Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 27 września 2023 r., sygn. akt III SA/Wr 233/22

Uzasadnienie

Przedmiotem skargi Fundacji F. z/s w W. (dalej: strona, skarżąca, Beneficjent, Fundacja) jest decyzja z dnia 13 grudnia 2021 r. nr DEFS-0/7/2021 Zarządu Województwa Dolnośląskiego pełniącego funkcję Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym dla Województwa Dolnośląskiego na lata 2014-2020 (dalej: ZWD, organ, Instytucja Zarządzająca, IZ) określająca kwotę środków przypadających do zwrotu dla projektu nr: [...] z dnia 24 kwietnia 2020 r. w wysokości 134 801,16 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków na rachunek bankowy Beneficjenta (od dnia 19.10.2020 r. - dla kwoty należności 9 960,00 zł (dot. transzy I), od dnia 19.10.2020 r. - dla kwoty należności 2 880,00 zł (dot. transzy II); od dnia 30.12.2020 r. - dla kwoty należności 47 107,54 zł (dot. transzy III); od dnia 11.01.2021 r. - dla kwoty należności 74 853,62 zł (dot. transzy III cz.

1. 2) - do dnia obciążenia rachunku bankowego Beneficjenta na podstawie polecenia przelewu.

Podstawę prawną decyzji stanowiły przepisy: art. 104 § 1 w związku z art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 775 ze zm., dalej: k.p.a.), art. 207 ust. 9 w związku z art. 207 ust. 1 pkt 2 oraz art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1270 ze zm., dalej: ufp), w związku z art. 2 pkt 36, art. 122 ust. 2, art. 125 ust. 1 i 4 lit. a), oraz art. 143 ust. 1 i 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz.Urz.

UE L 347 z 20.12.2013 ze zm., dalej: rozporządzenie nr 1303/2013), art. 9 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 9 ust. 2 pkt 9 lit. a ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2020 r. poz. 818, dalej: ustawa wdrożeniowa).

Z akt sprawy wynika, że projekt Fundacji nr [...] został wybrany do dofinansowania Uchwałą ZWD nr 254/VI/19 z dnia 21 stycznia 2019 r. Natomiast umowa o dofinansowanie ww. projektu pn. Wspólnie ku lepszej edukacji w gminach K., K(3) i S(3) (W., P., S., M., S(1), R., S(2), C.), zmieniona aneksem nr [...] z dnia 01.12.2020 r. (dalej: umowa) (Priorytet: 10 Edukacja, Działanie: 10.2 Zapewnienie równego dostępu do wysokiej jakości edukacji podstawowej, gimnazjalnej i ponadgimnazjalnej) - została zawarta w dniu 24 kwietnia 2020 r.

Projekt realizowany był w partnerstwie z Gminą K., Gminą K(3), C. oraz Gminą S(3). Celem projektu było podniesienie kompetencji kluczowych i umiejętności uniwersalnych 2344 uczniów i uczennic (1145 K i 1199 M) uczęszczających do szkół: ZSP w W., ZSP w P., SP w M., SP nr [...] w S., SP w R., SP w S(2) i C. oraz wzrost kompetencji 79 nauczycieli i nauczycielek (71 K i 8 M) poprzez rozszerzenie oferty edukacyjnej szkół i przeszkolenie kadry pedagogicznej do 28 lutego 2022 r. Cele szczegółowe: 1. Doposażenie bazy dydaktycznej szkół objętych wsparciem;

1. 2. Realizacja zajęć dodatkowych kształtujących kompetencje kluczowe uczniów i umiejętności potrzebne później na rynku pracy oraz wyjazdów edukacyjnych;
2. 3. Podniesienie kwalifikacji i/lub kompetencji 79 nauczycieli uczących w szkołach objętych wsparciem;
3. 4. Wsparcie psychologiczne dzieci ze specjalnymi potrzebami.

W piśmie z dnia 25 stycznia 2019 r., informującym Beneficjenta o pozytywnym wyniku oceny projektu, IZ wskazała m.in. na konieczność przedłożenia przed podpisaniem umowy o dofinansowanie kopii całej dokumentacji dotyczącej wszystkich zamówień udzielanych w ramach projektu o wartości od 20 000 zł netto lub, w przypadku, gdy postępowania nie zostały przeprowadzone, o złożenie stosownego oświadczenia.

O przedłożenie ww. dokumentów, z uwagi na wydłużony czas przed podpisaniem umowy, IZ wzywała stronę wielokrotnie.

Dnia 26 marca 2019 r. strona przesłała część dokumentów/załączników do umowy. IZ pismem z 29 marca 2019 r. wezwała Fundację do poprawy dokumentów. Pismem z dnia 10 kwietnia 2019 r. strona oświadczyła, że nie zostały przeprowadzone żadne postępowania o udzielenie zamówień (zgodnie z ustawą z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych, zasadą konkurencyjności lub udokumentowanym rozeznaniem rynku). Przez kolejne miesiące dokonywano korekt przesyłanych przez Fundację dokumentów/załączników niezbędnych do zawarcia umowy oraz zmieniono zapisy umowy, w tym sposób rozliczania z formy zaliczkowej na refundacyjną. 10 października 2019 r. ostatecznie zatwierdzono dokumenty. 10 grudnia 2019 r. IZ ponownie przesłała na oficjalny adres e-mail strony, wiadomość z pytaniem o termin dostarczenia dokumentów z przeprowadzonych postępowań albo złożenia oświadczenia, że postępowania powyżej 20.000 zł netto nie zostały przeprowadzone w odniesieniu do 5 projektów Fundacji, dla których równocześnie trwał proces zawierania umów, w tym przedmiotowego.

Strona 10 grudnia 2019 r. dostarczyła pismo, w którym oświadczyła, że nie przeprowadziła i nie przeprowadzi do dnia podpisania umowy o dofinansowanie żadnych zamówień powyżej 20.000 zł. 9 stycznia 2020 r. IZ ponownie zapytała stronę o przeprowadzone zamówienia w projekcie celem potwierdzenia, że nie doszło do pomyłki.

10 stycznia 2020 r. Beneficjent przekazał dokumentację z dwóch postępowań o udzielenie zamówienia do projektu nr [...] (tego dotyczy sprawa) i [...] na zakup sprzętu TIK, jednocześnie poinformował, że postępowania te nie zostały rozstrzygnięte ze względu na brak ofert spełniających kryteria formalne.

W odniesieniu do projektu nr [...] dołączono dokumenty z postępowania: "Doposażenie pracowni dydaktycznych w sprzęt TIK w szkołach w: W., M., SP1 w S., R., S(2), K(1) i P.". Zgodnie z informacją widniejącą na stronie ogłoszenia dotyczącego ww. postępowania w Bazie konkurencyjności oraz dołączonym Protokołem z dnia 7 stycznia 2020 r. z przeprowadzenia procedury otwarcia ofert zapytania nr [...] przesłanym do IZ RPO WD 10 stycznia 2020 r., postępowanie to zostało nierozstrzygnięte ze względu na brak ofert spełniających kryteria formalne. Złożona dokumentacja z przeprowadzonego postępowania, zgodnie z procedurami nie została skontrolowana przez IZ, jako nieskutkująca ponoszeniem wydatków w projekcie.

Następnie z uwagi na zbliżający się termin podpisania umowy o dofinansowanie oraz fakt, że od ostatniego oświadczenia Fundacji w kwestii zamówień przeprowadzonych przed podpisaniem umowy minęły kolejne miesiące, w dniu 8 kwietnia 2020 r. IZ ponownie wystąpiła do Beneficjenta z zapytaniem o przeprowadzone postępowania. 9 kwietnia 2020 r. strona oświadczyła, że w ramach projektu nie przeprowadziła żadnych zamówień powyżej 20.000 zł. w których zostałby wybrany wykonawca. Dnia 15 kwietnia 2020 r. IZ przesłała umowę o dofinansowanie do podpisu.

Jednocześnie w dniu 16 kwietnia 2020 r. podczas rozmowy telefonicznej dotyczącej przekazania umowy do podpisu, przedstawiciel Fundacji poinformował IZ o wyborze wykonawcy "z wolnej ręki". Mając to na względzie, w dniu 17 kwietnia 2020 r. IZ ponownie skierowała do Fundacji zapytanie, w którym wskazano, że jeśli wartość któregokolwiek z zamówień – bez względu na wybrany tryb – jest równa lub przekroczyła 20.000 zł netto, Fundacja winna wskazać to zamówienie. Zaznaczył organ, że należy też wykazać wszystkie przeprowadzone do czasu podpisania umowy o dofinansowanie zamówienia, również te, w których nie została podpisana umowa z wykonawcą (np. zawarto umowę ustną).

W odpowiedzi, w dniu 17 kwietnia 2020 r. strona złożyła pisemne oświadczenie, w którym podała, że Fundacja w ramach projektu nie zawarła żadnej umowy z wykonawcami z wolnej ręki oraz przesłała podpisaną umowę o dofinansowanie projektu.

Przyjmując ww. oświadczenie za prawdziwe, IZ 24 kwietnia 2020 r. zawarła z Fundacją umowę o dofinansowanie projektu.

