Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 10 maja 2017 r., sygn. akt III SA/Wr 217/17

Uzasadnienie

Pismem Dyrektora Wydziału Wdrażania EFRR z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] poinformowano Powiat L. (zwanego dalej: stroną skarżącą, wnioskodawcą), że wniosek o dofinansowanie realizacji projektu nr [...] pn. "[...]" został negatywnie oceniony przez Komisję Oceny Projektów, spełnił kryteria wyboru projektów i uzyskał wymaganą liczbę punktów, jednak kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie jest niewystarczająca do wybrania projektu do dofinansowania.

Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem wnioskodawca złożył protest, w którym wniósł o ponowne poddanie ocenie złożonego wniosku.

Strona skarżąca nie zgodziła się z oceną następujących kryteriów wyboru projektu:

kryterium nr 4 Wpływ realizacji projektu na zasadę promowania równości szans mężczyzn i kobiet,

1. - kryterium nr 10 Partnerstwo,
2. - kryterium nr 3 Wpływ na poprawę bezpieczeństwa,
3. - kryterium nr 2 Wpływ projektu na realizację celów SRWD 2020.

Odnośnie kryterium nr 4 wnioskodawca wskazał, że projekt ma pozytywny wpływ na zasadę promowania równości szans mężczyzn i kobiet. Zakwestionował przy tym rozbieżność oceny ekspertów, która - w jego ocenie - jest niezrozumiała, gdyż reprezentuje dwa odmienne stanowiska. Nie dotyczy ona subiektywnej oceny eksperta na podstawie której mógłby przyznać mniejszą ilość punktów w kryterium lecz wskazuje na fakt zupełnie odmiennego stanowiska w traktowaniu jego spełnienia tzn. że dla jednego eksperta projekt ma pozytywny wpływ i przyznaje 1 pkt w swojej ocenie, a dla innego - zupełnie odmiennie - wpływ jest neutralny i skutkuje nie przyznaniem punktu. Jeżeli skala punktacji jest 0-1 pkt i określono w jakim przypadku należy przyznać 1 pkt a w jakim 0 pkt nie mając innej możliwości, to co do zasady ocena powinna być zero-jedynkowa. Zakładając, że zasady oceny są jednakowe dla wszystkich ekspertów to powinni oni prezentować zgodne stanowisko.

W przeciwnym razie oznaczałoby to, że wytyczne do oceny tego kryterium są niejednoznaczne i zależą nie od charakteru projektu lecz interpretacji eksperta. Tym bardziej, że ekspert przyznający 0 punktów nie uzasadnił swojej oceny, która nie uwzględnia uzasadnienia w treści wniosku.

W odniesieniu do kryterium nr 10 Partnerstwo wnioskodawca w proteście zauważył, że projekt jest realizowany w partnerstwie z Zarządem Województwa D. w imieniu którego działa sprawująca zarząd drogi wojewódzkiej 335 D. Służba Dróg i Kolei reprezentowana przez Dyrektora DSDiK. Świadczy o tym porozumienie zawarte w dniu 10 czerwca 2016 roku w sprawie zmiany kategorii drogi wojewódzkiej na kategorię drogi powiatowej, które zostało dołączone do wniosku. Następstwem porozumienia po podjęciu stosownych uchwał, z dniem 1 stycznia 2017 roku nastąpi zmiana kategorii drogi objętej wnioskiem o dofinansowanie. Podniesiono przy tym, iż projekt jest możliwy do realizacji w ramach działania 5.1 Drogowa dostępność transportowa przede wszystkim dzięki zawarciu tego porozumienia i w konsekwencji zmiany kategorii drogi z wojewódzkiej na powiatową. Fakt ten nie został jednak uwzględniony przez ekspertów na etapie oceny kryterium.

Wnioskodawca nie godząc się także z oceną kryterium dotyczącego Wpływu inwestycji na poprawę bezpieczeństwa wskazał, że projekt zakłada szereg rozwiązań technicznych i organizacyjnych, które zostały opisane w programie funkcjonalno-użytkowym w zakresie usprawniania ruchu pieszego i samochodowego, poprawy bezpieczeństwa ruchu, usprawnienia ruchu i jego płynności oraz komunikacji publicznej w perspektywie powstania dużego generatora ruchu jakim będzie aktywizacja terenów przemysłowych. Jednocześnie strona skarżąca podniosła, że jeden z ekspertów w uzasadnieniu oceny tego kryterium odniósł się do trzech z zastosowanych rozwiązań: systemu odwodnienia, oświetlenia oraz chodników z przejściem dla pieszych. Nie uwzględniono rozwiązań przyjętych w programie funkcjonalno-użytkowym, które mają wpływ na wyższą ocenę tego kryterium.

Kwestionując ocenę w zakresie kryterium Wpływ projektu na realizację celów SWRD 2020 Wnioskodawca podniósł w proteście, że projekt w całości wpisuje się w makrosferę "Infrastruktura" która służy realizacji celów 2, 4 i 6 określonych w SRWD 2020 spełniając przypisane dla tego typu projektów kryteria, realizując priorytety i przynosząc określone korzyści. Dla projektów z zakresu infrastruktury transportowej przypisano w strategii trzydzieści przedsięwzięć, których realizacja przyczynia się do osiągnięcia zakładanych celów. Eksperci oceniający projekt przywołali tylko jedno przedsięwzięcie nr 1.4.16. wskazując że projekt nie wpływa na jego realizację, gdyż inwestycja nie jest realizowana na drogach wykorzystywanych do transportu kruszyw i drewna. Nie uwzględniono pełnej nazwy przedsięwzięcia, które zgodnie z zapisem na stronie 44 SRWD 2020 brzmi: "1.4.16. Realizacja inwestycji zwiększających płynność ruchu i bezpieczeństwo na krytycznych odcinkach dróg w tym na drogach wykorzystywanych do transportu kruszyw i drewna".

