Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego w L. wymierzył S. Z. (zwanemu dalej skarżącym) karę pieniężną za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji. Od wskazanej decyzji pierwszoinstancyjnej skarżący wniósł do Dyrektora Izby Celnej we W. odwołanie. Postanowieniem Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. Nr [...] stwierdzono uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.
Niniejsze postanowienie doręczono skarżącemu – za pierwszym razem – w trybie wskazanym w art. 73 p.p.s.a. Wówczas przesyłka - zawierająca w/w postanowienie, adresowana na wskazany przez skarżącego adres do korespondencji "A" ul. [...],[...] - awizowana była dwukrotnie w dniach [...] i [...] r. Następnie – za drugim razem - w dniu [...] r.
W dniu [...] r. (data stempla pocztowego) skarżący nadał skargę na wskazane w osnowie orzeczenia postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Z akt sprawy bezspornie wynika, iż postanowienie Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. Nr [...] stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, stanowiące przedmiot zaskarżenia, doręczano skarżącemu dwukrotnie. Podczas gdy już pierwsze doręczenie – to w trybie art. 73 p.p.s.a. - winno zostać uznane za skuteczne.
Zgodnie bowiem z art. 65 § 2 p.p.s.a. do doręczania pism w postępowaniu sądowym przez pocztę, stosuje się tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym, przy czym stosownie do treści art. 73 § p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie zaś o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku zaś niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się natomiast za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.).
Oznacza to, że warunkiem skuteczności doręczenia zastępczego jest uprzednie dwukrotne awizowanie doręczanej przesyłki. W rozpoznawanej sprawie przesyłka zawierająca zaskarżone postanowienie wraz z pouczeniem o trybie, terminie wniesienia skargi do tutejszego Sądu została prawidłowo dwukrotnie awizowana, w związku z czym - stosownie do treści art. 73 § 4 p.p.s.a. – organ administracji – zamiast dokonać powtórnego doręczenia zaskarżonego postanowienia, winien przyjąć skuteczność jej doręczenia w dniu [...] r. W konsekwencji czego trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na postanowienie organu administracji publicznej z dnia [...] r. Nr [...] winien zostać liczony właśnie od tej daty i jako taki upłynął bezskutecznie w dniu [...] r.
Tymczasem skarga na wyżej wskazane rozstrzygnięcie została przez skarżącego wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu - stosownie do powyższych ustaleń - w dniu [...] r. a więc [...] dni po upływie ustawowo określonego terminu.
Wobec powyższego, mając na względzie okoliczność, że czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.), jak również wobec braku wniosku strony o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.