W trakcie realizacji projektu IZ stwierdziła naruszenia umowy.

W zakresie postępowania na usługę przeprowadzenia zajęć pozalekcyjnych dla dzieci w szkołach w: W., P., M., SP1 S., R., S(2) i C. (zapytanie ofertowe nr [...]), IZ wskazała, że w piśmie z 9 kwietnia 2020 r. strona poinformowała, że ww. postępowanie zostało ogłoszone w Bazie Konkurencyjności 31 stycznia 2020 r. Zaznaczyła IZ, że zgodnie z informacją widniejącą na stronie ogłoszenia oraz informacją przekazaną przez Fundację przed podpisaniem umowy, postępowanie to zostało nierozstrzygnięte ze względu na brak złożonych ofert i dokumentacja dotycząca postępowania nie została przekazana do IZ.

Natomiast w trakcie realizacji projektu Beneficjent przedstawił do rozliczenia we wniosku o płatność m.in. faktury rozliczające wydatki związane z przeprowadzeniem zajęć dodatkowych w projekcie, w tym rachunek nr [...] wystawiony przez firmę P(1), M(1) z dnia 11 grudnia 2020 r. na kwotę 28. 795 zł brutto, z czego do rozliczenia przedstawiono wydatki we wniosku o płatność nr [...] w ramach zadania nr 4 (na kwotę 18 895,00 zł brutto - zapis na fakturze - zasada konkurencyjności nr [...] - wybrano z wolnej ręki) i zadania 6 (na kwotę 9 900,00 zł brutto - zapis na fakturze - zasada konkurencyjności nr [...]-wybrano z wolnej ręki).

Z kolei - w związku z czynnościami kontrolnymi przeprowadzonymi przez IZ w dniach 29 do 30 kwietnia oraz od 7 do 8 czerwca 2021 r. w ramach kontroli planowej projektu - Beneficjent w dniu 9 maja 2021 r. przekazał umowę powierzenia przetwarzania danych osobowych, zawartą w dniu 24 lutego 2020 r. z firmą P(1). Umowa na przetwarzanie danych została zawarta w związku z zawarciem umowy na realizację zajęć dodatkowych, na mocy której Beneficjent powierzył przetwarzanie danych osobowych w zakresie realizowanych obowiązków. Wskazał IZ, że przesłana umowa powierzenia przetwarzania danych osobowych w § 1 zawiera zapis: "Zlecający i Wykonawca oświadczają, że zawarli urnowe nr [...] na okres 24.02.2020-30.06.2021 zwana dalej "Umowa Główna" z tytułu której będą przetwarzane dane osobowe". Stwierdził IZ, że umowa powierzenia przetwarzania danych osobowych wskazuje na to, że nie później niż w dniu 24 lutego 2020 r., tj. po przeprowadzeniu nierozstrzygniętego ze względu na brak złożonych ofert postępowania wg zasady konkurencyjności, którego przedmiotem było "przeprowadzenie zajęć pozalekcyjnych dla dzieci w ww. szkołach, strona zawarła z J. D. Umowę Główną nr [...] na okres 24.02.2020 - 30.06.2021 na realizację zajęć dodatkowych.

Łączna wartość usług przekracza 20.000 zł netto szacowanej wartości zamówienia. A zatem było to zamówienie podlegające kontroli przed zawarciem umowy o dofinansowanie. Zaznaczył IZ, że umowa zawarta została przed datą podpisana umowy o dofinansowanie projektu i wybór wykonawcy dla postępowania powyżej 20.000 zł netto przeprowadzony przez Wnioskodawcę przed zawarciem umowy o dofinansowanie powinien zostać skontrolowany przez IZ. Zdaniem IZ Beneficjent złożył fałszywe oświadczenie o braku zawarcia umów w celu uzyskania dofinansowania w ramach umowy o dofinansowanie.

Kolejne naruszenie stwierdzone przez IZ dotyczy postępowania na doposażenie pracowni dydaktycznych w sprzęt TIK w szkołach w W., M., SP1 w S., R., S(2), K(1) i P. (zapytanie ofertowe nr [...]). W trakcie weryfikacji dokumentacji przedstawionej do wniosku o płatność [...] dokonano porównania dokumentacji dotyczącej postępowania, przekazanej 10 stycznia 2020 r. do kontroli przed podpisaniem umowy z dokumentacją dotyczącą ww. postępowania przekazaną w dniu 14 grudnia 2020 r. do wniosku o płatność. Przedmiotowe postępowanie było ogłoszone w Bazie Konkurencyjności 27 grudnia 2019 r. Na podstawie porównania IZ stwierdziła, że istnieją dwa różne protokoły z dnia 7 stycznia 2020 r. z przeprowadzenia procedury otwarcia ofert dla tego samego zapytania nr [...].

Protokół przekazany w dniu 10 stycznia 2020 r. (przed podpisaniem umowy) zawiera informacje, zgodnie z którymi w odpowiedzi na ogłoszenie wpłynęły 2 oferty, odrzucone na etapie oceny formalnej: -oferta firmy C(1) i P. G. Sp. z.o.o., R(1) - odrzucona m.in. ze względu na braki specyfikacji wymaganego sprzętu; -oferta firmy C(2) Sp. z.o.o., W. - odrzucona ze względu na rażąco niską cenę, brak specyfikacji dotyczącej pracowni komputerowej. Natomiast Protokół z dnia 14 grudnia 2020 r. wskazuje, że złożono 1 ofertę, tj. ofertę firmy C(1) i P. G. Sp. z.o.o. IZ stwierdziła, że jeden z ww. dokumentów zawiera treść niezgodną ze stanem faktycznym.

Dalej IZ wskazała, że we wniosku o płatność strona przedstawiła do rozliczenia wydatki na kwotę 72 000,00 zł brutto dotyczące doposażenia pracowni dydaktycznych w sprzęt TIK, na których potwierdzenie przedłożono fakturę nr [...] z dnia 30 września 2020 r., na kwotę 90 000,00 zł brutto, wystawioną przez C(2) Sp. z o.o., ale IZ nie posiada umowy zawartej z tym wykonawcą, mimo wezwania Beneficjenta do jej przedłożenia.

Kolejne naruszenia stwierdziła IZ w zakresie postępowania na usługę przeprowadzenia zajęć pozalekcyjnych dla dzieci w szkołach w: W., P., M., SP1 S., R., S(2) i C.. O postępowaniu strona poinformowała IZ w piśmie z dnia 9 kwietnia 2020 r.; zostało ono ogłoszone w Bazie Konkurencyjności w dniu 31 stycznia 2020 r. Zgodnie z informacją widniejącą na stronie ogłoszenia oraz zgodnie z oświadczeniem Beneficjenta przekazanym 9 kwietnia 2020 r. postępowanie zostało nierozstrzygnięte ze względu na brak złożonych ofert i dokumentacja nie została przekazana do IZ. W trakcie realizacji projektu Beneficjent przedstawił do rozliczenia m.in. faktury rozliczające wydatki związane z przeprowadzeniem [...]: -Faktura nr [...] wystawiona przez firmę A. ("C(3)") W(1) z dnia 16 kwietnia 2020 r., tj. przed datą podpisania umowy; faktura na kwotę 10 200 zł brutto, z czego do rozliczenia przedstawiono wydatki we wniosku o płatność nr [...]2 dot. zadania 3 i 4 na kwotę 2 400,00 zł brutto -Faktura nr [...] wystawiona przez firmę A. ("C(3)") z dnia 9 marca 2020 r., tj. przed datą podpisania umowy; faktura na kwotę 1800 zł brutto, z czego do rozliczenia przedstawiono wydatki we wniosku o płatność nr [...] dot. zadania 4 w wysokości 1800,00 zł brutto.

IZ po przeanalizowaniu przedstawionych do rozliczenia wydatków i dokumentów stwierdziła, że Beneficjent dokonał zakupu usługi przed dniem 24 kwietnia 2020 r. - przed podpisaniem umowy o dofinansowanie projektu. A łączna wartość wydatków zaplanowanych w zatwierdzonym wniosku o dofinansowanie na [...] przekracza 20 000,00 zł netto szacowanej wartości zamówienia i wynosi 68 000,00 zł, a tym samym wybór wykonawcy powinien zostać skontrolowany przez IZ przed podpisaniem umowy o dofinansowanie. Według IZ Beneficjent złożył fałszywe oświadczenie w celu uzyskania dofinansowania.

Dalej IZ wskazała na naruszenia, jakich dopuściła się strona w związku z kontrolą planową projektu prowadzoną w dniach od 29 do 30 kwietnia oraz od 7 do 8 czerwca 2021 r. Strona pomimo wezwania z dnia 8 czerwca 2021 r. nie przedłożyła do kontroli podanych dokumentów (str. 9-10 decyzji) potwierdzających kwalifikowalność wydatków rozliczonych we wniosku o płatność, ani też umów dotyczących realizacji zajęć dodatkowych/[...] podpisanych z firmami Projektowania J. D. oraz K(2) A. w celu potwierdzenia, że pierwotne warunki zamówienia nie zostały zmienione oraz umowy podpisanej z C(2) na doposażenie pracowni dydaktycznych w sprzęt TIK.