Zdaniem strony skarżącej we wniosku został wykazany wpływ projektu na zwiększenie płynności ruchu i poprawę bezpieczeństwa po zrealizowaniu projektu oraz to, że z chwilą oddania do użytkowania budowanej drogi S-3 oraz aktywizacji terenów przemysłowych pomiędzy tą drogą a aleją [...] odcinek drogi objętej wnioskiem stanie się łącznikiem pomiędzy obwodnicą południową a drogą S-3 i główną arterią obsługującą tereny przemysłowe. Tak więc będzie odcinkiem krytycznym z punktu widzenia obciążenia ruchem jak i znaczenia drogi w układzie komunikacyjnym sieci dróg TNT. Na etapie oceny nie wzięto tego pod uwagę przyznając 0 punktów w tym kryterium. Nie zgadzając się z zarzutem, iż droga nie służy transportowi kruszyw i drewna, Wnioskodawca podniósł, że jako droga publiczna posiadająca kategorię drogi powiatowej jest ogólnodostępna i umożliwia transport wszelkich materiałów jakie można transportować drogami publicznymi na podstawie obowiązujących przepisów.

W projekcie nie wprowadzono jakichkolwiek ograniczeń czy obostrzeń co do zasad transportu wręcz przeciwnie, przewidziano realizację drogi w takich parametrach technicznych, zarówno pod względem geometrii jak i nośności, które pozwalają prowadzić ciężki transport łącznie z transportem materiałów ponadgabarytowych. Minimalistyczne uzasadnienie oceny tego kryterium zdaniem wnioskującego nie daje podstaw do przyznania zerowej liczby punktów.

Rozstrzygnięciem z dnia [...] marca 2017 r., nr [...] Zarząd Województwa D. nie uwzględnił złożonego przez stronę skarżącą protestu. Organ po przeanalizowaniu argumentacji zawartej w środku odwoławczym nie znalazł podstawy do zmiany punktacji w zakresie wymienionych przez Wnioskodawcę kryteriów.

Odnosząc się do oceny kryterium Wpływ realizacji projektu na zasadę promowania równości szans Zarząd wskazał, że "pozytywny wpływ projektu na zasadę promowania równości szans mężczyzn i kobiet będzie miał miejsce m.in. wówczas gdy projekt zakłada działania przyczyniające się do zwiększenia trwałego udziału kobiet i mężczyzn w zatrudnieniu i rozwoju ich kariery, ograniczenia segregacji na rynku pracy, zwalczania stereotypów związanych z płcią w dziedzinie kształcenia i szkolenia oraz propagowania godzenia pracy i życia osobistego mężczyzn i kobiet".

Natomiast z zapisów zawartych we wniosku o dofinansowanie wynika, że projekt w żaden sposób nie wpływa pozytywnie na promowanie równości szans kobiet i mężczyzn. Wnioskodawca sam opisuje, że projekt nie zawiera "jakichkolwiek kryteriów, które byłyby dyskryminujące ze względu na płeć (...)", "pozwala na (...) równy dostęp do jego rezultatów wszystkim osobom, które będą chciały skorzystać z powstałej infrastruktury drogowej ze względu na płeć" oraz, że "realizowany projekt doprowadzi do równoprawnego uczestnictwa wszystkich mieszkańców miasta i gminy w życiu społeczno-gospodarczym". Organ podniósł, że projekt jest "neutralny". Nie ma w nim bowiem wartości dodanej dla równości szans kobiet i mężczyzn, tym samym, zdaniem IZ RPO WD pierwszy ekspert prawidłowo dokonał oceny przedmiotowego kryterium przyznając 0 punktów. Zauważył ponadto, że ekspert, który przyznał 1 punkt również przedstawił krótkie i zwięzłe uzasadnienie do którego Wnioskodawca nie wniósł zastrzeżeń. Wobec tego IZ RPO WD podtrzymała liczbę otrzymanych punktów tj. 0,5 punktu (stanowiącego średnią arytmetyczna) przyznanych w zakresie omawianego Kryterium.

W kwestii kryterium Partnerstwo organ wskazał, że w ramach tego kryterium promowane będą projekty realizowane w partnerstwie, które zapewnią większą skalę i siłę oddziaływania oraz przyczynią się do osiągnięcia rezultatów projektu. Partner rozumiany jest jako podmiot wnoszący do projektu zasoby ludzkie, organizacyjne, techniczne lub finansowe, realizujący wspólnie projekt, na warunkach określonych w porozumieniu lub umowie partnerskiej. W ramach tego kryterium będzie weryfikowane czy projekt jest realizowany:

1. - Z przynajmniej trzema partnerami - 3 pkt;
2. - Z dwoma partnerami - 2 pkt;
3. - Z jednym partnerem -1 pkt

Dodatkowo projekt otrzyma punkty jeżeli zakłada partnerstwo podmiotów z różnych sektorów - publicznego, prywatnego, obywatelskiego (tzw. III sektor):

1. - Partnerzy pochodzą z dwóch sektorów-1 pkt;
2. - Partnerzy pochodzą z trzech sektorów - 2 pkt 0 pkt otrzyma projekt nie realizowany w partnerstwie. Oceniane na podstawie dokumentacji projektowej.

Zarząd podniósł, że z zapisów zawartych w dokumentacji aplikacyjnej nie wynika, że projekt będzie realizowany w partnerstwie. W punkcie A.8 Krótki opis projektu Wnioskodawca wskazał, że "Inwestorem oraz beneficjentem i jednocześnie stroną przy podpisywaniu umowy o dofinansowanie jest Powiat L.. Za wdrożenie inwestycji odpowiedzialni będą pracownicy Starostwa Powiatowego w L.. Osoby odpowiedzialne za realizację przedsięwzięcia posiadają doświadczenie niezbędne do prawidłowego przebiegu inwestycji. Powstała w wyniku realizacji projektu infrastruktura będzie zarządzana przez Zarząd Powiatu L. sprawujący funkcję zarządcy dróg powiatowych, natomiast odpowiedzialność za utrzymanie majątku ponosić będzie Powiat L.".

Natomiast zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie "Wnioskodawca powinien w tym miejscu również określić, kto będzie realizował projekt w jego imieniu (jeśli dotyczy). W przypadku realizacji projektu w ramach umowy partnerskiej należy przedstawić główne założenie umowy partnerskiej opisując sposób wdrażania projektu." Takich zapisów Wnioskodawca nie zawarł we wniosku o dofinansowanie projektu.

