2019 r. w WORD w S. SKO w wyniku rozpoznania odwołania utrzymało decyzję organu I instancji w mocy. W uzasadnieniu organ II instancji omówił art. 11 ust. 1 uokp oraz wskazał na przepis art. 16a uokp, z którego wynika że starosta wydając prawo jazdy wykorzystuje system informatyczny w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. (Dz.U. 2017, poz. 570 ze zm.) Dalej SKO wskazało, że w stanie faktycznym sprawy mając na uwadze wydany wobec "A" wyrok z dnia 18 kwietnia 2019 r. oraz fakt wykreślenia ww. z CEIDG zasadne jest stwierdzenie, że szkolenie, w którym uczestniczył skarżący było prowadzone przez osobę nieuprawnioną, jak również ww. w sposób nieuprawniony pobierała i aktualizowała dane w PKK. Ponadto zgodnie z art. 16a uokp prawo jazdy jest wydawane na podstawie informacji zawartych w PKK.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) we Wrocławiu strona zarzuciła naruszenie: 1) art. 11 ust. 1 pkt 3 uokp przez przyjęcie, że strona nie odbyła szkolenia pomimo, że strona otrzymała zaświadczenie o odbyciu wymaganego szkolenia;
- 2) § 9 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 24 lutego 2016 r. w sprawie wydawania dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami, poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy storna wypełniła wszystkie wymagania i uiściła opłaty;
- 3) art. 107 § 3 k.p.a. przez brak wskazania przyczyn, dla których zignorowano przedłożone zaświadczenie o odbyciu szkolenia;
- 4) naruszenie interesu prawnego strony przez odmówienie wydania prawa jazdy, podczas gdy strona wypełniła swoje obowiązki, a organy nie dopełniły swoich obowiązków w zakresie kontroli i tolerowali nieścisłości w PKK. Wniosła strona o uchylenie decyzji obu instancji albo o stwierdzenie ich nieważności.
W uzasadnieniu skargi strona argumentowała, że nie może ponosić konsekwencji za działania ośrodka szkolenia i wpisy dokonywane w PKK przez osobę prowadzącą.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.2019 poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.). Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Sąd dokonując kontroli zaskarżonej decyzji stwierdził, że narusza ona prawo w stopniu skutkującym koniecznością jej uchylenia.
W sprawie w ocenie organu skarżący nie odbył szkolenia o jakim stanowi art. 11 ust. 1 pkt 3 uokp, ponieważ podmiot prowadzący szkolenie – "A", (gdzie jedynym wykładowcą i instruktorem była "A") został wykreślony z CEIDG z dniem 22 maja 2019 r. Natomiast według PKK po tej dacie skarżący nadal odbywał szkolenie. Z zapisów PKK wynika bowiem, że strona odbyła szkolenie podstawowe na kategorię B prawa jazdy, które rozpoczęło się 1 kwietnia 2019 r. i zakończyło w dniu 24 października 2019 r. A zatem szkolenie było prowadzone przez osobę nieuprawnioną (art. 28 ust. 1 uokp). Nadto wskazał organ, że zgodnie z art. 16a uokp korzysta z danych zawartych w PKK.