Zaznaczył ZWD, że żaden dokument, do którego złożenia Beneficjenta został wezwany podczas kontroli nie został złożony w wyznaczonym terminie, a po terminie strona przedłożyła część dokumentacji.

IZ w związku ze stwierdzonymi naruszeniami (nieprawdziwe oświadczenia i dokumenty stwierdzające nieprawdę) i niepoddaniem się kontroli rozwiązała z dniem 5 lipca 2021 r. z Beneficjentem umowę o dofinansowanie w trybie natychmiastowym na podstawie § 26 ust. 1 pkt 2), 3) i 7) umowy. Na podstawie § 28 ust. 1 umowy IZ wezwała Beneficjenta do zwrotu otrzymanego dofinansowania w wysokości 134.801,16 zł wraz z odsetkami w terminie 7 dni kalendarzowych od dnia rozwiązania umowy.

Z uwagi na brak zwrotu środków, na podstawie art. 207 ust. 8 ufp IZ w dniu 6 sierpnia 2021 r. skierowała do Beneficjenta wezwanie do zwrotu nr [...].Termin zwrotu upływał 25 sierpnia 2021 r.

Po bezskutecznym upływie wyznaczonego terminu, ZWD wszczął postępowanie administracyjne zmierzające do wydania decyzji określającej kwotę środków przypadających do zwrotu.

W decyzji organ powołał się na zasadę kwalifikowalności wydatków, określoną w Wytycznych (Podrozdział 6.2. – Ocena kwalifikowalności wydatku, pkt 3) i wskazał, że tylko wydatki uznane bez żadnych wątpliwości przez IZ za kwalifikowalne mogą być przedstawione do rozliczenia z Komisją Europejską w ramach Programu Operacyjnego. Stwierdzono, że oceny kwalifikowalności dokonuje się zarówno na etapie wyboru wniosku, jak i podczas realizacji projektu (na każdym jej etapie). Podkreśliła IZ, że zgodnie z treścią art. 2 pkt 36 rozporządzenia nr 1303/2013 pod pojęciem "nieprawidłowości" należy rozumieć każde naruszenie prawa unijnego lub prawa krajowego dotyczącego stosowania prawa unijnego, wynikające z działania lub zaniechania podmiotu gospodarczego zaangażowanego we wdrażanie EFSI, które ma lub może mieć szkodliwy wpływ na budżet Unii poprzez obciążenie budżetu nieuzasadnionym wydatkiem.

Dalej stwierdziła IZ, że umowa o dofinansowanie wymagała od Beneficjenta przestrzegania wymagań określonych w Regulaminie konkursu, umowie o dofinansowanie oraz Wytycznych w zakresie kwalifikowalności. Zdaniem organu brak możliwości potwierdzenia bez wątpliwości przez IZ kwalifikowalności wydatku na skutek działań lub zaniechań Beneficjenta rodzi ryzyko obciążenia budżetu nieuzasadnionym wydatkiem, powodującym szkodę w budżecie Unii. Zatem działania Beneficjenta zostały uznane przez organ za nieprawidłowość i w konsekwencji doprowadziły do obowiązku odzyskania przez państwo członkowskie kwot wydatkowanych nieprawidłowo, zgodnie z art. 125 ust. 4 pkt a rozporządzenia nr 1303/2013.

Stwierdziła IZ, że Beneficjent poprzez posłużenie się stwierdzającymi nieprawdę lub niepełnymi dokumentami w celu uznania za kwalifikowalne wydatków ponoszonych w ramach projektu, poprzez wykorzystanie środków na cel inny niż określony w projekcie lub niezgodnie z umową oraz poprzez złożenie fałszywego oświadczenia w celu uzyskania dofinansowania, w tym uznania za kwalifikowalne wydatków ponoszonych w ramach projektu, na etapie aplikowania o środki unijne, co zostało stwierdzone po podpisaniu umowy, spowodował naruszenie obowiązujących go procedur wydatkowania środków w dofinansowanym projekcie, o których mowa w art. 184 ufp. Zdaniem organu poniesione przez Beneficjenta wydatki nie mogły zostać uznane za kwalifikowalne w rozumieniu Wytycznych, ponieważ nie spełniły co najmniej zasad poniesienia zgodnie z postanowieniami umowy o dofinansowanie, uwzględnienia w budżecie projektu, dokonania wydatku w sposób przejrzysty, należytego udokumentowania wydatku, niezbędności do realizacji celów projektu i ich poniesienia w związku z realizacją projektu.

W skardze do Sądu strona wniosła o uchylenie decyzji w całości i zasądzenie od organu na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania, zarzucając:

1. 1) naruszenia art. 7 i 77 k.p.a. w zw. z art. 207 ust. 1 pkt 2 i w zw. z art. 184 ufp poprzez ich błędne zastosowanie i wadliwe przyjęcie, wbrew obowiązkowi należytego wyjaśnienia sprawy i obowiązkowi ustalenia faktów, czy zdarzeń mających znaczenie dla załatwienia sprawy, że w toku realizacji projektu doszło do wykorzystania środków dotacji unijnej z naruszeniem procedur określonych w art. 184 ufp, dotyczących wydatkowania środków w dofinansowanym projekcie – w stopniu uzasadniającym żądanie od strony skarżącej zwrotu przyznanych jej uprzednio środków; mimo, że prawidłowa i rzetelna analiza materiału dowodowego sprawy prowadzi do jednoznacznej konstatacji, że działania strony skarżącej nie naraziły budżetu Unii Europejskiej na jakikolwiek realny czy potencjalny uszczerbek, a ponadto doszło do zrealizowania przez Fundację celów projektu objętego umową;
2. 2) naruszenia art. 143 ust. 2 w zw. z art. 2 pkt 16 rozporządzenia nr 1303/2013 poprzez bezzasadne przyjęcie, iż działania oraz zaniechania strony skarżącej wypełniają znamiona nieprawidłowości, która ma lub może mieć szkodliwy wpływ na budżet Unii poprzez obciążenie budżetu Unii nieuzasadnionym wydatkiem, co miałoby uzasadniać dokonanie korekt finansowych, mimo, że zaniechanie wykazania, jaki to szkodliwy wpływ na budżet Unii i jakie obciążenie tego budżetu miało tu mieć miejsce, zwłaszcza w sytuacji zrealizowania celu projektu;
3. 3) naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie podjęcia kroków niezbędnych do poczynienia ustaleń co do zakresu potencjalnej szkody w budżecie Unii Europejskiej i bezpodstawne oraz błędne uznanie, iż w przedmiotowej sprawie zaistniało ryzyko obciążenia tego budżetu;
4. 4) naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie interesu społecznego oraz słusznego interesu strony skarżącej.

W uzasadnieniu skargi strona argumentowała, że pomimo tego, iż organ w sposób prawidłowy wskazał na przesłanki uznania działania lub zaniechania Beneficjenta za nieprawidłowość skutkującą koniecznością dokonania korekty finansowej, to jednocześnie bezzasadnie i automatycznie przyjął, że wszystkie te przesłanki wystąpiły w niniejszej sprawie. W ocenie strony dogłębna analiza okoliczności sprawy dowodzi, że działania strony skarżącej nie naraziły budżetu Unii Europejskiej na jakikolwiek realny ani potencjalny uszczerbek.

Odnosząc się do zarzutu sporządzenia dwóch protokołów o rozbieżnej treści, a dotyczących tego samego zapytania ofertowego strona wskazała, że sytuacja ta zaistniała na skutek popełnionych przez nią oczywistych omyłek. Pierwszy z protokołów uwzględniał dwa podmioty, które wpłaciły wadium, pomimo, że tylko pierwszy z nich przesłał ofertę. Dlatego został sporządzony drugi, poprawny protokół, ale błędnie do IZ przesłano wadliwy protokół.

Odnośnie poświadczenia nieprawdy strona argumentowała, że posiada bardzo duże doświadczenie w zakresie realizacji i koordynacji projektów finansowanych z budżetu Unii Europejskiej, a przedmiotowa umowa była negocjowana ponad rok i zmieniana, stąd doszło do błędów. Przed podpisaniem umowy o dofinansowanie została dostarczona pełna dokumentacja dotycząca zapytania na zajęcia dodatkowe dla dzieci, na które skarżąca nie otrzymała żadnej oferty. Zdaniem Fundacji ze względu na brak ofert miała ona prawo podpisania umowy z wolnej ręki, przy czym nie było żadnych szczególnych wymagań wobec przyszłego wykonawcy, a umowa była standardowa. Ze względu na trudności ze znalezieniem wykonawcy strona zwróciła się do wykonawcy współpracującego z nią przy innym projekcie o podjęcie się realizacji tego zadania Strona podniosła, że w związku z tym nie miała żadnego racjonalnego powodu aby zatajać fakt podpisania umowy.

Dalej wskazała, że umowy na zajęcia dodatkowe zostały wysłane do wykonawców tuż przed zawarciem umowy o dofinansowanie, a więc w momencie zawierania umowy o dofinansowania te umowy nie były jeszcze zawarte (były w trakcie podpisywania) i strona otrzymała je w terminie dużo późniejszym.