Organ zauważył jednocześnie, że zapisy zawarte w Regulaminie Konkursu w punkcie 32. Wymagania w zakresie realizacji projektu partnerskiego wskazują, iż "Projekt może być realizowany w partnerstwie. Partnerzy w projekcie to podmioty wnoszące do projektu zasoby ludzkie, organizacyjne, techniczne lub finansowe, realizujące wspólnie projekt. Partnerem w projekcie może być tylko podmiot wymieniony w katalogu beneficjentów obowiązującym dla danego naboru. Beneficjent projektu, będący stroną umowy o dofinansowanie, pełni rolę partnera wiodącego. Niezależnie od podziału zadań i obowiązków w ramach partnerstwa, odpowiedzialność za prawidłową realizację projektu ponosi Beneficjent jako strona umowy o dofinansowanie.

Natomiast w dokumentacji aplikacyjnej brak jest jakichkolwiek zapisów w zakresie o utworzonym partnerstwie zgodnie z zapisami art. 33 ust. 1 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020.

Odnosząc się do załącznika nr 6 - Porozumienie z DSDiK, które dotyczy zmiany kategorii drogi wojewódzkiej na kategorię powiatową, organ podniósł, że z jego treści wynika, iż zostało zawarte celem uzyskania dofinansowania na przebudowę drogi wojewódzkiej (...) ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w okresie programowania 2014-2020. Dyrektor DSDiK sprawując zarząd drogi wojewódzkiej nr 335 na terenie powiatu l. zobowiązuje się do podjęcia wszelkich niezbędnych działań przypisanych ustawą o drogach publicznych zmierzających do pozbawienia kategorii drogi wojewódzkiej (...).

Natomiast Zarząd Powiatu w L., działając jako zarządca dróg powiatowych zobowiązuje się do podjęcia wszelkich niezbędnych działań przypisanych ustawą o drogach publicznych celem nadania kategorii drogi powiatowej odcinkowi drogi wojewódzkiej (...). Strony porozumienia zobowiązują się do złożenia niezbędnych dokumentów do organów stanowiących o których mowa w art. 10 ustawy o drogach publicznych celem podjęcia stosownych uchwał nie później niż do końca III kwartału 2016 r. oraz dopełnienia wszelkich starań aby bez zbędnej zwłoki dokonać uregulowania stanu prawnego nieruchomości zajętych pod drogę po zmianie jej kategorii."

Zdaniem IZ RPO WD przedmiotowe porozumienie dotyczy zmiany kategorii drogi, a z treści porozumienia nie wynika, iż partner spełnia którąkolwiek z powyższych przesłanek tj., że wnosi do projektu zasoby ludzkie, organizacyjne, techniczne lub finansowe, realizujący wspólnie projekt, na warunkach określonych w porozumieniu lub umowie partnerskiej.

W związku z powyższym organ uznał, że projekt zasadnie otrzymał 0 pkt w ramach omawianego kryterium, ponieważ nie jest realizowany w partnerstwie.

Odnośnie kryterium Wpływ na poprawę bezpieczeństwa Zarząd wskazał, że w jego ramach należy zweryfikować, czy inwestycja wpływa w znaczący sposób na poprawę bezpieczeństwa poprzez zastosowanie elementów wyposażenia technicznego dróg mające wpływ na poprawę bezpieczeństwa, np. urządzenia odwadniające oraz odprowadzające wodę, urządzenia oświetleniowe (jeśli nie są wymagane prawem), obiekty i urządzenia obsługi uczestników ruchu. Pierwszy ekspert przyznał 3 punkty za spełnienie tego kryterium (systemy odwodnienia, sterowane oświetlenie, chodniki z przejściem dla pieszych) zaś drugi oceniający przyznał 4 punkty za spełnienie tego samego kryterium ("cicha nawierzchnia", chodniki, ścieżki rowerowe, oświetlenie, odwodnienie drogi, zastosowano infrastrukturę dla osób niepełnosprawnych tj. obniżenie krawężników, zastosowanie mat dla osób z wadami wzroku).

Odnosząc się do zawartej w proteście argumentacji Wnioskodawcy organ uznał, że jest ona zbyt ogólnikowa i nie wskazuje na konkretne elementy wyposażenia technicznego dróg wpływające na poprawę bezpieczeństwa, obiekty i urządzenia obsługi uczestników ruchu uprawniające do przyznania dodatkowego punktu za zastosowanie rozwiązań wpływających znacząco na poprawę bezpieczeństwa, o których mowa w definicji przedmiotowego kryterium, a jedynie stwierdza, że "nie uwzględniono rozwiązań przyjętych w programie funkcjonalno użytkowym, które mają wpływ na wyższą ocenę tego kryterium" oraz, że "projekt zakłada szereg rozwiązań technicznych i organizacyjnych" m.in. w zakresie "poprawy bezpieczeństwa ruchu".

Organ wskazał, że po analizie dokumentacji aplikacyjnej, w szczególności zapisów zawartych w załączniku nr 3 - Program funkcjonalno-użytkowy (PFU) oraz we wniosku o dofinansowanie projektu wynika, że można tu mówić o trzech rozwiązaniach za które należało przyznać 3 punkty tj.:

1. - urządzeniach odwadniających-system odwodnienia
2. - urządzeniach oświetlenia - sterowane oświetlenie
3. - obiektach i urządzeniach obsługi uczestników ruchu – chodniki z przejściami dla pieszych, ścieżki rowerowe.

Zarząd podniósł, że zarówno w treści wniosku o dofinansowanie projektu jak i w treści programu funkcjonalno użytkowego brak jest informacji o urządzeniach technicznych drogi np. barierach ochronnych, ogrodzeniu drogi i innych urządzeniach zabezpieczających przed wkroczeniem zwierząt na drogę, osłonach przeciwolśnieniowych, przeciwwietrznych.

