Uzasadnienie
W dniu [...] r. J. J. (zwana dalej skarżącą) złożyła do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w W. wniosek o pomoc finansową na działanie wspieranie gospodarstw niskotowarowych. Wnioskiem objęte zostało gospodarstwo rolne o powierzchni całkowitej deklarowanej [...] ha, o wielkości ekonomicznej początkowej wyrażonej w EJW (ESU) 2,20. W sekcji VII. Restrukturyzacja gospodarstwa (zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego) skarżąca wskazała na realizację przedsięwzięć dotyczących prowadzenia działalności rolniczej, natomiast w sekcji VIII Przedsięwzięcia określone w planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego wskazała na zakup zwierząt gospodarskich oraz zakup gruntu rolnego lub jego dzierżawę. W tabeli IX. Oświadczenie o powierzchni działek ewidencyjnych zadeklarowała natomiast 8 działek ewidencyjnych położonych w powiecie w., gminie W. Do wniosku skarżąca dołączyła plan rozwoju gospodarstwa niskotowarowego ([...] r.), zaś w Biurze Powiatowym ARiMR w W. złożyła dokumenty potwierdzające prawo własności gospodarstwa w postaci aktów notarialnych oraz zaświadczenie z Urzędu Gminy i Miasta W. o prowadzeniu gospodarstwa rolnego ([...] r.). Dodatkowo w dniu [...] r. załączyła do akt sprawy umowę dzierżawy z dnia [...] r., akt notarialny repertorium A nr [...] z dnia [...] r. oraz akt notarialny z dnia [...] r. repertorium A nr [...].
Decyzją nr [...] z dnia [...] r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w W. przyznał skarżącej płatność do gospodarstwa niskotowarowego w wysokości [...] zł. Decyzja zawierała informację, iż świadczenie będzie realizowane przez 5 kolejnych lat z zastrzeżeniem § 8 ust. 1 i 2 rozporządzenia, który wskazuje, iż płatność dla gospodarstwa niskotowarowego w czwartym i piątym roku wypłaca się, jeżeli producent rolny zrealizował przedsięwzięcia zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego, nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia wypłaty płatności dla gospodarstwa niskotowarowego w trzecim roku realizacji planu, oraz jeżeli złoży kierownikowi biura powiatowego Agencji "Oświadczenie o zrealizowaniu przedsięwzięć" w ciągu 7 dni po upływie ww. terminu. Do "Oświadczenia", dołącza się dokumenty potwierdzające ukończenie realizacji przedsięwzięć określonych w planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego (§ 8 ust.3).
Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w W. w dniu [...] r. zawiadomił skarżącą o wszczęciu postępowania z urzędu z uwagi na nie złożenie w terminie oświadczenia o zrealizowaniu przedsięwzięć zadeklarowanych we wniosku i planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego. Jednocześnie organ I instancji poinformował o możliwości zapoznania się z aktami sprawy.
W odpowiedzi na powyższe skarżąca w dniu [...] r. złożyła pismo, w którym zawnioskowała o zaniechanie postępowania w sprawie wstrzymania wypłaty 4 i 5 raty płatności wskazując, iż zadeklarowane przedsięwzięcia zostały przez nią zrealizowane, natomiast oświadczenia nie złożyła w terminie z uwagi na przekonanie o tym, iż samo zrealizowanie przedsięwzięć jest wystarczające w sprawie. Ponadto skarżąca podniosła, że składając wnioski o płatności bezpośrednie na rok 2009 pytała pracownika Biura Powiatowego ARiMR w W., co powinna jeszcze dopełnić w sprawie niskotowarowej, lecz z odpowiedzi nie wywnioskowała, że należy złożyć oświadczenie o zrealizowaniu przedsięwzięć zadeklarowanych we wniosku i planie w określonym terminie. Wreszcie skarżąca podniosła, iż powodem nie złożenia oświadczenia w terminie była choroba męża we [...] i [...] oraz wypadek [...] w dniu [...], w wyniku którego musiała korzystać z opieki [...].