Podkreśliła strona, że nawet gdyby IZ stwierdziła błąd w wyborze wykonawcy według zasady konkurencyjności, skutkowałoby to jedynie koniecznością powtórzenia tej konkretnej procedury wyboru, a nie wiązałoby się to z odstąpieniem od umowy o dofinansowanie. Zdaniem strony dostarczenie przez nią innego oświadczenia nie wpłynęłoby w żaden sposób ani na sam fakt zawarcia umowy o dofinansowanie ani na jej treść, w tym kwotę dofinansowania.

Zarzuciła strona, że organ nie wskazał, jakie konkretnie dokumenty nie zostały przedłożone, co uniemożliwia stronie obronę. A strona wszystkie dokumenty przekazała w systemie SL. Następnie strona zarzuciła IZ posługiwanie się nieoficjalną ścieżką komunikacji (e-mailem), wskazała na problemy w komunikacji z IZ ze względu na pandemię oraz przejście pracowników na pracę zdalną. W związku z tym, przez duże obciążenie Fundacji kontrolami oraz ilość dokumentów do skompletowania oraz niedobór pracowników mogło dojść do niedopatrzenia skutkującego niedostarczeniem jakiegoś dokumentu ale strona – jak wskazywała – braki te nadrabiała. Strona stwierdziła również, że IZ nie wystosowała do niej żadnego ponaglenia ani oficjalnej prośby przez system będący oficjalnym kanałem korespondencji w realizowaniu projektu. Strona realizowała umowę zakładając, ze prawidłowo wywiązuje się z przyjętych obowiązków.

Zdaniem strony nałożenie na nią obowiązku zwrotu dofinansowania jawi się jako działanie nieadekwatne i nieracjonalne, szkodzące skarżącej i adresatom jej aktywności i programów, czyli przede wszystkim dzieciom, tym bardziej, że całość rozliczonych środków wydana została na zakup sprzętu, gdzie procedura jego zakupu była skontrolowana przez IZ i akceptowana bez zastrzeżeń. Według strony organ nie uwzględnił zarówno interesu społecznego, jak i słusznego interesu Fundacji. Na skutek rozwiązania umów, będzie ona musiała zwrócić otrzymane środki, zwolnić pracowników, a także zwrócić zakupiony sprzęt.

Ponadto będzie się to wiązało z pozbawieniem dzieci (także z niepełnosprawnościami) możliwości korzystania z zajęć dodatkowych i terapii. Dodatkowo partnerzy projektu (wskazane gminy) będą musiały zrekompensować szkołom braki sprzętu, który będzie musiał im zostać zabrany przez Fundację, a środki na dodatkowy sprzęt nie były przewidziane w budżetach tych gmin.

W piśmie procesowym strona podtrzymała zarzuty i dodatkowo odwołała się do argumentów zawartych w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) we Wrocławiu z dnia 31 maja 2023 r. sygn. akt III SA/Wr 234/22, którym Sąd uchylił decyzję IZ dotyczącą tożsamej sprawy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Podkreślił organ, że strona naruszyła procedury, o jakich mowa w art. 184 ufp, które w sprawie mogą wynikać nie tylko z aktu powszechnie obowiązującego, ale także z łączącej strony umowy o dofinansowanie, w której zostaje określony uzgodniony sposób działania beneficjenta. W sprawie, co omówiono w decyzji, strona nie wywiązała się z obowiązków wynikających z Umowy, w tym nie poddała się kontroli, o której mowa w § 19 umowy, posłużyła stwierdzającymi nieprawdę lub niepełnymi dokumentami w celu uznania za kwalifikowalne wydatki ponoszone w ramach Projektu oraz złożyła fałszywe oświadczenie w celu uzyskania dofinansowania, w tym uznania za kwalifikowalne wydatki ponoszone w ramach Projektu, na etapie aplikowania o środki unijne, co zostało stwierdzone po podpisaniu umowy.

Dalej zauważył ZWD, że na skutek rozwiązania umowy, strona utraciła status beneficjenta, a konsekwencją rozwiązania umowy, zgodnie z jej § 28 ust. 1, jest zwrot całości otrzymanego dofinansowania wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia przekazania środków dofinansowania, w terminie 7 dni kalendarzowych od dnia rozwiązania Umowy. Strona rozwiązania umowy nie kwestionowała, podobnie jak nie kwestionowała ustaleń informacji pokontrolnej.

Nie zgodził się organ z zarzutami o braku kontaktu z organem. Wskazał organ, że podczas czynności kontrolnych kontakt z Fundacją odbywał się za pośrednictwem adresu mailowego wskazanego przez Beneficjenta we wniosku o dofinansowanie projektu. Zastrzegł organ, że w przypadku czynności kontrolnych system SL2014 nie może stanowić oficjalnego kanału korespondencji, co wynika z § 16 ust. 10 umowy. A podczas czynności kontrolnych kontakt z Beneficjentem był stały i bieżący. Natomiast skarżąca nie przedstawiła do kontroli całej dokumentacji związanej z realizacją Projektu, tylko dokumentację finansową oraz protokoły odbioru.

Sąd na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.) z uwagi na brak wpływu na wynik sprawy, oddalił wniosek organu o przeprowadzenie dowodu z dokumentów potwierdzających dopuszczanie się przez stronę nieprawidłowości również przy realizacji innych projektów dofinansowanych ze środków unijnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga nie jest uzasadniona.

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.). Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Sąd dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji stwierdził, że nie narusza ona prawa.

Spór w sprawie dotyczy zasadności stwierdzenia przez ZWD, że zaistniały podstawy do określenia dla Beneficjenta kwoty środków przypadających do zwrotu dla projektu nr [...]. Wspólnie ku lepszej edukacji w gminach (...) w wysokości 134.801,16 zł wraz z odsetkami.

Zdaniem ZWD strona zobowiązana jest do zwrotu otrzymanego dofinansowania w związku z naruszeniem postanowień umowy, które skutkowały wypowiedzeniem zawartej umowy na podstawie § 26 ust.1 pkt 2, 3, 7 umowy w trybie natychmiastowym z dniem 5 lipca 2021 r. Ww. przepis umowy przewiduje rozwiązanie umowy w trybie natychmiastowym w sytuacji, gdy (2) Beneficjent złożył lub posłużył się fałszywym oświadczeniem lub podrobionymi, przerobionymi, stwierdzającymi nieprawdę lub niepełnymi dokumentami w celu uzyskania dofinansowania w ramach niniejszej Umowy, w tym uznania za kwalifikowalne wydatków ponoszonych w ramach Projektu; (3) Beneficjent odmówi poddania się kontroli, o której mowa w § 19 Umowy; (7) Beneficjent złożył lub posłużył się fałszywym oświadczeniem lub podrobionymi, przerobionymi, stwierdzającymi nieprawdę lub niepełnymi dokumentami w celu uzyskania dofinansowania, w tym uznania za kwalifikowalne wydatków ponoszonych w ramach Projektu, na etapie aplikowania o środki unijne, co zostało stwierdzone po podpisaniu niniejszej Umowy.

IZ wskazała, że strona naruszyła procedury wymagane dla oceny kwalifikowalności wydatków oraz nie poddała się kontroli prowadzonej przez IZ.

Konsekwencją rozwiązania umowy w ww. trybie (§ 26 ust.

1) jest zgodnie z § 28 ust. 1 umowy obowiązek zwrotu całości otrzymanego dofinansowania wraz z odsetkami w terminie 7 dni kalendarzowych od dnia rozwiązania umowy. Strona nie dokonała zwrotu, w związku z czym ZWD (stosownie do § 26 ust. 3 umowy) wezwał stronę do zwrotu środków w trybie § 14 ust. 2 umowy. Strona pomimo wezwania (z 6 sierpnia 2021 r.) odebranego 11 sierpnia 2021 r. i upływu terminu zwrotu z dniem 25 sierpnia 2021 r. - środków nie zwróciła. ZWD wobec powyższego zgodnie z § 14 ust. 5 umowy po przeprowadzeniu postępowania wydał zaskarżoną decyzję na podstawie art. 207 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 207 ust. 9 oraz art. 184 ufp wskazując, że środki zostały wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 ufp.

W decyzji ZWD wskazał, że uchybienia, których strona się dopuściła (i które stanowiły podstawę rozwiązania umowy) stanowią nieprawidłowości w rozumieniu art. 2 pkt 36 rozporządzenia nr 1303/2013.

Według strony w sprawie doszło do nieprawidłowości, jednak nie naraziły one budżetu Unii na szkodę realną ani potencjalny uszczerbek. Podkreśliła strona, że żadne z uchybień nie było działaniem celowym strony, czy też zmierzającym do pozyskania finansowania wbrew procedurom. Strona nie miała żadnego racjonalnego powodu aby zatajać przed IZ podmioty- wykonawców, z którymi zawarła umowy. Wadliwość dokumentów wynikała z omyłkowego działania strony i była następstwem długiego czasu procedowania przed zawarciem umowy, przy jednoczesnym występowaniu strony w szeregu innych projektów unijnych. Wskazała strona, że z uwagi na pandemię występowały trudności w pracy i w komunikacji z ZWD.

