Uzasadnienie
Dnia 27 kwietnia 2006 r. skarżąca J. M. wniosła do Sądu - sporządzoną przez adwokata - skargę na decyzję Wojewody D. z dnia 23 marca 2006 r. w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo - pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania - aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie natomiast z regulacją zawartą w art. 221 wskazanej na wstępie ustawy proceduralnej pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Stosownie do brzmienia § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis stały w sprawach skarg z zakresu ewidencji ludności i dowodów osobistych, nie objętych wpisem stosunkowym, pobiera się w wysokości 100 zł.
W świetle powołanego przepisu art. 221 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, także skargi wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, odrzuca się bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli skarga podlega opłacie stałej.
W rozpoznawanej sprawie - której przedmiot dotyczy wymeldowania z miejsca pobytu stałego - wnosząc skargę należało uiścić wpis stały, gdyż przedmiotem zaskarżenia była decyzja Wojewody D. utrzymująca w mocy orzeczenie Prezydenta W. o wymeldowaniu J. M. wraz z córką M. M. z miejsca pobytu stałego, nie zaś należność pieniężna. Podkreślenia wymaga okoliczność, że pełnomocnik J. M. nie uiścił przy wniesieniu skargi kasacyjnej należnej kwoty wpisu stałego od wniesionego środka zaskarżenia, a tym samym uchybił wymogowi ustanowionemu dla pism wnoszonych przez profesjonalnego pełnomocnika, od którego - z racji jego zawodowej znajomości regulacji postępowania sądowoadministracyjnego - oczekuje się realizowania dyspozycji wyrażonych w powołanych przepisach prawa procesowego, bez konieczności uprzedniego wzywania do uzupełnienia braków pisma w tym zakresie.
Wobec niewykonania obowiązku ciążącego na reprezentującym stronę pełnomocniku - należało zatem zgodnie z powołanym wyżej unormowaniem ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucić skargę na oznaczoną w rubrum decyzję Wojewody D. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji postanowienia.