Tymczasem – jak podkreśliła skarżąca - gospodarstwo stanowi główne źródło utrzymania rodziny. Do niniejszego pisma dołączyła akt notarialny repertorium A nr [...] z dnia [...] r. potwierdzający nabycie przez J. i J. J. VI działki ewidencyjnej nr [...] o powierzchni [...] ha położonej w województwie d., powiecie t., gminie W. M., obrębie M. Rachunek nr [...] z dnia [...] r. potwierdzający nabycie [...] oraz zaświadczenie hodowlane z dnia [...] r.
W dniu [...] roku Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w W. wydał decyzję nr [...] o wstrzymaniu płatności dla gospodarstwa niskotowarowego w roku 4 i 5 dla J. J. Decyzja została doręczona w dniu [...] r. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, iż zgodnie z § 8 ust 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych, warunkiem wypłaty płatności w czwartym i piątym roku, jest zrealizowanie przedsięwzięcia zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia wypłaty trzeciej płatności i w ciągu 7 dni po upływie tego terminu należy złożyć Oświadczenie o zrealizowaniu przedsięwzięcia (zwanego dalej Oświadczeniem). Kierownik Biura Powiatowego w W. w zaskarżonej decyzji określił termin zrealizowania trzeciej płatności na dzień [...] r., a zatem – jak podkreślił organ II instancji - powołując się na § 8 ust 1 w/w rozporządzenia Rady Ministrów skarżąca powinna zrealizować przedsięwzięcie w terminie do [...] r., Oświadczenie złożyć zaś w ciągu 7 dni czyli do [...] roku.
Do w/w Oświadczenia należy dołączyć dokumenty potwierdzające ukończenie realizacji przedsięwzięć zawartych we wniosku i planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego zgodnie z wymienionymi w § 8 ust. 3 pkt 1-11. Strona nie złożyła do Kierownika BP w W. w/w Oświadczenia w terminie określonym przepisami wraz z wymaganymi załącznikami, a nie dotrzymanie przez powyższych warunków skutkuje wstrzymaniem płatności dla gospodarstwa niskotowarowego w ostatnich dwóch latach uczestnictwa w programie.
Od powyższej decyzji skarżąca wniosła odwołanie, w treści którego strona wskazała, iż przedsięwzięcia zadeklarowane we wniosku i planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego zostały przez nią zrealizowane, aczkolwiek jej błędem było nie złożenie oświadczenia. Skarżąca wniosła prośbę o przywrócenie terminu na złożenie oświadczenia wskazując, iż powodem uchybienia terminu była choroba męża, który przebywał w [...] we W. na przełomie [...] i [...] oraz wypadek [...] w dniu [...] r., w wyniku którego strona wraz z [...] przebywała na [...]. Skarżąca podniosła, że z powodu kłopotów z [...] korzysta z opieki lekarskiej w przychodni lekarskiej. Podkreśla swoją trudną sytuację rodzinną i materialną informując, że gospodarstwo rolne jest głównym źródłem utrzymania rodziny. Do odwołania dołączyła: zaświadczenie lekarskie z dnia [...] r. informujące, że jest od wielu lat leczona z powodu schorzenia [...], zaświadczenia z dnia [...] r. wystawione na jej [...] – M. i M. J. potwierdzające opatrzenie ran po urazach w izbie przyjęć Szpitala w B. D., zaświadczenie z Komendy Powiatowej Straży Pożarnej w W. wskazujące, iż w dniu [...] r. skarżąca uczestniczyła w wypadku [...], kartę informacyjną leczenia [...] męża strony od dnia [...] r. do [...] r. w Powiatowym Centrum Medycznym w W. oraz od dnia [...] r. do [...] r. w D. C. C. P. Skarżąca złożyła także dokumenty potwierdzające realizację przedsięwzięć zadeklarowanych we wniosku i planie, które poprzednio dołączyła również do pisma złożonego do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w W. w dniu [...] r.