Zdaniem strony, IZ w sprawie kierowała się nadmiernym rygoryzmem i formalizmem, nie uwzględniła słusznego interesu strony i bezpodstawnie rozwiązała umowę oraz następnie wydała zaskarżoną decyzję. Powyższe stanowisko strony zostało potwierdzone w wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 31 maja 2023 r. sygn. akt III SA/Wr 234/22, który zapadł w odniesieniu do analogicznej sprawy dotyczącej innego projektu.

Sąd w zaistniałym sporze podziela stanowisko ZWD.

W pierwszej kolejności niezbędne jest odniesienie się do rozwiązania umowy o dofinansowanie i jego wpływu na kontrolę legalności zaskarżonej decyzji dokonywaną przez Sąd i jej zakres.

Rozwiązanie przedmiotowej umowy o dofinansowanie w trybie natychmiastowym zgodnie z § 26 ust. 1 pkt 2, 3, 7 umowy z dniem 5 lipca 2021 r. jest okolicznością bezsporną. Podobnie bezsporne jest to, że strona rozwiązania umowy nie kwestionowała. Potwierdziła to strona na rozprawie – według oświadczenia strony (zamieszczonego w protokole) strona nie podjęła żadnych środków prawnych związanych z rozwiązaniem umowy.

W tym miejscu wskazać należy, że w kwestiach związanych z dofinansowaniem takim, jak w sprawie - co wynika z przyjętych rozwiązań prawnych, których Sąd nie neguje – zastosowanie znajduje szereg przepisów, które skutkują właściwością różnych sądów. Powyższe wraz ze wskazaniem właściwych przepisów zostało wprost wyrażone w treści zawartej umowy. W § 31 umowy jest podane, które przepisy w sprawach nieuregulowanych umową obowiązują w sprawie (umowa zawiera również zastrzeżenie, że jest to wykaz "w szczególności"). Z kolei w § 33 ust. 1 umowy wskazano, że spory związane z realizacją umowy strony będą starały się rozwiązać polubownie. A w § 32 ust. 2 wskazano, że w przypadku braku porozumienia spór będzie podlegał rozstrzygnięciu przez sąd powszechny właściwy dla siedziby IZ, za wyjątkiem sporów związanych ze zwrotem środków na podstawie przepisów o finansach publicznych.

W ocenie Sądu z powyższych zapisów umowy - oraz mając na uwadze przepisy ufp i ustawy wdrożeniowej - jednoznacznie wynika, że zakres kognicji sądu administracyjnego obejmuje m.in. kontrolę legalności decyzji o zwrocie. Nie jest natomiast sąd administracyjny właściwy do oceny prawidłowości innych sporów dotyczących zawartej umowy.

Zdaniem Sądu rozwiązanie umowy i jego zasadność są poza zakresem kontroli dokonywanej przez Sąd w ramach niniejszej sprawy. Z punktu widzenia dokonywanej kontroli legalności decyzji, Sąd rozwiązanie umowy traktuje jako fakt i jako taki stanowi on element stanu faktycznego sprawy. Tym samym Sąd nie podziela stanowiska wyrażonego w powołanym przez stronę wyroku WSA we Wrocławiu, w którym stwierdzono, że organ nie wyjaśnił czy przesłanki rozwiązania umowy o dofinansowanie rzeczywiście w sprawie zaszły (str. 11, akapit 3, ostatnie zdanie wyroku). Kontrola legalności przedmiotowej decyzji obejmuje wyłącznie badanie jej zgodności m.in. z ufp i właściwymi przepisami unijnymi i krajowymi mającymi znaczenie dla zwrotu środków.

Wobec powyższego bezsporne jest również, że skutkiem rozwiązania umowy w ww. trybie jest obowiązek zwrotu całości otrzymanego dofinansowania wraz z odsetkami w terminie 7 dni kalendarzowych od rozwiązania umowy (§ 28 ust. 1). A bezsprzecznie strona nie dokonała takiego zwrotu.

Dalej należy wskazać, że wszczęcie postępowania administracyjnego w przedmiocie zwrotu zostało poprzedzone wezwaniem do zwrotu środków na podstawie § 14 ust. 2 w zw. z § 28 ust. 3 umowy w terminie 14 dni kalendarzowych. Strona została wezwana do zwrotu pismem z 6 sierpnia 2021 r., odebranym 11 sierpnia 2021 r. i pomimo jego upływu 25 sierpnia 2021 r. - środków nie zwróciła.

Nie kwestionuje zatem Sąd, że ZWD uprawniony był do wszczęcia zgodnie z § 14 ust. 5 umowy postępowania w przedmiocie zwrotu i następnie wydania decyzji w trybie ufp.

Przechodząc do oceny prawidłowości wydanej decyzji niezbędne jest, zwłaszcza wobec powoływania się przez stronę na ocenę dokonaną przez WSA w analogicznej sprawie (sygn. akt III SA/Wr 234/22) – omówienie zasad dotyczących dofinansowania projektów ze środków unijnych.

Sąd odwoła się również do stanowiska wynikającego z wyroków Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE), a przede wszystkim do wyroku z dnia 1 października 2020 r. w sprawie C-743/18, LSEZ SIA "Elme Messer Metalurgs" przeciwko Latvijas Investīciju un attīstības aģentūra, ECLI:EU:C:2020:767 (pkt 45 – 68), w którym TSUE omówił istotę finansowania projektów ze środków unijnych. Wyrok zapadł na tle rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (DZ.U.UE.L.2066.210.25, dalej: rozporządzenie Rady nr 1083/2006), ale zachowuje on aktualność odnośnie rozporządzenia nr 1303/2013.

Przede wszystkim obowiązuje zasada zgodności operacji finansowanych z funduszy strukturalnych z prawem Unii. Zasada ta jest ustanowiona w art. 6 rozporządzenia nr 1303/2013 oraz wynika z motywu 12 rozporządzenia. A zgodnie z art. 4 pkt 7 ww. rozporządzenia część budżetu Unii przeznaczona na finansowanie EFSI wykonywana jest w ramach zarządzania dzielonego pomiędzy państwa członkowskie i Komisję zgodnie z art. 63 rozporządzenia finansowego (rozporządzenia Rady (WE, EURATOM) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz. Urz. WE L 312 z 23.12.1995, s. 1), dalej: rozporządzenie Rady nr 2988/95).

Motyw 66 rozporządzenia nr 1303/2013 oraz art. 73 stanowi, że zgodnie z zasadą zarządzania dzielonego państwa członkowskie i Komisja powinny być odpowiedzialne za zarządzanie programami i ich kontrolę. Za wdrażanie i kontrolę operacji w programach powinny odpowiadać w pierwszym rzędzie państwa członkowskie w ramach swoich systemów zarządzania i kontroli.

Biorąc na siebie odpowiedzialność za taką kontrolę, państwa członkowskie stają się głównymi odpowiedzialnymi za skuteczne i prawidłowe wykorzystanie środków Unii i w ten sposób przyczyniają się do właściwego wykonania ogólnego budżetu Unii (zob. analogicznie wyrok z dnia 3 września 2014 r., Baltlanta, C-410/13, EU:C:2014:2134, pkt 44).

Zgodnie z art. 122 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 1303/2013 państwa członkowskie odpowiadają za zarządzanie programami i ich kontrolę oraz zapobiegają nieprawidłowościom oraz je wykrywają i korygują, a także odzyskują kwoty nienależnie wypłacone wraz z odsetkami z tytułu zwrotu tych kwot po terminie.

A zgodnie z art. 125 ust. 1 rozporządzenia 1303/2013 instytucja zarządzająca odpowiada za zarządzanie programem operacyjnym zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami.

Każde wykorzystanie środków finansowych Unii opiera się na zasadzie gospodarności, wydajności i skuteczności, co wynika z art. 317 TFUE i jest także utrwalone w orzecznictwie TSUE. Według art. 274 WE Komisja wykonuje budżet na własną odpowiedzialność i w granicach przyznanych środków, zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami, zaś Państwa Członkowskie współpracują z Komisją w celu zapewnienia, aby środki były wykorzystywane zgodnie z zasadami należytego zarządzania finansami (wyrok TSUE z 15 września 2005 r. w sprawie C-199/03 Irlandia przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich., ECLI:EU:C:2005:548).