Organ zwrócił uwagę na fakt, iż zgodnie z zapisami zawartymi w definicji kryterium "Można otrzymać punkty za rozwiązania z każdej kategorii - maksymalnie 1 punkt w każdej kategorii, niezależnie od liczby rozwiązań przyjętych do realizacji w ramach tej kategorii. Inwestycja poprawiająca bezpieczeństwo nie musi dotyczyć całego odcinka drogi."

Zdaniem IZ RPO WD Wnioskodawca we wniosku o dofinansowanie, ani też w programie funkcjonalno-użytkowym nie wskazał wszystkich (4) rozwiązań, które skutkowałyby przyznaniem maksymalnej ilości punktów w ramach omawianego kryterium.

IZ RPO WD stwierdziła, że Wnioskodawca winien otrzymać łącznie maksymalnie 3,5 punktu (stanowiącego średnia arytmetyczną) przyznanego w zakresie ww. Kryterium.

Odnosząc się do kryterium Wpływ projektu na realizacje celów SWRD 2020, organ wyjaśnił, że zgodnie z definicją tego kryterium weryfikowany będzie wpływ projektu na realizację Strategii Rozwoju Województwa D. 2020:

1. - 7,6 pkt, jeżeli projekt wpływa na realizację przedsięwzięcia 1.4.16 poprzez inwestycje na drogach wykorzystywanych do transportu kruszyw i krewna, opis znaczenia kryterium - 0 do 7,6 pkt (0 punktów w kryterium nie oznacza odrzucenia wniosku). Oceniający uznali, iż Wnioskodawca nie wykazał, że droga służy transportowi kruszyw i drewna, przyznając 0 punktów. Zarząd zauważył, że Wnioskodawca w pkt Geneza projektu, analiza problemów, analiza potrzeb środowiska społeczno-gospodarczego projektu nadmienia jedynie, iż "Powiat l., jest zasobny w złoża surowców mineralnych takich jak rudy miedzi, węgiel brunatny, anhydryty, kruszywa naturalne" oraz, że "w L. ma swoją siedzibę Zarząd "A" Ta [...] spółka jest potentatem w produkcji [...] na świecie. Jej dynamiczny rozwój doprowadził do przekształcenia gospodarki regionu w oparciu najnowsze technologie. Poza przemysłem [...] na terenie powiatu funkcjonują zakłady przemysłu odzieżowego, energetycznego, transportu i budownictwa oraz wiele mniejszych firm z zakresu gospodarki komunalnej i mieszkaniowej (...)." nie wskazuje natomiast bezpośredniego korytarza transportowego kruszyw i drewna z wykorzystaniem drogi będącej przedmiotem projektu. Nie zostały wskazane miejsca wydobycia kruszyw, szlaki transportowe z tych miejsc ze wykazaniem ich przebiegu przez przedmiotowa drogę.

Odnosząc się do twierdzenia Wnioskodawcy w proteście, iż droga służy transportowi kruszyw i drewna ze względu na kategorię drogi, jej ogólnodostępność oraz brak ograniczeń dot. transportu, Zarząd podniósł, że jest to stwierdzenie, które może odnosić się do każdej drogi w danej kategorii oraz nieograniczonej obostrzeniami niekoniecznie bezpośrednio służącej transportowi kruszyw i drewna.

Organ wyjaśnił, że za projekty spełniające kryterium uznawano te, w których wprost wskazywano nie tylko zgodność z SRWD 2020, nawet przez wskazanie wprost przedsięwzięcia 1.4.16 ale uprawdopodobnienie, że określone odcinki dróg są w znacznym stopniu wykorzystywane w transporcie kruszyw. Zarząd podkreślił przy tym, iż dane zapisane we wniosku mają umożliwić osobom dokonującym oceny rzetelną ocenę wniosku, w tym przypadku, ocenę czy projekt wpływa na realizację przedsięwzięcia 1.4.16 poprzez inwestycje na drogach wykorzystywanych do transportu kruszyw i drewna. Zawarcie we wniosku informacji niepełnych, ogólnikowych w sposób oczywisty będzie niekorzystnie wpływać na ocenę. Strona powinna zawrzeć maksymalną ilość informacji, jakie są konieczne do spełnienia kryterium. To na Wnioskodawcy, a nie na Ekspercie spoczywa ciężar dowodu, że kryterium jest spełnione.

Reasumując, organ nie znalazł podstaw do zmiany punktacji w zakresie wymienionych przez Wnioskodawcę kryteriów tj. "Wpływ realizacji projektu na zasadę promowania równości szans mężczyzn i kobiet", "Partnerstwo", "Wpływ na poprawę bezpieczeństwa" oraz "Wpływ projektu na realizację celów SRWD 2020." W związku z tym uznał, że brak jest podstaw do umieszczenia przedmiotowego projektu na liście projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów i uzyskały kolejno największą liczbę punktów, z wyróżnieniem projektów wybranych do dofinansowania.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu strona skarżąca zarzuciła powyższemu rozstrzygnięciu naruszenie Regulaminu konkursu ogłoszonego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa D. 2014-2020, Oś priorytetowa 5 Transport, 5.1 Drogowa dostępność transportowa 5.1.1. Drogowa dostępność transportowa - konkursy horyzontalne, inwestycje w drogi lokalne, poprzez błędną interpretację zapisów załącznika nr 1 do Regulaminu "Wyciąg z kryteriów wyboru projektów zatwierdzonych przez KM RPO WD 2014-2020 w dniu [...] marca 2016 r. uchwałą nr [...], obowiązujących w naborze nr [...]" na etapie dokonywania oceny przez ekspertów oraz niedopełnieniu przez ekspertów czynności określonych Regulaminem pracy Komisji Oceny Projektów w ramach RPO WD 2014-2020 dla naboru prowadzonego w trybie konkursowy.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca wniósł o wydanie orzeczenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i że naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że eksperci oceniający projekt w oparciu o przyjęte kryteria w dwóch przypadkach tj. Kryterium nr 4 - "Wpływ realizacji projektu na zasadę promowania równości szans" i Kryterium nr 3 - "Wpływ na poprawę bezpieczeństwa" w ocenie skarżącego dokonali rozbieżnej oceny, natomiast w dwóch kolejnych kryteriach tj. Kryterium nr 10 - "Partnerstwo" i Kryterium nr 2 - "Wpływ projektu na realizację celów SWRD 2020", na etapie oceny błędnie zinterpretowali zapisy Kryteriów stanowiących załącznik do Regulaminu. Zdaniem Wnioskodawcy, w wyniku niewłaściwie dokonanej przez ekspertów oceny, na skutek zbyt małej liczby punktów, jego projekt znalazł się na miejscu w liście rankingowej, które nie kwalifikowało go do dofinansowania w związku z niewystarczającą ilością środków przeznaczonych na dofinansowanie projektów w ramach naboru.