Organ II instancji pismem z dnia [...] r. powiadomił skarżącą o wszczęciu postępowania w sprawie oraz o możliwości składania wyjaśnień i zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym. W odpowiedzi na w/w pismo skarżąca stawiła się w dniu [...] r. w Oddziale Regionalnym ARiMR we W. Ze spotkania sporządzony został protokół, w którym skarżąca wskazała, że złożone w odpowiedzi na zawiadomienie nr [...] z dnia [...] r. pismo stanowiło prośbę o przywrócenie terminu na złożenie oświadczenia o zrealizowaniu przedsięwzięć zadeklarowanych we wniosku i planie, jednakże przybrało ono formę prośby o zaniechanie postępowania, gdyż nie pouczono jej o właściwym sposobie postępowania w tej sprawie, nie wezwano jej także do sprecyzowania swojego żądania. Dopiero z treści decyzji nr [...] z dnia [...] r. dowiedziała się, że powinna była wprost określić w swoim piśmie treść żądania jakim była prośba o przywrócenie terminu, czego nie uczyniła w piśmie z dnia [...] r.
W dniu [...] r. D. D. O. R. ARiMR we W. wydał decyzję o uchyleniu zaskarżonej decyzji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał na naruszenie w postępowaniu pierwszoinstancyjnym zasady wyrażonej w art. 9 kpa, a mianowicie zasady wyczerpującego informowania stron o istotnych okolicznościach faktycznych i prawych. Ponadto organ II instancji podkreślił, iż w przypadku gdy prośba o przywrócenie terminu nie spełnia wymagań określonych w art. 58 § 1 i 2 kpa to zgodnie z uregulowaniem określonym w art. 64 § 2 kpa w związku z art. 54 kpa należało wezwać wnoszącego podanie o do usunięcia braków formalnych we wniosku.
W dniu [...] r. skarżąca złożyła w Biurze Powiatowym ARiMR w W. oświadczenie o zrealizowaniu przedsięwzięć zadeklarowanych we wniosku i planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego wraz z wymaganymi załącznikami oraz pismem informujących, iż celem złożenia niniejszego oświadczenia jest uzupełnienie prośby o przywrócenie terminu z dnia [...] r.
Kierownik BP ARiMR w W. postanowieniem z dnia [...] r. orzekł o odmowie przywrócenia terminu do złożenia oświadczenia o zrealizowaniu przedsięwzięć zadeklarowanych we wniosku i planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ I instancji wskazał, że skarżąca pomimo trudnej sytuacji rodzinnej miała możliwość złożenia oświadczenia w wymaganym terminie, ponadto nie uprawdopodobniła braku swojej winy w uchybieniu terminu. Organ I instancji w zaskarżonym postanowieniu podkreślił, że z uwagi na wieloletnie leczenie i rehabilitację strony brak jest możliwości ustalenia daty zakończenia przyczyny uchybienia terminu.
W dniu [...] r. skarżąca wniosła zażalenie podkreślając, że zadeklarowane przedsięwzięcia zostały przez nią zrealizowane. Skarżąca przyznała, iż nie złożenie oświadczenia było jej błędem jednakże prosi o zrozumienie i udzielenie szansy na uzyskanie wypłaty 4 i 5 raty płatności niskotowarowej.
Postanowieniem z dnia [...] r. organ II instancji utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne jako zgodne z obowiązującym stanem prawnym, a argumenty strony przedstawione w zażaleniu uznał za nieuzasadnione. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ II instancji podniósł, iż na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...] r. przyznającej płatność niskotowarową skarżącej zostały przekazane trzy raty płatności, w tym trzecia płatność w dniu [...] r. W związku z powyższym – jak podkreślił organ - zadeklarowane przedsięwzięcia należało zrealizować do dnia [...] r., natomiast ostatecznym terminem na złożenie oświadczenia był dzień [...] r. Ponadto organ II instancji podniósł, iż skarżąca w uzasadnieniu prośby o przywrócenie terminu wskazała jako przyczynę usprawiedliwiającą niedochowanie terminu złożenia oświadczenia o zrealizowaniu przedsięwzięć [...] męża, która zgodnie z załączonymi dokumentami, kartami informacyjnymi leczenia [...], trwała od [...] r. do [...] r. Ponadto jako przyczynę uchybienia terminu strona wymieniła wypadek [...] mający miejsce w dniu [...] r. oraz długotrwałe leczenie i [...].