Na zasadę należytego zarządzania funduszami składa się również wprowadzenie odpowiednich procedur wyboru i kryteriów, które będą stosowane przy realizacji operacji. Wynika to wprost z art. 125 rozporządzenia. Art. 125 ust. 3 lit. a) oraz e) ww. rozporządzenia stanowi, że:

1. 3. W odniesieniu do wyboru operacji instytucja zarządzająca:
2. a) sporządza i, po zatwierdzeniu, stosuje odpowiednie procedury wyboru i kryteria, które:
3. i) zapewniają, że operacje przyczynią się do osiągnięcia celów szczegółowych i rezultatów odpowiednich priorytetów;

ii) są niedyskryminacyjne i przejrzyste;

iii) uwzględniają ogólne zasady ustanowione w art. 7 i 8;

1. e) upewnia się, że jeżeli operacja rozpoczęła się przed dniem złożenia wniosku o dofinansowanie do instytucji zarządzającej, przestrzegano obowiązujących przepisów prawa dotyczących danej operacji;

Należy ponadto przypomnieć, że system dotacji ustanowiony w przepisach Unii opiera się w szczególności na szeregu obowiązków, których spełnienie przez beneficjenta uprawnia go do otrzymania pomocy finansowej. W ramach procedur przewidzianych krajowymi systemami zarządzania i kontroli do właściwych władz krajowych należy zatem zapewnienie, by dany beneficjent zobowiązał się do spełnienia tych obowiązków. W tym celu owe władze krajowe są uprawnione do wymagania, by takie zobowiązanie zostało podjęte przez beneficjenta w związku z realizacją jego projektu, zanim ów projekt zostanie objęty odnośnym wsparciem (zob. podobnie wyrok z dnia 3 września 2014 r., Baltlanta, C-410/13, EU:C:2014:2134, pkt 56–58 i przytoczone tam orzecznictwo). (wyrok TSUE z dnia 1 października 2020 r. w sprawie C-743/18, LSEZ SIA "Elme Messer Metalurgs" przeciwko Latvijas Investīciju un attīstības aģentūra, ECLI:EU:C:2020:767, pkt 54).

Z kolei art. 2 pkt 36 rozporządzenia nr 1303/2013 definiuje pojęcie nieprawidłowości. Nieprawidłowość oznacza każde naruszenie prawa unijnego lub prawa krajowego dotyczącego stosowania prawa unijnego, wynikające z działania lub zaniechania podmiotu gospodarczego zaangażowanego we wdrażanie EFSI, które ma lub może mieć szkodliwy wpływ na budżet Unii poprzez obciążenie budżetu Unii nieuzasadnionym wydatkiem.

Nie budzi również wątpliwości, że naruszenie prawa Unii stanowi nieprawidłowość w rozumieniu tego przepisu jedynie wtedy, gdy powoduje ono lub mogłoby spowodować szkodę w budżecie ogólnym Unii w drodze finansowania nieuzasadnionego wydatku. Naruszenie takie należy zatem uznać za nieprawidłowość, o ile może ono jako takie mieć skutki budżetowe. Natomiast nie trzeba udowadniać wystąpienia konkretnych skutków finansowych (zob. analogicznie wyrok z dnia 21 grudnia 2011 r., Chambre de commerce et d’industrie de l’Indre, C-465/10, EU:C:2011:867, pkt 47).

Ponadto, jak wskazał TSUE w wyroku z dnia 1 października 2020 r. w sprawie C-743/18, LSEZ SIA "Elme Messer Metalurgs" przeciwko Latvijas Investīciju un attīstības aģentūra, ECLI:EU:C:2020:767, pkt 65) wykazanie istnienia po stronie beneficjenta jakiegokolwiek zamiaru czy niedbalstwa nie jest konieczne do zaistnienia nieprawidłowości.

Jak wynika z pkt 57, 62 -64 ww. wyroku, jeżeli chodzi o fakt, że takie naruszenie prawa Unii lub właściwego prawa krajowego musi wynikać z "działania lub zaniechania podmiotu gospodarczego", należy zauważyć, że w treści art. 2 pkt 7 rozporządzenia nr 1083/2006 nie sprecyzowano, czy element subiektywny związany z zamiarem lub niedbalstwem, które można przypisać danemu podmiotowi gospodarczemu, stanowi takie działanie lub zaniechanie, a ostatecznie "nieprawidłowość" w rozumieniu tego przepisu.

Uwzględniając z jednej strony to rozróżnienie dokonane na poziomie legislacyjnym, a z drugiej strony fakt, że definicja pojęcia "nieprawidłowości" zawarta w art. 2 ust. 7 rozporządzenia nr 1083/2006 nie zawiera żadnego doprecyzowania dotyczącego tego, czy dane zachowanie beneficjenta było zamierzone, czy też było skutkiem niedbalstwa, wskazanych cech owego zachowania nie można uznać za element niezbędny do tego, aby możliwe było stwierdzenie nieprawidłowości w rozumieniu tego przepisu.

Wykładnię tę potwierdza przywołany w pkt 48 niniejszego wyroku cel rozporządzenia nr 1083/2006, polegający na zapewnieniu prawidłowego i skutecznego wykorzystania Funduszy, tak aby chronić interesy finansowe Unii. W świetle takiego celu pojęcie "nieprawidłowości" zawarte w art. 2 pkt 7 rozporządzenia nr 1083/2006 należy bowiem interpretować szeroko.

W tym względzie należy również przypomnieć, że Trybunał wyjaśnił już wielokrotnie, iż obowiązek zwrotu nienależnej korzyści, uzyskanej poprzez dopuszczenie się nieprawidłowości, nie jest sankcją, lecz jedynie konsekwencją ustalenia, iż warunki wymagane dla uzyskania korzyści wynikającej z przepisów Unii nie były przestrzegane, co spowodowało uznanie przyznanej korzyści za nienależną (wyrok z dnia 26 maja 2016 r., Județul Neamț i Județul Bacău, C-260/14 i C-261/14, EU:C:2016:360, pkt 50 i przytoczone tam orzecznictwo).

Mając na uwadze przedstawione rozważania, w ocenie Sądu nie znajduje uzasadnienia twierdzenie strony (z powołaniem na wyrok sygn. akt III SA/Wr 234/22), że przy ocenie wystąpienia nieprawidłowości należy badać zamiar strony czy też jej niedbalstwo czy też błąd.

Podobnie jako niezasadne i nieuprawnione ocenia Sąd twierdzenia, że działanie IZ w kontekście stwierdzenia niedochowania warunków wynikających z procedur przewidzianych w ramach niniejszego dofinansowania projektu (zarówno odnoszące się do procedur poprzedzających zawarcie umowy, jak i po zawarciu umowy) stanowią nadmierny formalizm czy automatyzm. Szczegółowo do tej kwestii Sąd odniesie się w dalszej części uzasadnienia.

Nieuprawnione jest również twierdzenie strony, że naruszenia nie wywołały szkody w budżecie Unii, co miałoby skutkować odstąpieniem od stwierdzenia nieprawidłowości.

Sąd podziela stanowisko ZWD, że w okolicznościach sprawy doszło do powstania nieprawidłowości, co w dalszej kolejności skutkowało koniecznością wydania decyzji o zwrocie środków.

Nie ulega wątpliwości, że strona występując o dofinansowanie zobligowana była do zachowania przewidzianych procedur, o czym wiedziała i co wynika z przepisów normujących działanie w ramach projektu.

W pełni uprawnione było wprowadzenie przez IZ określonych obowiązków, w tym zgodnie z art. 37 ust. 3a i ust. 4 ustawy wdrożeniowej wymaganie złożenia przez stronę określonych oświadczeń. Właściwa instytucja może wymagać złożenia przez wnioskodawcę oświadczeń niezbędnych do: 1) przeprowadzenia wyboru projektów do dofinansowania lub 2) zawarcia umowy o dofinansowanie projektu lub podjęcia decyzji o dofinansowaniu projektu.

Ponadto Regulamin konkursu wskazywał, że: "Umowa/decyzja/porozumienie o dofinansowanie może zostać podpisana pod warunkiem złożenia przez Wnioskodawcę poprawnych dokumentów/załączników niezbędnych do podpisania powyższych, o które Wnioskodawca zostanie poproszony w piśmie informującym o pozytywnym wyniku oceny wniosku o dofinansowanie. Dokumenty/załączniki winny zostać złożone przez Wnioskodawcę w terminie 7 dni od dnia otrzymania ww. pisma. A przed podpisaniem umowy/decyzji/porozumienia o dofinansowanie IZ RPO WD będzie wymagać złożenia załączników wymienionych we wzorze umowy/decyzji/porozumienia o dofinansowanie projektu oraz dodatkowo: (...); dokumentacji postępowań o udzielenie zamówienia (zgodnie z ustawą z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych, zasadą konkurencyjności lub udokumentowanym rozeznaniem rynku), zakończonych do dnia wyboru projektu do dofinansowania

Do wprowadzenia powyższych zapisów uprawniał ZWD art. 22 ustawy wdrożeniowej, jak również powoływany art. 125 rozporządzenia nr 1303/2013. Przewidziane przepisami kontrole mogą przybrać formę weryfikacji dokumentów w zakresie prawidłowości przeprowadzenia właściwych procedur dotyczących udzielania zamówień publicznych tub udzielania pomocy publicznej. Kontrole te mogą być prowadzone przed dniem otrzymania przez wnioskodawcę informacji o wyborze projektu do dofinansowania.

Słusznie wskazuje również organ na zapisy "Wytycznych w zakresie sposobu korygowania i odzyskiwania nieprawidłowych wydatków oraz zgłaszania nieprawidłowości w ramach programów operacyjnych polityki spójności na lata 2014-2020" (dalej: Wytyczne), które obowiązywały także stronę. W podrozdziale 6.2. – Ocena kwalifikowalności wydatku, pkt 3 przewidziano, które wydatki mogą być uznane za kwalifikowalne.

