Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę S. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2017 r. (Nr [...]) w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji.
W uzasadnieniu wskazał, iż skarżący uiścił należny wpis w dniu 22 kwietnia 2017 r., podczas gdy ostatnim dniem, w którym należało go uiścić był dzień 21 kwietnia 2017 r.
Podstawę do podjęcia powyższego rozstrzygnięcia stanowił dokument elektroniczny zarejestrowany w tut. Sądzie pod poz. 1967/2017 (k.18).
W przewidzianym prawem terminie zażalenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu złożył skarżący wskazując, iż wbrew twierdzeniom Sądu wymagany wpis uiścił w terminie – tj. w dniu 21 kwietnia 2017 r. Jako dowód nadesłał polecenie przelewu na rzecz tut. Sądu kwoty wpisu w niniejszej sprawie, na którym widnieje data 21 kwietnia 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił, co następuje:
Stosownie do treści art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.) jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.
Mając na uwadze powyższe dojść należy do przekonania, że wniesione w niniejszej sprawie zażalenie jest oczywiście uzasadnione, co uprawniało Sąd do skorzystania z instytucji tzw. autokontroli zaskarżonego postanowienia bez przesyłania akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Jak bowiem wynika z przedłożonego przez skarżącego wraz z zażaleniem dokumentu wpis od skargi w niniejszej sprawie został uiszczony w dniu 21 kwietnia 2017 r. (wpłata w placówce pocztowej), a nie jak uznano w dniu 22 kwietnia 2017 r. Tym samym przyjąć trzeba było, iż przy ustalaniu terminowości uzupełnienia braku fiskalnego skargi za istotną należało uznać datę złożenia dyspozycji, która to w niniejszej sprawie przypadała rzeczywiście na dzień 21 kwietnia 2017 r. Skoro zatem stwierdzono, że niniejszy wpis został uiszczony z zachowaniem wyznaczonego terminu i brak było podstaw do odrzucenia skargi zasadnym jest uchylenie postanowienia z dnia 15 maja 2017 r.
Mając na uwadze powyższe, Sąd postanowił jak w sentencji na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a.