Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Przesyłka zawierająca przedmiotowe orzeczenie wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o prawie i terminie wniesienia zażalenia, wysłana na wskazany przez skarżącego adres, była dwukrotnie – w dniach 2 i 10 stycznia 2013 r. – awizowana.
Z adnotacji widocznych na potwierdzeniu odbioru przesyłki i na kopercie wynika, że przesyłkę tą pozostawiono w placówce pocztowej, o czym zawiadomienie umieszczono w skrzynce oddawczej skarżącego. Następnie przesyłka polecona została – jako niepodjęta w terminie – zwrócona nadawcy w dniu 22 stycznia 2013 r.
Zarządzeniem Sędziego Sprawozdawcy dnia 23 stycznia 2013 r., doręczenie, o którym mowa, zostało uznane za skuteczne na dzień 16 stycznia 2013 r.
Pismem z dnia 18 stycznia 2013 r. (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 25 stycznia 2013 r.), skarżący wywiódł od powyższego postanowienia zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia.
Z akt sprawy wynika, że dwukrotnie awizowana przesyłka zawierająca odpis postanowienia Sądu z dnia 20 grudnia 2012 r. została zwrócona nadawcy jako niepodjęta w terminie. Opis czynności umieszczony na kopercie wskazuje, że doręczyciel nie zastał skarżącego w domu, zatem nie było możliwości osobistego doręczenia przesyłki.
W tej sytuacji został zastosowany tryb wynikający z art. 73 p.p.s.a. zgodnie z którym w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy umieszczając jednocześnie - w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe - zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Stosownie do § 4 powołanego przepisu doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
Ustawodawca w ostatnim zdaniu tego przepisu wprowadza fikcję prawną doręczeń sprowadzającą się do tego, że wykazanie wykonania czynności określonych w art. 73 p.p.s.a. daje podstawę do uznania skuteczności doręczenia, w sytuacji gdy adresat nie podejmie przesyłki. W niniejszej sprawie doręczający przesyłkę prawidłowo wykonał czynności opisane w powołanym przepisie.
Reasumując należy stwierdzić, że doręczenie postanowienia nastąpiło w sposób przewidziany prawem a dniem, w którym dokonano doręczenia, zgodnie z wytycznymi zawartymi w przepisie art. 73 p.p.s.a. jest 16 stycznia 2013 r. Termin do wniesienia zażalenia mijał zatem z dniem 23 stycznia 2013 r. Tymczasem, jak wyjaśniono powyżej skarżący złożył zażalenie w dniu 25 stycznia 2013 r.
Oznacza to, że przedmiotowe zażalenie zostało wniesione po terminie i jako takie, stosownie do treści art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., który stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, podlega odrzuceniu.
Zgodnie z utrwalonym w doktrynie poglądem " termin do wniesienia zażalenia jest terminem ustawowym, procesowym i prekluzyjnym, a jego uchybienie powoduje odrzucenie zażalenia przez wojewódzki sąd administracyjny" (por. komentarz J.P.Tarno do art. 194 - system informacji prawniczej LexPolonica).
Z tych względów i na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a,
Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.