Przy czym – jak dalej podniósł organ – wskazać należy "(...) iż brak winy, o której mowa w art. 58 § 1 kpa. zainteresowany winien tylko uprawdopodobnić, a nie udowodnić. Uprawdopodobnienie natomiast jest środkiem zastępczym, słabszym niż dowód, nie dającym pewności, lecz jedynie wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o danym fakcie. Można przyjąć, że uprawdopodobnienie prowadzi do uzasadnionego przypuszczenia, że zdarzenie rzeczywiście miało miejsce, a zakres uprawdopodobnienia obejmuje zdarzenie, które spowodowało brak winy po stronie zainteresowanego" (wyrok WSA w Kielcach z dnia 27.05.2009 r., II SA/Ke 208/09). W rozpatrywanej sprawie termin na realizację przedsięwzięć zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego upłynął w dniu [...] r. czyli ostatecznym terminem na złożenie oświadczenia przez skarżącą był dzień [...] r. Biorąc pod uwagę powyższe strona miała możliwość złożenia oświadczenia od dnia upływu okresu [...] męża tj. od [...] r. do ostatecznego dnia przewidzianego na złożenie oświadczenia czyli [...] r. W świetle powyższych rozważań – jak wskazał organ II instancji - wnioskodawczym miała możliwość podjęcia czynności procesowej osobiście lub nadania pisma przez pocztę lub przez np. domownika.
Jednakże skarżąca nie podjęła działania mającego na celu dochowanie terminu na złożenie oświadczenia w terminie, tym bardziej że prośbę o przywrócenie terminu wniosła dopiero po otrzymaniu informacji o wszczęciu postępowania w sprawie wstrzymania 4 i 5 raty płatności niskotowarowej z powodu nie złożenia wymaganego oświadczenia. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się natomiast takie przeszkody od strony niezależne, jak na przykład: przerwę w komunikacji, nagłą chorobę która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp. (taki pogląd przedstawił NSA w wyrokach z dnia 1 marca 1999 r., sygn. akt II SA 45/99 oraz z dnia 19 września 2000 r. sygn. akt I SA 1072/2000) (...)".
Wreszcie jak wskazał organ II instancji przywrócenie terminu nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. A zatem, przywrócenie to może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Jest to pogląd ugruntowany w doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych. Kolejną przesłanką instytucji przywrócenia terminu jest obowiązek dochowania terminu (nieprzywracanego) do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Termin do wniesienia tego wniosku zaczyna biec dopiero od dnia ustania przeszkody i wynosi 7 dni.
Odnosząc się do sytuacji skarżącej organ II instancji wskazał, iż stosownie do przedstawionych dokumentów termin pobytu małżonka strony w [...] zakończył się w dniu [...] r., wobec powyższego termin przewidziany powyższym przepisem upłynął w dniu [...] r., natomiast prośbę o przywrócenie terminu strona wniosła dopiero w dniu [...] r., podczas gdy stosownie do treści art. 58 § 3 kpa terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu nie można przywrócić.
Mając powyższe na uwadze organ II instancji orzekł, iż prośba skarżącej nie spełnia wymagań określonych w art. 58 kpa. W związku z powyższym postanowienie nr [...] z dnia [...] r. wydane przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w W. jest zgodne z przytoczonymi przepisami prawa i jako takie zasługiwało na utrzymanie w mocy.