W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie podtrzymując swoją dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 3 sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Taką ustawą szczególną jest ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tj.: Dz. U. z 2016 r., poz. 217, zwana dalej "ustawą").

Zgodnie z art. 61 ustawy w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a.

W myśl art. 61 ust. 8 ustawy w wyniku rozpoznania skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1;

1. 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia;
2. 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe.

Ustawa o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowych w perspektywie finansowej 2014-2020 określa ogólne reguły postępowania dotyczące wyboru projektów do dofinansowania. Zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wszystkim wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. W myśl art. 37 ust. 2 ustawy projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia ogólnego (czyli rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1303/2013 z 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006).

Wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie konkursowym lub pozakonkursowym (art. 38 ust. 1). W trybie konkursowym, a w takim trybie następował wybór projektów w rozpoznawanej sprawie, wniosek o dofinansowanie projektu jest składany w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ust. 1). Zgodnie z art. 39 ust. 2 ustawy konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów i: 1) uzyskały wymaganą liczbę punktów albo 2) uzyskały kolejno największą liczbę punktów, w przypadku gdy kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na objęcie dofinansowaniem wszystkich projektów, o których mowa w pkt 1. Konkurs jest przeprowadzany przez właściwą instytucję na podstawie określonego przez nią regulaminu (art. 41 ust. 1 ustawy), który m.in. określa kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy).

Podkreślić należy, że zasadniczo reguła postępowania konkursowego polega na wyłonieniu najlepszego projektu, takiego, który zagwarantuje osiągnięcie we właściwym programie operacyjnym założonego celu. Godzi się przy tym zauważyć, że skoro projekt zostaje zgłoszony w trybie konkursowym, to na podmiocie aplikującym spoczywa ciężar przekonania instytucji - dokonującej wyboru najlepszych z punktu widzenia celów danego priorytetu, w ramach którego organizowany jest konkurs projektów – do wiarygodności swych oświadczeń w aspekcie spełnienia obowiązujących w danym naborze kryteriów. Niewątpliwie prawidłowa, wszechstronna ocena spełnienia przesłanek, by mogła być uznana za rzetelną, nie może opierać się jedynie na przyjęciu wprost założenia, że wszystkie twierdzenia zamieszczone w projekcie są miarodajne, lecz winna zostać dokonana ich analiza aby ustalić, czy stan deklarowany odpowiada rzeczywistemu oraz w jakim wymiarze.

Oceny dokonuje się na podstawie treści wniosku, stąd faktyczna możliwość realizacji wyrażonych w nim intencji wnioskodawcy ma z tej treści wynikać. Rzeczą zatem wnioskodawcy jest takie opracowanie projektu, aby w omawianej materii nie budził wątpliwości (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 29 kwietnia 2015 r., sygn. akt III SA/WR 181/15).

W kontekście powyższych rozważań, badając legalność oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie strony skarżącej Sąd uznał, że dokonana ocena nie narusza prawa.

W rozpoznawanej sprawie projekt Wnioskodawcy spełnił kryteria wyboru projektów i uzyskał wymaganą w ramach konkursu liczbę punktów. Niemniej jednak, kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w ramach przedmiotowego konkursu nie wystarczyła do wybrania projektu do dofinansowania. W konsekwencji organ uznał, że brak jest podstaw do umieszczenia przedmiotowego projektu na liście projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów i uzyskały kolejno największą liczbę punktów, z wyróżnieniem projektów wybranych do dofinansowania.

Spór pomiędzy stronami postępowania sądowego dotyczył merytorycznej oceny projektu przez Zarząd Województwa D. z punktu widzenia kryteriów merytorycznych: nr 2, nr 3, nr 4 i nr 10. Zarzut niewłaściwej oceny poszczególnych kryteriów w ocenie merytorycznej oraz nieuwzględnienia zapisów wniosku i stanu faktycznego związanego z charakterem projektu i jego realizacją sprowadzał się do polemiki z oceną wyrażoną przez oceniających, podtrzymaną następnie w zaskarżonym rozstrzygnięciu.

W tym miejscu wyjaśnić należy, że krajowy model kontroli sądowej nad rozdziałem środków pomocowych podlega autonomii proceduralnej. Model ten ewaluował od braku kontroli sądowej po rozwiązania przyjęte w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, przeniesione z modyfikacjami do ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów (por. J. Jaśkiewicz, Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Komentarz, wyd. II, SIP LEX, Wprowadzenie punkt 3). Mimo poszerzenia dostępu do drogi sądowej i sprecyzowania trybu kontroli sądowej - jego zakres pozostał niezmienny. Rzeczą sądu jest wyłącznie kontrola prawa, sąd administracyjny nie jest władny dokonywać oceny słuszności, efektywności, racjonalności kryteriów konkursowych, ani tym bardziej zastępować oceniających lub weryfikować merytorycznie wiedzę ekspercką. Sądowa kontrola legalności działań instytucji zarządzającej w procesie wyboru projektu do dofinansowania jest ograniczona kryterium legalności rozumianym stricte jako zgodność albo niezgodność oceny z prawem powszechnie obowiązującym i niesprzecznymi z nim postanowieniami systemu realizacji.

Odnosząc się do zakresu kryterium legalności, to, zgodnie z wypracowanym w sprawach z zakresu polityki spójności stanowiskiem sądów administracyjnych, rozpatrując skargę wniesioną na negatywną ocenę tego projektu, sąd administracyjny bada legalność oceny projektu w zakresie dyskrecjonalności merytorycznej oceny instytucji zarządzającej. Przypomina to kontrolę sądową decyzji uznaniowych czy raczej aktów opartych na opiniach biegłych, w ramach której sąd ocenia czy argumentacja organu nie jest dowolna, czy mieści się w granicach danej sprawy, czy nie jest oderwana od kryteriów wynikających z regulaminu.