Sąd nie kwestionuje, że dla wydania prawa jazdy niezbędne jest spełnienie ustawowych wymogów, w tym wynikających z art. 11 ust. 1 uokp. Zgodnie z art. 11 ust. 1 uokp prawo jazdy jest wydawane osobie, która:
- 1. Prawo jazdy jest wydawane osobie, która:
- 1) osiągnęła minimalny wiek wymagany do kierowania pojazdami odpowiedniej kategorii;
- 2) uzyskała orzeczenie:
a)lekarskie o braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem, b)psychologiczne o braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem - nie dotyczy prawa jazdy kategorii AM, A1, A2, A, B1, B, B+E lub T;
- 3) odbyła szkolenie wymagane do uzyskania prawa jazdy danej kategorii;
- 4) zdała egzamin państwowy wymagany do uzyskania prawa jazdy odpowiedniej kategorii;
- 5) uprzedzona o odpowiedzialności karnej za zeznanie nieprawdy lub zatajenie prawdy oświadcza, że jej miejsce zamieszkania znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przy czym że:
a)przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej co najmniej przez 185 dni w każdym roku kalendarzowym:
- – ze względu na swoje więzi osobiste i zawodowe albo
- – z zamiarem stałego pobytu wyłącznie ze względu na swoje więzi osobiste, albo b)przebywa regularnie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ze względu na swoje więzi osobiste, a jednocześnie, że ze względu na swoje więzi zawodowe kolejno przebywa w co najmniej dwóch państwach członkowskich Unii Europejskiej, albo c)przebywa nieregularnie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ze względu na swoje więzi osobiste, ponieważ przebywa w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej w celu wypełniania zadania o określonym czasie trwania, albo d)przebywa na terytorium innego państwa ze względu na podjęte w tym państwie studia lub naukę w szkole;
6)uprzedzona o odpowiedzialności karnej za zeznanie nieprawdy lub zatajenie prawdy oświadcza, że:
a)nie został orzeczony w stosunku do niej, prawomocnym wyrokiem sądu, zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych, b)nie ma zatrzymanego prawa jazdy ani pozwolenia na kierowanie tramwajem, c)nie ma cofniętego uprawnienia do kierowania pojazdami.
Zasadne jest również stanowisko dotyczące konieczności spełnienia przez podmiot prowadzący działalność w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców określonych wymogów, co przewiduje art. 28 uokp. Podobnie uzasadnione jest odwołanie się do art. 16a uokp w zakresie korzystania przez organ wydający prawo jazdy z systemów informatycznych – PKK.
W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie organ mając na uwadze fakt wykreślenia podmiotu prowadzącego szkolenie z CEIDG z dniem 22 maja 2019 r. oraz rozbieżność pomiędzy zapisami PKK oraz Książką ewidencji osób szkolonych nr [...] z dnia[...] stycznia 2013 r. – wpisem pod nr [...], jak również posiadanym i przedkładanym przez stronę zaświadczeniem nr [...] z dnia [...] maja 2019 r., z którego wynika że strona odbyła szkolenie, które rozpoczęło się 1 kwietnia 2019 r., a zakończyło 19 maja 2019 r. – powinien wyjaśnić powyższe okoliczności. Fakt posługiwania danymi wynikającymi z systemów informatycznych, nie zwalnia organu z wyjaśnienia stanu faktycznego i wszystkich okoliczności danej sprawy. Organ powinien z udziałem strony wyjaśnić kwestię dokonywania wpisów w PKK przez podmiot prowadzący szkolenie po ww. dacie, tj. wyjaśnić z udziałem strony postępowania, w jakim faktycznie okresie szkolenie było prowadzone i następnie ocenić zebrany materiał dowodowy. Decyzja powinna zawierać odniesienie się do poczynionych ustaleń i do twierdzeń strony.
Przed wyjaśnieniem powyższych okoliczności – odmowa wydania skarżącemu prawa jazdy – jest w ocenie Sądu, co najmniej przedwczesna. Dopiero, bowiem wyjaśnienie wskazanych powyżej kwestii oraz uzupełnienie w tym zakresie materiału dowodowego, pozwoli na dokonanie właściwej oceny, czy skarżący spełnił jako osoba ubiegająca się o prawo jazdy wszystkie warunki wskazane w art. 11 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami.
Zauważa przy tym Sąd, że niespełnienie choćby jednego z wymagań uniemożliwi wydanie dokumentu (por. W. Kotowski, Komentarz do art. 11 ustawy o kierujących pojazdami [w:] Ustawa o kierujących pojazdami. Komentarz. Opublikowano: LEX 2013, Numer: 135171).
Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja wydana została w oparciu o niepełny materiał dowodowy, a tym samym z naruszeniem art. 7 i 77 § 1 k.p.a.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na mocy art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c p.p.s.a. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.