Na powyższe postanowienie skarżąca wywiodła skargę do tutejszego Sądu. Zarzuciła, że organ I instancji nie zastosował się do wytycznych organu II instancji zawartych w rozstrzygnięciu z dnia [...] r., bowiem nie rozpoznał merytorycznie sprawy, a skoncentrował się jedynie na przywróceniu terminu. Podniosła także, że jakkolwiek mąż przebywał w [...] do [...] r., to jednak zwolnienie lekarskie miał do [...] r., a jej obecność przy nim była niezbędna.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko i dodatkowo podnosząc, że w doktrynie sądowoadministracyjnej do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się takie przeszkody od strony niezależne jak na przykład: przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Okoliczności powołane przez skarżącą do takich zaś nie należą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 1§ 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, o ile ustawy nie stanowią inaczej.
Innymi słowy, do kompetencji sądu administracyjnego należy ocena, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi, normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej.
Sąd badając w tak zakreślonych granicach legalność zaskarżonego postanowienia D. D. O. R. A. R. i M. R. we W., utrzymującego w mocy postanowienie organu I instancji o odmowie przywrócenia terminu do złożenia oświadczenia o zrealizowaniu przedsięwzięć zadeklarowanych we wniosku i planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego uznał, że co do zasady odpowiada ono przepisom obowiązującego prawa i wobec tego skargę należało oddalić.
Kwestią pierwszoplanową jaka powstała na tle rozpoznawanej skargi jest odpowiedź na pytanie o charakter terminu do złożenia oświadczenia o zrealizowaniu przedsięwzięć zadeklarowanych we wniosku i planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego wskazanego w § 8 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju gospodarstw wiejskich (Dz.U. Nr 286, poz. 2870 ze zm.).
Zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 1 i 2 powołanego wyżej rozporządzenia płatność dla gospodarstwa niskotowarowego w czwartym i piątym roku wypłaty tej płatności wypłaca się, jeżeli producent rolny:
- 1) zrealizował przedsięwzięcia zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego, nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia wypłaty płatności dla gospodarstwa niskotowarowego w trzecim roku realizacji planu, oraz
- 2) złożył kierownikowi biura powiatowego Agencji oświadczenie o zrealizowaniu przedsięwzięć zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego.
W myśl § 8 ust. 2 tego rozporządzenia – oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, składa się w terminie 7 dni od dnia, w którym upłynął termin określony w ust. 1 pkt 1.
W dotychczasowym orzecznictwie organów jak i sądów administracyjnych pojawiły się rozbieżności co do charakteru tych terminów. Można spotkać się ze stanowiskiem, że oba terminy określone w powyższym przepisie – tj. na zrealizowanie przedsięwzięcia jak i do złożenia oświadczenia o zrealizowaniu przedsięwzięć zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego mają charakter materialnoprawny.
Sąd rozpoznający sprawę niniejszą nie podziela takiego poglądu. Uznać należy, iż taki materialnoprawny charakter przepisy rozporządzenia przewidują dla terminu do zrealizowania przedsięwzięcia, zaś 7 dniowy termin przewidziany dla złożenia oświadczenia o jego zrealizowaniu jest terminem do dokonania czynności procesowej, a wiec czynności z zakresu prawa procesowego, zatem podlega przywróceniu na podstawie art. 58 kpa. W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, wniosek skarżącej organy orzekające prawidłowo uznały jako możliwy do rozpoznania w trybie art. 58 kpa.
W sprawie bezspornym jest, że wypłata trzeciej raty płatności, przyznanej skarżącej wskutek wniosku o pomoc finansową na wspieranie gospodarstw niskotowarowych, nastąpiła w dniu [...] r. Wobec powyższego organ prawidłowo ustalił, że termin do złożenia oświadczenia o realizacji przedsięwzięcia upływał [...]r.
W dniu [...] r., trakcie weryfikacji spraw wymagających złożenia oświadczenia stwierdzono, że skarżąca takiego oświadczenia nie złożyła. Powyższe było podstawą do wszczęcia postępowania w przedmiocie wstrzymania wypłaty 4 i 5 raty płatności dla gospodarstwa niskotowarowego, o czym poinformowano skarżącą zawiadomieniem z dnia [...] r., doręczonym w dniu [...] r.
W dniu [...] r. skarżąca złożyła stosowne oświadczenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia.
