Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r., nr [...] wydaną na podstawie art. 233 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 3 lipca 2012 r. Nr 749 ze zm.) Dyrektor Izby Celnej we W. uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w L. z dnia [...] r. – którą na podstawie art. 207 ordynacji podatkowej w zw. z art. 89 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 2, art. 90 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) wymierzono stronie skarżącej karę pieniężną z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gier – i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał, że niewątpliwie skontrolowany lokal, w którym znajdował się automat będący przedmiotem niniejszego postępowania nie jest kasynem gry w rozumieniu ustawy o grach hazardowych, a zatem urządzanie w nim gier na automatach podlega sankcji zawartej w art. 89 ustawy o grach hazardowych. Przyczyną uchylenia pierwszoinstancyjnego rozstrzygnięcia był natomiast brak opinii jednostki badającej.
Pismem z dnia [...] r. strona skarżąca wywiodła na opisaną powyżej decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje:
Postępowanie sądowoadmininistracyjne należało zawiesić.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej w skrócie: "P.p.s.a."), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Powołany przepis określa przesłanki fakultatywnego zawieszenia postępowania, uwzględniając względy celowościowe. Przesłanką zawieszenia postępowania, o której mowa w przepisie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jest prejudycjalny charakter innego toczącego się postępowania w stosunku do postępowania mającego ulec zawieszeniu.
Sądowi z urzędu wiadomym jest, że Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 stycznia 2014 r., o sygn. akt II GSK 686/13, na podstawie art. 193 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne następującej treści: "czy art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) są zgodne: a) z art. 2 i 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, b) z art. 20 i 22 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?"
W rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy uchylił co prawda wydaną w pierwszej instancji decyzję opartą m.in. na art. 89 ustawy o grach hazardowych i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, nie mniej jednak w uzasadnieniu swojej decyzji wskazał, że niewątpliwie skontrolowany lokal, w którym znajdował się automat będący przedmiotem niniejszego postępowania nie jest kasynem gry w rozumieniu ustawy o grach hazardowych, a zatem urządzanie w nim gier na automatach podlega sankcji zawartej w art. 89 ustawy o grach hazardowych. Przyczyną uchylenia zaskarżonej decyzji był brak opinii jednostki badającej i oparcie się jedynie na wynikach przeprowadzonego eksperymentu.
Z uwagi na fakt, że w niniejszej sprawie znajdował zastosowanie m.in. art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy o grach hazardowych, a zatem zakres przedstawionego Trybunałowi Konstytucyjnemu wskazanego powyżej pytania ma bezpośredni związek z problematyką prawną niniejszej sprawy, Sąd rozpoznający sprawę podzielił wątpliwości wyrażone w pytaniu prawnym przedstawionym Trybunałowi Konstytucyjnemu przez NSA w Warszawie. Ponowne natomiast przedstawienie Trybunałowi Konstytucyjnemu tożsamego w treści pytania – tym razem przez tutejszy Sąd – należy uznać za zbędne.
Skoro zaś rozstrzygnięcie analizowanej sprawy zależy w istocie od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił zawiesić postępowanie w niniejszej sprawie.