Uzasadnienie
Jednym pismem z dnia [...] r. M.S. zaskarżyła dwie decyzje Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] r.: nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich za rok 2010 oraz nr [...]w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania za rok 2010. Zarządzeniem z dnia [...] r. rozdzielono wniesione przez skarżącą skargi i zarejestrowano je pod dwoma sygnaturami. Skarga na decyzję nr [...]otrzymała sygn. akt
III SA/Wr 222/11, natomiast skarga na decyzję nr [...]– sygn. akt
III SA/Wr 223/11.
Dwoma odrębnymi zarządzeniami z dnia [...] r., wydanymi osobno w każdej ze spraw, w których dodatkowo określono datę i numer zaskarżonej decyzji wezwano skarżącą do uiszczenia dwóch wpisów sądowych – od każdej z wniesionych skarg w kwocie [...] zł. Oba zarządzenia doręczono dorosłemu domownikowi w dniu [...] r. W sprawie o sygn. akt III SA/Wr 223/11 skarżąca uiściła należny wpis. W niniejszej natomiast sprawie (III SA/Wr 222/11) postanowieniem z dnia [...] r. odrzucono skargę z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego w wyznaczonym terminie. Postanowienie to doręczono dorosłemu domownikowi w dniu [...] r.
Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu [...] r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
W uzasadnieniu wniosku podniosła, że z art. 230 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wynika, ze wpis uiszcza się od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, dlatego też uiściła jedną opłatę sądową w wysokości [...] zł. Dodatkowo skarżąca podkreśliła, że niedochowanie terminu nie wynikało z jej zaniedbania lecz nastąpiło wskutek nieprecyzyjnego zapisu ustawy, którym kierowała się przy złożeniu skargi. Jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu skarżąca uiściła należny wpis od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu nie jest zasadny.
Według art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej, w skrócie, "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie ustawa wymaga, aby uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, strona dokonała składając wniosek. Ocenie Sądu podlega zatem, czy strona postępowania dołożyła wszelkiej możliwej staranności, jakiej należało od niej oczekiwać.
Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy w sposób przekonujący uprawdopodobniony zostanie brak winy strony, a przy tym zainteresowany wykaże, że niezależna przeszkoda trwała przez cały czas, aż do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności (por. wyrok NSA z dnia 11 lutego 2003 r., sygn. akt II SA 4162/01).
O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/02). Podkreślić także należy, że ocena czy nastąpiło uprawdopodobnienie, o którym stanowi art. 87 § 2 p.p.s.a.., należy do sądu rozpatrującego wniosek. W tym przedmiocie Sąd nie jest związany zawartymi we wniosku twierdzeniami, gdyż istota uprawdopodobnienia sprowadza się do przekonania sądu o przynajmniej prawdopodobieństwie zaistnienia faktów, na które powołuje się strona domagająca się przywrócenia terminu, a przekonanie to powinno opierać się na obiektywnych przesłankach wynikających z zawartych we wniosku twierdzeń.
W niniejszej sprawie niesporne jest, że skarżąca nie zachowała terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Należy zaś wyjaśnić, że czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po terminie jest bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.). Przyjmując, że skarżąca dowiedziała się o uchybieniu terminu w dniu doręczenia jej postanowienia o odrzuceniu skargi, tj. w dniu [...] r., uznać należało, że wniosek o przywrócenie terminu, nadany w urzędzie pocztowym w dniu [...] r., został złożony z zachowaniem siedmiodniowego terminu.
Ocena okoliczności uchybienia terminowi oraz uprawdopodobnienia braku winy w tym uchybieniu, dokonana w rozpoznawanej sprawie, nie uzasadnia przyjęcia, że niedotrzymanie terminu do uiszczenia wpisu sądowego nastąpiło bez winy strony.
Nie ulega wątpliwości, że skarżąca zaskarżyła w jednym piśmie dwie decyzje Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W.. Jeżeli natomiast w jednym piśmie zaskarżono więcej niż jeden akt lub czynność albo bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, przewodniczący zarządza rozdzielenie tych skarg (art. 57 § 3 p.p.s.a.).
W konsekwencji zatem, w niniejszej sprawie zarządzeniem z dnia [...] r. rozdzielono wniesione przez M.S. skargi i zarejestrowano je pod dwoma odrębnymi sygnaturami: III SA/Wr 222/11 i III SA/Wr 223/11. W dalszej kolejności w każdej z tych spraw wydano odrębne zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Każde z tych zarządzeń wskazywało sygnaturę sprawy, której dotyczy oraz prawidłowo określało datę i numer każdej z dwóch zaskarżonych decyzji. Skarżąca otrzymała zatem dwa osobne zarządzenia wzywające ją do uiszczenia dwóch wpisów sądowych – w kwocie po [...] zł od każdej z wniesionych skarg. Nie można zatem przyjąć, że przeświadczenie skarżącej, zgodnie z którym powinna była uiścić jeden wpis sądowy, było usprawiedliwione okolicznościami sprawy i że skarżąca nie dotrzymała terminu do uiszczenia wpisu sądowego bez swojej winy.
W tej sytuacji Sąd był zmuszony przyjąć, że wnioskodawczyni nie wykazała, iż bez swojej winy uchybiła terminowi do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w związku z czym postanowiono, jak w sentencji.