Zgodnie z powołanym przepisem (§ 1 art. 58 k.p.a.) to zainteresowany ma legitymację do wystąpienia z takim wnioskiem i winien w nim uprawdopodobnić istnienie okoliczności, które spowodowały niemożność dokonania czynności w przewidzianym terminie, a w prośbie o przywrócenie terminu wykazać, że mimo całej staranności nie udało się stronie terminu zachować. Natomiast § 2 art. 58 k.p.a. stanowi, że prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. W myśl art. 58 § 3 powołanego wyżej przepisu przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne.
Jak trafnie podniósł organ odwoławczy, w świetle powołanego przepisu osoba zainteresowana zobowiązana jest uprawdopodobnić brak swojej winy, czyli uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna i istniała przez cały czas, aż do złożenia wniosku o przywrócenie terminu.
Uzasadniając swoją prośbę skarżąca wskazała na pobyt męża w [...] (w okresie od [...] do [...] r.), wypadek [...] jaki miał miejsce w dniu [...] r., w którym brała udział ona oraz jej [...], a także okoliczność swojej długoletniej choroby. Nie jest sporne w sprawie, że termin na realizację przedsięwzięć zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego upłynął w dniu [...] r., czyli ostatecznym terminem na złożenie oświadczenia przez skarżącą był dzień [...] r. Tymczasem skarżąca wniosek o przywrócenie terminu złożyła dopiero po doręczeniu jej zawiadomienia o wszczęciu postępowania w przedmiocie wstrzymania wypłaty 4 i 5 raty płatności dla jej gospodarstwa.
Prawidłowo więc organy obu instancji przyjęły, że uchybiła ona terminowi o jakim mowa w art. 58 § 2 k.p.a.
Jednakże jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, zdaniem organu II instancji wskazane przez stronę w prośbie o przywrócenie terminu jak i w skardze okoliczności związane z pobytem męża w [...] i udziałem w wypadku [...], a także długotrwałe schorzenie [...] samej skarżącej nie wskazują, na niemożność dokonania czynności w przewidzianym terminie. Sąd ten pogląd w pełni podziela.
Należy zauważyć, iż w odróżnieniu od nagłej choroby, która nie pozwala na wyręczenie inną osobą, długotrwałe schorzenie nie wyklucza dokonania konkretnej czynności procesowej. Tak więc słusznie organy uznały, że długoletnie schorzenie [...] na które cierpi skarżąca nie stanowi okoliczności uprawdopodobniającej brak winy w uchybieniu terminu. Również nie każda nagła choroba będzie uzasadniać brak winy w uchybieniu terminu. W wyniku wypadku [...], jaki miał miejsce w dniu [...] r., skarżąca nie odniosła obrażeń. Mąż zaś od [...] r. przebywał już w domu na zwolnieniu lekarskim. Słusznie zauważył organ odwoławczy, że choroba męża nie stanowi przeszkody nie do przezwyciężenia, która uniemożliwiłaby skarżącej złożenie stosownego oświadczenia w terminie zakreślonym przepisami prawa. Przywrócenie terminu nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa, a zatem przywrócenie to może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy największej staranności.
Nawet gdyby przyjąć za organami, że pobyt męża w [...] był okolicznością usprawiedliwiającą uchybienie terminowi, to należy zauważyć, że zakończył się on w dniu [...] r. Zgodnie zaś z art. 58 § 3 k.p.a. terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu nie można przywrócić. Nie bez znaczenia jest w sprawie okoliczność, że skarżąca wniosek o przywrócenie terminu złożyła dopiero, gdy organy wszczęły postępowanie w przedmiocie wstrzymania wypłaty 4 i 5 raty płatności dla gospodarstwa niskotowarowego, o czym poinformowano skarżącą zawiadomieniem z dnia [...] r.(doręczonym w dniu [...] r.).
Przedstawione powyżej okoliczności uzasadniają stanowisko organu II instancji, zatem Sąd, uznając zarzuty skargi za bezzasadne, w oparciu o art. 151 ustawy p.p.s.a. skargę oddalił.