Sąd administracyjny nie ma natomiast kompetencji do merytorycznej weryfikacji oceny projektu, dokonanej na podstawie opinii ekspertów, na przykład poprzez odmienną ocenę założeń tego projektu i przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi, lecz uprawniony jest do kontroli sporządzonej oceny w kontekście przestrzegania zasad tej oceny wynikających z prawa unijnego takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność (por. wyrok NSA z 17 grudnia 2013 r., II GSK 2249/13, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Podobnie sądowa ocena opinii eksperta polega na badaniu, czy jest ona spójna, wyczerpująca, logiczna i czy odpowiada na zasadnicze pytania. Treść merytoryczna oceny nie mieści się w granicach kontroli sądu administracyjnego, bowiem to oceniający jest ekspertem w danej dziedzinie (por. wyrok NSA z dnia 26 kwietnia 2011 r., II GSK 1115/10).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy uznać należy, co wyżej wskazano, że wewnętrzne podstawy prawne konkursu (system realizacji i, w tym zwłaszcza regulamin konkursu) i przyjęte w nim kryteria są zgodne z prawem powszechnie obowiązującym. Potwierdza to skarga dotycząca w istocie merytorycznych elementów oceny.

Zdaniem sądu dokonana przez ekspertów ocena kryteriów merytorycznych nie narusza zasad określonych, takich jak przejrzystość, rzetelność, bezstronność wyboru projektów oraz równość wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania czyli w konsekwencji nie narusza zasady równego dostępu do pomocy.

Te okoliczności, które podniesiono w proteście i skardze, wykraczają poza kryterium legalności bowiem zmierzają do weryfikacji wiedzy ekspertów oraz trafności (słuszności) przyjętych w projekcie założeń, instrumentów i rozwiązań. Natomiast zdaniem sądu argumentacja przyjęta i rozważona w kontekście protestu przy ponownej ocenie projektu nie jest dowolna i spełnia standardy proceduralne.

Konkurs w rozpoznawanej sprawie został przeprowadzony na podstawie regulaminu konkursu ogłoszonego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa D. 2014 - 2020, Oś priorytetowa 5 "Transport", Działanie 5.1 "Drogowa dostępność transportowa", Poddziałanie 5.1.1 "Drogowa dostępność transportowa – konkursy horyzontalne", Inwestycje w drogi lokalne. Załącznikami do Regulaminu były m. in. Wskazówki pomocne Wnioskodawcy przy wypełnieniu formularza wniosku o dofinansowanie oraz Kryteria wyboru projektów zatwierdzone przez Komitet Monitorujący Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa D. 2014-2020 w dniu 10 marca 2016 r. (Uchwała nr [...]) obowiązujące w naborze Nr [...].

Odnosząc się do zakwestionowanego kryterium nr 4 – Wpływ realizacji projektu na zasadę promowania równości szans, wskazać należy, że w ramach tego kryterium oceniany był wpływ projektu na zasadę promowania równości szans mężczyzn i kobiet neutralny (0), pozytywny (1). Pozytywny wpływ projektu na zasadę promowania równości szans mężczyzn i kobiet będzie miał miejsce m.in. wówczas, gdy projekt zakłada działania przyczyniające się do zwiększenia trwałego udziału kobiet i mężczyzn w zatrudnieniu i rozwoju ich kariery, ograniczenia segregacji na rynku pracy, zwalczania stereotypów związanych z płcią w dziedzinie kształcenia i szkolenia oraz propagowania godzenia pracy i życia osobistego. Opis znaczenia kryterium 0-1 punkt (0 punktów w kryterium nie oznacza odrzucenia wniosku.

IZ RPO WD ustaliła, że w ramach powyższego kryterium Pierwszy Oceniający stwierdził, że "Projekt jest w tym względzie neutralny, a jego wdrożenie nie wpłynie bezpośrednio na kwestie równości płci" i przyznał 0 punktów. Drugi Oceniający stwierdził, że "Wpływ na zasadę promowania równości szans mężczyzn i kobiet jest pozytywny" przyznając 1 punkt. W sumie za spełnienie tego kryterium Wnioskodawca otrzymał 0,5 punktu.

Zarząd prawidłowo uznał, że z zapisów zawartych we wniosku o dofinansowanie wynika, że projekt w żaden sposób nie wpływa pozytywnie na promowanie równości szans kobiet i mężczyzn. Wnioskodawca sam opisuje, że projekt nie zawiera "jakichkolwiek kryteriów, które byłyby dyskryminujące ze względu na płeć (...)", "pozwala na (...) równy dostęp do jego rezultatów wszystkim osobom, które będą chciały skorzystać z powstałej infrastruktury drogowej ze względu na płeć" oraz, że "realizowany projekt doprowadzi do równoprawnego uczestnictwa wszystkich mieszkańców miasta i gminy w życiu społeczno-gospodarczym".

Trudno w takim przypadku zgodzić się ze stroną skarżącą, że projekt ma pozytywny wpływ na zasadę promowania równości szans kobiet i mężczyzn. Projekt jest "neutralny". Nie ma w nim wartości dodanej dla równości szans kobiet i mężczyzn.

Co do zawartego w skardze zarzutu braku odniesienia się w uzasadnieniu rozstrzygnięcia protestu do kwestii Regulaminu KOP, który w rozdziale 9 na stronie 36 opisuje procedurę postępowania w przypadku rozbieżnej oceny projektu przez ekspertów, a z treści którego wynika, iż w przypadku rozbieżnej oceny należy podjąć określone czynności celem wypracowania przez ekspertów jednakowego stanowiska (oceny), wyjaśnić należy, że zgodnie z przypisem nr 14 do pkt 62 Regulaminu KOP (rozdz. 9 str.

