Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych we W., na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony w dniu 10 grudnia 2007 r. radca prawny T.P.i, któremu skarżący udzielił stosownego pełnomocnictwa.
Sprawa została zakończona wyrokiem Sądu z dnia 30 października 2007 r. oddalającym skargę, którego skarżący nie zaskarżył.
Pełnomocnik wraz z opinią o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej pismem z dnia 2 stycznia 2008 r. wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej w całości pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych z uwzględnieniem wartości przedmiotu sprawy oraz zwrot udokumentowanych wydatków w kwocie 17 zł (opłata skarbowa od pełnomocnictwa).
Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Sąd uznał, że pełnomocnikowi należy przyznać opłatę za zastępstwo prawne oraz poniesione, udokumentowane niezbędne wydatki (opłata skarbowa od pełnomocnictwa), tj. łącznie kwotę 566 zł (kwota dotycząca opłaty za zastępstwo prawne zawiera podatek VAT) wyliczoną stosownie do § 15 w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "a" oraz pkt 2 lit. "b" w zw. z § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) w zw. art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.)
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyżej wskazanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 u.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.