W sprawie IZ przed podpisaniem umowy zobligowana była ocenić wydatki pod kątem ich kwalifikowalności, co wiązało się z koniecznością złożenia przez stronę przed podpisaniem umowy o dofinansowanie kopii całej dokumentacji dotyczącej wszystkich zamówień udzielanych w ramach projektu o wartości od 20.000 zł netto lub w przypadku, gdy postępowania nie zostały przeprowadzone o złożenie stosownego oświadczenia.

IZ wielokrotnie przed podpisaniem umowy występowała do strony o powyższe informacje/dokumenty. Okoliczność, że proces pomiędzy wyłonieniem strony jako beneficjenta a zawarciem umowy był długi, w żaden sposób nie zwalniał strony z ciążących na niej obowiązków, a ponadto IZ umożliwiła stronie wypełnienie tego obowiązku, a wręcz do ostatniego momentu przed podpisaniem umowy upewniała się, że strona swoje obowiązki wypełnia prawidłowo. IZ występowała do strony o dokumenty/ oświadczenie: 25 stycznia 2019 r., 26 marca 2019 r., 10 kwietnia 2019 r., 10 października 2019 r., 10 grudnia 2019 r., 9 stycznia 2020 r., 9 kwietnia 2020 r., 17 kwietnia 2020 r. Umowa została podpisana 24 kwietnia 2020 r.

Strona w odpowiedzi na ww. wezwania ostatecznie oświadczyła, że w ramach projektu nie przeprowadziła żadnych zamówień powyżej 20.000 zł, w których zostałby wybrany wykonawca oraz że zostały przeprowadzone 2 zamówienia wg. zasady konkurencyjności, które nie zostały rozstrzygnięte: na zajęcia dodatkowe, gdzie nie było żadnych ofert oraz na doposażenie pracowni w sprzęt TIK, gdzie nie dostali żadnych ofert spełniających kryteria formalne. Potwierdziła również strona, że nie zawarła żadnej umowy z wykonawcami "z wolnej ręki".

Ponadto 10 stycznia 2020 r. strona przekazała dokumentację na zakup sprzętu TIK, jednocześnie informując, że postępowanie nie zostało rozstrzygnięte ze względu na brak ofert spełniających kryteria formalne. Dołączyła też dokumenty z postępowania: "Doposażenie pracowni dydaktycznych w sprzęt TIK w szkołach w: W., M., SP1 w S., R., S(2), K(1) i P.". A jak wskazał IZ zgodnie z informacją widniejącą na stronie ogłoszenia dotyczącego ww. postępowania w Bazie konkurencyjności oraz dołączonym Protokołem z dnia 7 stycznia 2020 r. z przeprowadzenia procedury otwarcia ofert zapytania nr [...] przesłanym do IZ 10 stycznia 2020 r., postępowanie to zostało nierozstrzygnięte ze względu na brak ofert spełniających kryteria formalne. Złożona dokumentacja z przeprowadzonego postępowania, zgodnie z procedurami, nie została przed podpisaniem umowy skontrolowana przez IZ, jako nieskutkująca ponoszeniem wydatków w projekcie.

Jako uzasadnione ocenia Sąd stanowisko ZWD, że ustalenia poczynione przez organ już po zawarciu umowy w ramach kontroli planowej projektu oraz w następstwie złożonych przez stronę wniosków o płatność wykazały, że strona złożyła przed zawarciem umowy (na etapie kontroli przez organ kwalifikowalności wydatków) oświadczenia niezgodne z prawdą i przedłożyła niepełną dokumentację, czym naruszyła przepisy obowiązujące w ramach danego dofinansowania.

W tym miejscu wskazać należy, że ocena przez IZ wydatków pod kątem ich kwalifikowalności (z czym wiązała się konieczność złożenia przez stronę przed podpisaniem umowy o dofinansowanie kopii całej dokumentacji dotyczącej wszystkich zamówień udzielanych w ramach projektu o wartości od 20.000 zł netto lub w przypadku, gdy postępowania nie zostały przeprowadzone o złożenie stosownego oświadczenia) miała określone, przewidziane w Wytycznych skutki. W Wytycznych podrozdział 6.1 - Stwierdzenie nieprawidłowości przed podpisaniem umowy o dofinansowanie projektu, punkt 5, przewidziano, że w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w projekcie, którego realizacja rozpoczęła się przed złożeniem wniosku o dofinansowanie, jeżeli wartość tej nieprawidłowości nie skutkowałaby uznaniem całości wydatków za niekwalifikowalne oraz nie istnieje podejrzenie nadużycia finansowego, umowa o dofinansowanie projektu może zostać zawarta. Wydatki nieprawidłowe nie będą jednak mogły być uznane za kwalifikowalne.

Powyższe zapisy, co słusznie wskazał organ obowiązywały zarówno IZ jak i stronę (na podstawie zapisów Regulaminu konkursu nr [...], zgodnie z którymi konkursy są prowadzone w oparciu o dokumenty programowe, a także inne dokumenty, które dotyczą realizacji projektów współfinansowanych z funduszy strukturalnych). Dokument ten został również wskazany w udostępnionym wraz z Regulaminem konkursu wzorze umowy o dofinansowanie (§ 4 ust. 6 pkt 5).

Akta wskazują, że w sprawie strona naruszyła obowiązujące przepisy, co skutkowało zaistnieniem nieprawidłowości.

Słusznie jako naruszające przepisy uprawniające do uzyskania dofinansowania ocenił organ nieujawnienie przez stronę dokumentów dotyczących postępowania na usługę przeprowadzenia zajęć pozalekcyjnych dla dzieci w szkołach w: W., P., M., SP1 S., R., S(2) i C. (zapytanie ofertowe nr [...]). Strona przed podpisaniem umowy oświadczyła, że postępowanie ogłoszone w Bazie Konkurencyjności 31 stycznia 2020 r. zostało nierozstrzygnięte ze względu na brak złożonych ofert i dokumentacja dotycząca postępowania nie była przekazana do IZ. W trakcie realizacji projektu po przedstawieniu przez stronę wniosku o płatność okazało się, że wystawione zostały faktury/rachunki za zajęcia dodatkowe, w tym wystawione przez firmę P(1) z dnia 11 grudnia 2020 r. na kwotę 28. 795 zł brutto. Do rozliczenia przedstawiono wydatki we wniosku o płatność nr [...] w ramach zadania nr 4 (na kwotę 18 895,00 zł brutto - zapis na fakturze - zasada konkurencyjności nr [...] - wybrano z wolnej ręki) i zadania 6 (na kwotę 9 900,00 zł brutto - zapis na fakturze - zasada konkurencyjności nr [...]-wybrano z wolnej ręki).

Ponadto w ramach kontroli planowej w dniach 29 do 30 kwietnia oraz od 7 do 8 czerwca 2021 r. IZ ustaliła, że przed zawarciem umowy o dofinansowanie strona zawarła 24 lutego 2020 r. umowę powierzenia przetwarzania danych osobowych, zawartą z firmą P(1), która to umowa była następstwem zawarcia umowy głównej (z tym samym podmiotem) na realizację zajęć dodatkowych (§ 1 zawiera zapis: "Zlecający i Wykonawca oświadczają, że zawarli urnowe nr [...] na okres 24.02.2020-30.06.2021 zwana dalej "Umowa Główna" z tytułu której będą przetwarzane dane osobowe").

Sąd jako w pełni uprawnione ocenił stanowisko IZ, że strona nie później niż w dniu 24 lutego 2020 r., tj. po przeprowadzeniu nierozstrzygniętego ze względu na brak złożonych ofert postępowania wg zasady konkurencyjności, którego przedmiotem było "przeprowadzenie zajęć pozalekcyjnych dla dzieci w ww. szkołach, zawarła z J. D. Umowę Główną nr [...] na okres 24.02.2020 - 30.06.2021 na realizację zajęć dodatkowych. A łączna wartość usług przekracza 20.000 zł netto szacowanej wartości zamówienia. Tym samym było to zamówienie podlegające kontroli przed zawarciem umowy o dofinansowanie.

Podobnie jako uzasadnione ocenia Sąd stanowisko odnośnie zaistnienia nieprawidłowości w związku z postepowaniem dotyczącym doposażenia pracowni dydaktycznych w sprzęt TIK w szkołach w W., M., SP1 w S., R., S(2), K(1) i P. (zapytanie ofertowe nr [...]). Porównanie dokumentacji złożonej przez stronę przed zawarciem umowy z dokumentacją ujawnioną po zawarciu umowy i wystąpieniu przez stronę z wnioskiem o płatność potwierdza, że strona naruszyła obowiązujące ją procedury. Protokół przekazany w dniu 10 stycznia 2020 r. (przed podpisaniem umowy) zawiera informacje, zgodnie z którymi w odpowiedzi na ogłoszenie wpłynęły 2 oferty, odrzucone na etapie oceny formalnej: -oferta firmy C(1) i P. G. Sp. z.o.o., R(1) - odrzucona m.in. ze względu na braki specyfikacji wymaganego sprzętu; -oferta firmy C(2) Sp. z.o.o., W(1) - odrzucona ze względu na rażąco niską cenę, brak specyfikacji dotyczącej pracowni komputerowej.