36) Rozbieżność: występuje w sytuacji, gdy jeden z oceniających uzna, że projekt spełnia dane kryterium, a drugi, że ten sam projekt nie spełnia tego kryterium. Znaczna rozbieżność ma miejsce również w sytuacji, gdy różnica pomiędzy dwiema ocenami (sumą punktów wszystkich kryteriów punktowych) członków KOP odnośnie danego projektu wynosi więcej niż 50 punktów procentowych. Rozbieżność ma miejsce również w sytuacji, gdy oceniający podważą kwalifikowalność różnych wydatków w projekcie.

Wbrew zarzutowi Wnioskodawcy, nie wystąpiła rozbieżna ocena jego projektu. W świetle bowiem wyżej wskazanej definicji "rozbieżności", rozbieżność taka występuje, jeżeli jeden z oceniających uzna, że projekt spełnia dane kryterium a drugi, że ten sam projekt kryterium tego nie spełnia. W niniejszej sprawie, ekspert przyznając projektowi 0 punktów nie uznał, że projekt nie spełnia kryterium, a więc, że kryterium zostało ocenione negatywnie, wskazał tylko, że projekt jest w tym względzie neutralny, a jego wdrożenie nie wpłynie bezpośrednio na kwestie równości płci.

W zakresie kryterium nr 10 Partnerstwo organ stwierdził, że Wnioskodawca nie wykazał, że projekt będzie realizowany w partnerstwie. Wyjaśniono w zaskarżonym rozstrzygnięciu, że w ramach tego kryterium promowane będą projekty realizowane w partnerstwie, które zapewnią większą skalę i siłę oddziaływania oraz przyczynią się do osiągnięcia rezultatów projektu. Partner rozumiany jest jako podmiot wnoszący do projektu zasoby ludzkie, organizacyjne, techniczne lub finansowe, realizujący wspólnie projekt, na warunkach określonych w porozumieniu lub umowie partnerskiej.

W punkcie A.8 Krótki opis projektu Wnioskodawca wskazał, że "Inwestorem oraz beneficjentem i jednocześnie stroną przy podpisywaniu umowy o dofinansowanie jest Powiat L.. Za wdrożenie inwestycji odpowiedzialni będą pracownicy Starostwa Powiatowego w L.. Osoby odpowiedzialne za realizację przedsięwzięcia posiadają doświadczenie niezbędne do prawidłowego przebiegu inwestycji. Powstała w wyniku realizacji projektu infrastruktura będzie zarządzana przez Zarząd Powiatu L. sprawujący funkcję zarządcy dróg powiatowych, natomiast odpowiedzialność za utrzymanie majątku ponosić będzie Powiat L.". Zgodnie natomiast z instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie "Wnioskodawca powinien w tym miejscu również określić, kto będzie realizował projekt w jego imieniu (jeśli dotyczy). W przypadku realizacji projektu w ramach umowy partnerskiej należy przedstawić główne założenie umowy partnerskiej opisując sposób wdrażania projektu." Jak zauważyła IZ RPO WD takich zapisów Wnioskodawca nie zawarł we wniosku o dofinansowanie projektu.

Dodatkowo należy wskazać na zapisy zawarte w Regulaminie Konkursu w punkcie 32. Wymagania w zakresie realizacji projektu partnerskiego. Wynika z nich między innymi, że "Projekt może być realizowany w partnerstwie. Partnerzy w projekcie to podmioty wnoszące do projektu zasoby ludzkie, organizacyjne, techniczne lub finansowe, realizujące wspólnie projekt. Partnerem w projekcie może być tylko podmiot wymieniony w katalogu beneficjentów obowiązującym dla danego naboru. Beneficjent projektu, będący stroną umowy o dofinansowanie, pełni rolę partnera wiodącego. Niezależnie od podziału zadań i obowiązków w ramach partnerstwa, odpowiedzialność za prawidłową realizację projektu ponosi Beneficjent jako strona umowy o dofinansowanie.

Projekt partnerski jest realizowany na podstawie decyzji lub umowy o dofinansowanie projektu zawartej z Beneficjentem (partnerem wiodącym) działającym w imieniu i na rzecz partnerów w zakresie określonym umową partnerską, Wnioskodawca musi posiadać pełnomocnictwo do podpisania umowy i wniosku o dofinansowanie projektu w imieniu i na rzecz partnerów. Utworzenie lub zainicjowanie partnerstwa musi nastąpić przed złożeniem wniosku o dofinansowanie.

Zasadnie podkreślono w zaskarżonym rozstrzygnięciu, że w dokumentacji aplikacyjnej brak jest jakichkolwiek zapisów w zakresie o utworzonym partnerstwie. Wnioskodawca co prawda do dokumentacji dołączył załącznik nr 6 – Porozumienie z DSDiK. Jednakże, jak słusznie wywiódł organ, powyższe porozumienie dotyczy zmiany kategorii drogi, a z treści porozumienia nie wynika, iż partner spełnia którąkolwiek z powyższych przesłanek tj., że wnosi do projektu zasoby ludzkie, organizacyjne, techniczne lub finansowe, realizujący wspólnie projekt, na warunkach określonych w porozumieniu lub umowie partnerskiej.

Sąd stwierdził, że organ w sposób przejrzysty wyjaśnił, jakimi względami kierował się w wypadku oceny spełnienia przez projekt rozwiązań określonych w kryterium merytorycznym nr 3 Wpływ na poprawę bezpieczeństwa. Według organu, można mówić o trzech rozwiązaniach za które należało przyznać 3 punkty tj.:

1. - urządzeniach odwadniających-system odwodnienia
2. - urządzeniach oświetlenia - sterowane oświetlenie
3. - obiektach i urządzeniach obsługi uczestników ruchu – chodniki z przejściami dla pieszych, ścieżki rowerowe.

Zarząd podniósł, że zarówno w treści wniosku o dofinansowanie projektu jak i w treści programu funkcjonalno użytkowego brak jest informacji o urządzeniach technicznych drogi np. barierach ochronnych, ogrodzeniu drogi i innych urządzeniach zabezpieczających przed wkroczeniem zwierząt na drogę, osłonach przeciwolśnieniowych, przeciwwietrznych. W konsekwencji słusznie organy przyjęły, że Wnioskodawca we wniosku o dofinansowanie, ani też w programie funkcjonalno-użytkowym nie wskazał wszystkich (4) rozwiązań, które skutkowałyby przyznaniem maksymalnej ilości punktów w ramach omawianego kryterium.

