Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. skarżąca wniosła skargę na decyzję D O R A R i M R we W z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności na rok 2008.
Następnie pismem z dnia [...] r. skarżąca oświadczyła, że "cofa skargę sądową, gdyż nie chce aby sprawa odbyła się przed sądem".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a."), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność cofnięcia skargi uzależniona jest – według art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie dopuszczalności dokonania tej czynności procesowej. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest przy tym jedynie w przypadku ustalenia, że wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W świetle materiału zebranego w sprawie, cofnięcie skargi nie budzi - z tego punktu widzenia – żadnych wątpliwości.
W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., (pkt. I sentencji) postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlegało umorzeniu.
Z kolei orzeczenie w zakresie kosztów (pkt II sentencji) znajduje uzasadnienie w uregulowaniu art. 232 § 1 pkt. 1 p.p.s.a.