Natomiast Protokół z dnia 14 grudnia 2020 r. wskazuje, że złożono 1 ofertę, tj. ofertę firmy C(1) i P. G. Sp. z.o.o. Niewątpliwie słuszne jest stanowisko organu, że jeden z dokumentów zawiera nieprawdziwe informacje. Ponadto we wniosku o płatność strona przedstawiła do rozliczenia wydatki na kwotę 72 000,00 zł brutto dotyczące doposażenia pracowni dydaktycznych w sprzęt TIK, na których potwierdzenie przedłożono fakturę nr [...] z dnia 30 września 2020 r., na kwotę 90 000,00 zł brutto, wystawioną przez C(2) Sp. z o.o., ale strona nie przedłożyła IZ pomimo wezwania umowy zawartej z ww. wykonawcą.

Nie kwestionuje również Sąd oceny IZ odnośnie zaistnienia nieprawidłowości związanej z postępowaniem na usługę przeprowadzenia zajęć pozalekcyjnych dla dzieci w szkołach w: W., P., M., SP1 S., R., S(2) i C. Strona naruszyła procedury związane z przedłożeniem stosownych informacji dotyczących oceny kwalifikowalności wydatków ponowszonych przed zawarciem umowy. Mianowicie przed zawarciem umowy strona poinformowała IZ, że zostało ono ogłoszone w Bazie Konkurencyjności w dniu 31 stycznia 2020 r. i zostało nierozstrzygnięte ze względu na brak złożonych ofert, a dokumentacja nie została przekazana do IZ. Jednak w trakcie realizacji stwierdzono, że strona przedstawiła do rozliczenia m.in. faktury rozliczające wydatki związane z przeprowadzeniem [...] wystawione przez firmę A. ("C(3)") przed podpisaniem umowy. Uzasadnione jest stanowisko IZ, że strona dokonała zakupu usługi przed 24 kwietnia 2020 r., tj. przed podpisaniem umowy o dofinansowanie projektu, a jednocześnie łączna wartość wydatków zaplanowanych w zatwierdzonym wniosku o dofinansowanie na [...] przekracza 20 000,00 zł netto szacowanej wartości zamówienia i wynosi 68 000,00 zł. A zatem wybór wykonawcy powinien zostać skontrolowany przez IZ przed podpisaniem umowy o dofinansowanie.

Nie podziela również Sąd zarzutów skargi dotyczących braku naruszenia przepisów obowiązujących w trakcie realizacji projektu związanych z obowiązkiem strony poddania się kontroli, co również stanowi nieprawidłowość. Obowiązek poddania się kontroli wynika wprost z ustawy wdrożeniowej - art. 23 ust. 1 przewiduje, że każdy Beneficjent realizujący jest obowiązany poddać się kontroli oraz audytowi w zakresie prawidłowości realizacji projektu przeprowadzanych przez m.in. instytucję zarządzającą. Obowiązek poddania się kontroli wynika również z Wytycznych podrozdział 5.2 - Kontrola w miejscu realizacji projektu lub w siedzibie beneficjenta, który przewiduje, że formą weryfikacji wydatków potwierdzającą, że: a) współfinansowane towary i usługi zostały dostarczone, b) faktyczny stan realizacji projektu jest zgodny z umową o dofinansowanie i odpowiada informacjom ujętym we wnioskach o płatność oraz w innych dokumentach przekazywanych do instytucji kontrolującej, c) wydatki zadeklarowane przez beneficjentów, w związku z realizowanymi projektami, zostały rzeczywiście poniesione i są zgodne z wymaganiami programu operacyjnego oraz z zasadami unijnymi i krajowymi, d) jest kontrola projektów w miejscu ich realizacji lub w siedzibie Beneficjenta.

Wbrew twierdzeniom strony w ramach kontroli planowej projektu prowadzonej w dniach od 29 do 30 kwietnia oraz od 7 do 8 czerwca 2021 r. strona nie przedłożyła dokumentów, o które wzywał IZ, co potwierdza informacja pokontrolna, do której strona nie zgłosiła zastrzeżeń. Strona pomimo wezwania z dnia 8 czerwca 2021 r. nie przedłożyła w wymaganym terminie dokumentów potwierdzających kwalifikowalność wydatków rozliczonych we wniosku o płatność, ani też umów dotyczących realizacji zajęć dodatkowych/[...]. Po terminie przedłożone zostały dokumenty finansowe, natomiast nie przedłożyła strona zawartych przez siebie umów na zakup sprzętu oraz usługi edukacyjne. Zwraca Sąd uwagę, że umowy te były niezbędne w celu potwierdzenia, że pierwotne warunki zamówienia nie zostały zmienione.

Podkreślić trzeba, że wbrew stanowisku strony, mając na uwadze przewidziane skutki kontroli jaką IZ ma obwiązek dokonać przed zawarciem umowy o dofinansowanie, jak również w trakcie realizacji projektu - nie można przyjąć, że brak umożliwienia takiej kontroli przed zawarciem umowy i w jej trakcie nie miał znaczenia i nie stanowił nieprawidłowości. Jak również nie ma racji skarżąca, że zaniechanie strony polegające na uniemożliwieniu (poprzez nieujawnienie dokumentów, czy złożenie niepełnych dokumentów) nie skutkuje szkodą w budżecie Unii. Uniemożliwienie przeprowadzenia kontroli wydatków, takie jak w sprawie, stanowiące naruszenie obowiązujących procedur niewątpliwie stanowi nieprawidłowość, która może skutkować szkodą w budżecie Unii. Słusznie argumentuje ZWD, że wszystkie wydatki rozliczane w ramach projektu muszą spełniać wymogi kwalifikowalności, co ma sprawdzić IZ, a obowiązkiem beneficjenta jest przedłożenie dokumentów potwierdzających kwalifikowalność wydatków.

W sytuacji, gdy strona nie ujawnia właściwych dokumentów, czy też składa niezgodne z rzeczywistością, to powstaje sytuacja, że z budżetu Unii mogą zostać sfinansowane operacje niezgodne z prawem. Zasadnie wskazał organ, że w rozpoznawanej sprawie powstało ryzyko dla budżetu unijnego, ponieważ strona przed zawarciem umowy i w trakcie jej realizacji dopuściła się naruszeń przepisów, które nie pozwoliły na ocenę przez IZ spełnienie wymogów kwalifikowalności wydatków.

Słusznie zauważył również organ, że wadliwy jest pogląd strony, że w związku z brakiem wyłonienia wykonawcy w oparciu o zastosowanie zasady konkurencyjności "nie było żadnych szczególnych wymagań wobec przyszłego wykonawcy", którego Beneficjent mógł wyłonić z pominięciem trybu konkurencyjnego. Przeczą temu zapisy Wytycznych, które w rozdziale 6.5 - Zamówienia udzielane w ramach projektów, punkt 8 wskazują, że możliwe jest niestosowanie procedur w wyniku przeprowadzenia procedury jeżeli nie wpłynęła żadna oferta, lub wpłynęły tylko oferty podlegające odrzuceniu, albo wszyscy wykonawcy zostali wykluczeni z postępowania lub nie spełnili warunków udziału w postępowaniu, jednakże pod wyraźnie wskazanym warunkiem, że pierwotne warunki zamówienia nie zostały w istotny sposób zmienione. A zatem IZ przed podpisaniem umowy weryfikuje zarówno prawidłowość postępowań, w wyniku których nie wpłynęła żadna oferta podlegająca wyborowi, ale również weryfikuje całość dokumentacji związanej z późniejszym wyborem wykonawcy z pominięciem trybu konkurencyjnego.

Sąd nie stwierdził również zarzucanych przez stronę naruszeń związanych z brakiem kontaktu z IZ oraz wykorzystaniem środków komunikacji niezgodnych z przepisami. Kontakt z Fundacją odbywał się za pośrednictwem adresu mailowego wskazanego przez Beneficjenta we wniosku o dofinansowanie projektu, a ponadto zgodnie z § 17 ust. 10 pkt 2 umowy nie mogą być przedmiotem komunikacji wyłącznie przy wykorzystaniu Systemu SL2014 czynności kontrolne przeprowadzane w ramach projektu, z wyłączeniem weryfikacji wniosku o płatność. W sprawie IZ wykorzystywała dopuszczalne formy komunikacji ze stroną.

Zasadnie zatem, w ocenie Sądu wobec stwierdzonych nieprawidłowości, ZWD wskazał na konieczność dochodzenia zwrotu środków. Przy czym fakt rozwiązania umowy ze skutkiem natychmiastowym oznacza, że zgodnie z umową strona zobligowana została do zwrotu całości otrzymanych środków. Tym samym Sąd nie stwierdził, aby w sprawie doszło do naruszenia przepisów, w tym zarzucanych w skardze.

Z tych względów Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę w całości.