W zakresie zarzutu nie odniesienia się przez stronę przeciwną w uzasadnieniu rozstrzygnięcia protestu do Regulaminu KOP określającego procedurę postępowania w przypadku rozbieżnej oceny projektu przez ekspertów (rozdz. 9 str. 36), wskazać należy, że w ocenie projektu strony skarżącej nie było rozbieżności. Pierwszy ekspert przyznał 3 punkty za spełnienie w/w kryterium (systemy odwodnienia, sterowane oświetlenie, chodniki z przejściem dla pieszych) zaś drugi oceniający przyznał 4 punkty za spełnienie tego samego kryterium ("cicha nawierzchnia", chodniki, ścieżki rowerowe, oświetlenie, odwodnienie drogi, zastosowano infrastrukturę dla osób niepełnosprawnych tj. obniżenie krawężników, zastosowanie mat dla osób z wadami wzroku). Żaden zatem z ekspertów nie ocenił projektu negatywnie. Wobec tego w zestawieniu przyznanej oceny zawarto wyliczenie średniej arytmetycznej ocen dokonanych przez ekspertów.

Skoro w ocenie tego kryterium nie wystąpiła rozbieżna ocena ekspertów, to tym samym nie wystąpiła konieczność ponownej weryfikacji kryteriów. Zarzut zatem skargi w tym zakresie należy uznać za nieuzasadniony.

Odnosząc się do kryterium nr 2 - "Wpływ projektu na realizację celów SRWD 2020", należy wskazać, że zgodnie z zawartą w Regulaminie konkursu definicją Kryterium Nr 2 "Wpływ projektu na realizacje celów SRWD 2020", weryfikowany będzie wpływ projektu na realizację Strategii Rozwoju Województwa D. 2020:

1. - 7,6 pkt, jeżeli projekt wpływa na realizację przedsięwzięcia 1.4.16 poprzez inwestycje na drogach wykorzystywanych do transportu kruszyw i krewna, opis znaczenia kryterium - 0 do 7,6 pkt (0 punktów w kryterium nie oznacza odrzucenia wniosku).

Ocena tego kryterium przez organ, wbrew zarzutowi strony skarżącej, została dokonana prawidłowo. Punkty w ocenie przyznawane były wyłącznie tym wnioskodawcom, którzy wykazali fakt wykorzystania drogi będącej celem projektu do transportu kruszyw lub drewna. Skarżący nie wskazał natomiast bezpośredniego korytarza transportowego kruszyw i drewna z wykorzystaniem drogi będącej przedmiotem projektu. Nie wskazał także miejsca wydobycia kruszyw, szlaków transportowych z tych miejsc z wykazaniem ich przebiegu przez przedmiotową drogę, zatem projekt skarżącego zasadnie otrzymał 0 pkt. Wbrew zarzutowi skargi, rozpatrujący protest w uzasadnieniu rozstrzygnięcia nie stwierdził, że Powiat L. jest zasobny w złoża surowców mineralnych takich jak rudy miedzi, węgiel brunatny, anhydryty, kruszywa naturalne. Rozpatrujący protest wskazał jedynie cyt. "Należy zauważyć, że Wnioskodawca w pkt Geneza projektu, analiza problemów, analiza potrzeb środowiska społeczno-gospodarczego projektu nadmienia jedynie, iż Powiat l. jest zasobny w złoża surowców mineralnych takich jak rudy miedzi, węgiel brunatny, anhydryty, kruszywa naturalne".

Reasumując stwierdzić należy, że zarzuty niewłaściwej oceny poszczególnych kryteriów w ocenie merytorycznej sprowadzały się do polemiki z oceną wyrażoną przez oceniających, podtrzymaną następnie w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Ani organy, ani Sąd nie są uprawnione do kwestionowania oceny dokonanej przez członków komisji, w tym ekspertów, jeśli nie różnią się one w sposób budzący wątpliwości, a także jeśli nie zostanie stwierdzone, że naruszono regulacje w zakresie procedury konkursowej. Ocena winna być rzetelna i bezstronna, co wynika z art. 37 ustawy. Merytoryczna weryfikacja projektu według kryteriów wartościujących opiera się na swobodnej ocenie, zbliżonej w swej istocie do uznania administracyjnego. To zaś oznacza, że wynik takiej oceny powinien być należycie uzasadniony, ze szczególnym wyjaśnieniem okoliczności, które zadecydowały i w jakim stopniu o przyznanej ilości punktów w ramach poszczególnych kryteriów.

Sąd podziela zatem trafność oceny projektu w toku postępowania przed KOP i Zarząd. Postępowanie przeprowadzono w sposób zgodny z przepisami prawa.

Ocena wniosku odbyła się zgodnie z Regulaminem konkursu i jego załącznikami, przez ekspertów, w sposób rzetelny i bezstronny, jasny i przejrzysty, zgodnie z przyjętym kryteriami merytorycznymi.

Wskazując na powyższe, w świetle zarzutów postawionych w treści skargi, które uznano za bezzasadne, należy raz jeszcze podkreślić, iż rzeczą Sądu było skontrolowanie, czy podjęte rozstrzygnięcie jest wystarczająco przejrzyste i zrozumiałe oraz zgodne z regułami konkursu – jednakowymi dla wszystkich uczestników. Sąd nie był umocowany do polemiki czy ingerencji w treść oceny dokonanej przez organ – a opartej na opinii ekspertów – lecz zobowiązany był jedynie do sprawdzenia, czy dokonana przez organ ocena realizuje powołane wyżej zasady (zob. wyrok NSA z dnia 8 stycznia 2015 r., sygn. akt II GSK 2796/14, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Całokształt przedstawionych okoliczności faktycznych i prawnych rozpoznawanej sprawy spowodował zatem, że Sąd nie podzielił zasadności argumentacji skargi i na podstawie art. art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy oddalił skargę.