Uzasadnienie
W dniu [...] Miejski Zarząd Dróg w N. S. wystawił tytuł wykonawczy nr [...], obejmujący należność w wysokości [...] zł, z tytułu opłaty dodatkowej za nieopłacony postój w strefie płatnego parkowania i przekazał go Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w J. G.. Na podstawie otrzymanego tytułu wykonawczego, organ egzekucyjny wszczął wobec A. S.A. (zwanego dalej "stroną skarżącą") egzekucję administracyjną, doręczając odpis tytułu wykonawczego wraz z zawiadomieniem o zajęciu dnia [...]. Zawiadomienie to doręczono stronie skarżącej dnia [...]
Pismem z dnia [...] strona skarżąca zgłosiła zarzuty w sprawie postępowania egzekucyjnego, powołując się na art. 33 pkt 4 w zw. z art. 27 § 1 pkt 9 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu administracyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2005 r. Nr 229, poz.1954 ze zm., dalej u.p.e.a.), podnosząc błąd co do osoby zobowiązanego oraz wnosząc o umorzenie postępowania egzekucyjnego. Ponadto strona skarżąca podniosła, że wbrew dyspozycji art. 45 k.p.a., upomnienie i tytuł wykonawczy nie zostały doręczone na adres jej siedziby, a tylko do oddziału. Z tego strona skarżąca wywodziła, że termin do wniesienia zarzutów nie rozpoczął biegu, a zatem postanowienie o odrzuceniu zarzutów przez organ I instancji z uwagi na uchybienie terminu do ich wniesienia oraz utrzymanie w mocy tego rozstrzygnięcia przez organ II instancji naruszają powołany przepis art. 45 k.p.a.
Postanowieniem z dnia [...]. Naczelnik Urzędu Skarbowego w J. G. odrzucił zgłoszone zarzuty jako wniesione po terminie. Według organu, termin winien być liczony od dnia doręczenia stronie tytułu wykonawczego, czyli od poniedziałku [...] Organ stwierdził, że termin do wniesienia zarzutów upłynął w poniedziałek, dnia [...]
Po rozpoznaniu zażalenia na powyższe rozstrzygnięcie, Dyrektor Izby Skarbowej we W. utrzymał je w mocy postanowieniem z dnia [...] Nr [...] W uzasadnieniu orzeczenia organ II instancji wskazał, że zgodnie z art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a. prawo do zgłoszenia zarzutów w sprawie postępowania administracyjnego przysługuje w terminie 7 dni od dnia doręczenia tytułu wykonawczego. W rozpoznawanej sprawie odpis tytułu wykonawczego doręczono stronie skarżącej w dniu [...] w lokalu oddziału strony. Zdaniem organu doręczenie to było skuteczne. Zatem termin do wniesienia zarzutów upływał w dniu [...] Skoro zaś zarzuty zostały wniesione dopiero pismem nadanym w placówce pocztowej w dniu [...] r., według organu II instancji, organ I instancji słusznie uznał, że zarzuty złożono zostały po upływie 7 dniowego terminu do ich wniesienia.
Organ II instancji stwierdził, że organ egzekucyjny zobowiązany jest doręczyć tytuł egzekucyjny na adres wskazany w tym tytule. Tak też było w rozpoznawanej sprawie. Skoro w tytule wykonawczym widniał adres oddziału, a nie siedziby spółki, organ musiał dokonać doręczenia pod wskazany adres. Powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne organ II instancji wywodził, że skutek prawny doręczenia pisma jednostce organizacyjnej powstaje przez sam fakt odbioru dokonanego przez osobę do tego upoważnioną. Na ustalenie tego skutku nie ma wpływu fakt, czy osoba odbierająca pismo przekaże je osobom uprawnionym do podjęcia czynności. Jest to już wewnętrzna sprawa organizacji.
Nie godząc się z tym rozstrzygnięciem, A. S.A. we W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że zgodnie z art. 45 k.p.a., mającym zastosowanie w postępowaniu egzekucyjnym w administracji, poprzez odesłanie w art. 18 u.p.e.a., jednostkom organizacyjnym i organizacjom społecznym doręcza się pisma w lokalu ich siedziby, do rąk osób upoważnionych do odbioru pism. W rozpoznawanej sprawie, doręczenie takie nastąpiło w oddziale zamiejscowym spółki. Wskazując na stosowne orzecznictwo, strona skarżąca wywodziła, że doręczenie pisma dokonane poza siedzibą strony nie wywołuje skutków prawnych, nawet jeżeli jego odbiór pokwitowała osoba do tego upoważniona. Zdaniem autora skargi, fakt, że adres oddziału wpisany został do tytułu wykonawczego, nie ma znaczenia w sprawie w tym sensie, że nie powoduje skuteczności doręczenia dokonanego pod niewłaściwy adres.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne są właściwe do badania zgodności zaskarżonych aktów administracyjnych z prawem. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i z przepisami prawa procesowego. Uchylenie postanowienia, względnie stwierdzenie jego nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku stwierdzenia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia występują. Skarga zatem zasługiwała na uwzględnienie.
Rozpatrywana sprawa ma charakter proceduralnoprawny. Spór między stronami dotyczy skuteczności prawnej doręczenia skarżącemu odpisu tytułu wykonawczego w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. Kwestia doręczeń nie jest uregulowana w ustawie o postępowaniu administracyjnym w administracji. Zatem zgodnie z art. 18 u.pe.a., w tym przedmiocie stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Według art. 45 k.p.a., jednostkom organizacyjnym i organizacjom społecznym doręcza się pisma w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism. Przedmiotowy tytuł egzekucyjny został wprawdzie doręczony upoważnionej do odbioru korespondencji, ale w lokalu siedziby oddziału zamiejscowego spółki, gdzie zarejestrowany był samochód osobowy, którego postój w strefie płatnego parkowania był nieopłacony, a nie - jak wymaga powołany art. 45 k.p.a. - w lokalu siedziby skarżącej spółki, która mieści się pod adresem wymienionym w Krajowym Rejestrze Sądowym. Strona skarżąca kwestionuje zatem trafnie prawidłowość tego doręczenia zarzucając, że zostało ono dokonane pod niewłaściwy adres.
Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia, Sąd stwierdza, że dokonane doręczenie nie spełnia wymogów doręczenia, określonych w art. 45 k.p.a. W tym stanie rzeczy, z uwagi na to, że w konsekwencji nie rozpoczął biegu 7 dniowy termin wniesienia zarzutów, należało na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. uchylić zaskarżone postanowienie.