Uzasadnienie
L. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] Nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w L. z dnia [...]. Nr [...] nakładająca karę pieniężną w kwocie 3.000,00 zł.
W skardze skarżący zawarł również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.) po przekazaniu skargi przez organ, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie aktów, o których mowa w art. 61 §1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Z przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że wniosek o wstrzymanie wykonania musi dotyczyć aktu, którego wykonanie ma być wstrzymane, powinien kwalifikować się do wykonania. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa zaś na skarżącym.
Przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są z kolei pojęciami nieostrymi, co powoduje konieczność konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Spójnik "lub" użyty w treści art. 61 § 3 p.p.s.a. oznacza, że przesłanki te mogą zachodzić alternatywnie.
Szkoda, o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi bowiem o taką szkodę, która nie będzie mogła być
Sygn. akt III SA/Wr 214/08 wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. (zob.: post. NSA z 20. 12.2004 r. w sprawie syn. Akt GZ 138/04, niepubl.).
Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 03.08. 2006 r., sygn. akt II S.A./Bk 352/06, publ. LEX nr 192964).
Najistotniejszym dla realiów rozpatrywanego wniosku jest jednak konstrukcja art. 61 p.p.s.a., która wskazuje jednoznacznie, że ciężar wykazania okoliczności, że takie niebezpieczeństwo istnieje spoczywa na osobie wnioskującej. (celowe podkreślenie Sądu). Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymanie wykonania jest więc wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności (zdarzeń) uzasadniających możliwości wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku powinien skarżący wskazać konkretne zdarzenia, świadczące o istnieniu poważnych zagrożeń, które uzasadniać mogą udzielenie ochrony tymczasowej. (por. B. Dauter w Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz Zakamycze 2005, s.168) Nadto argumentacja strony musi być odpowiednia tzn. w sposób przekonujący pokazująca konkretne relacje między brakiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. (tak NSA w uzasadnieniu postanowienia z dnia 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/06 nie publik.)
W rozpoznawanej sprawie skarżący nie wykazał w żaden sposób, że wykonanie zaskarżonej decyzji, może wywołać znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia dla niego skutki. Skarżący nie uzasadnił złożonego przez siebie wniosku.
Na marginesie należy zauważyć, że zaskarżona decyzja nie jest rozstrzygnięciem, którego wykonanie mogłoby spowodować nieodwracalne skutki dla interesu skarżącego. Z istoty swojej świadczenia pieniężne są z reguły " odwracalne". W przypadku ewentualnego wyeliminowania z obrotu prawnego takiego aktu, możliwe jest bowiem domaganie się zwrotu uiszczonego świadczenia.
W rezultacie Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i dlatego wniosek nie został uwzględniony.
Z tego powodu na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.