Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. J. G. wniósł skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR we W. Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia [...] r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego należnego od wspomnianej skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, iż zarządzenie to zostało doręczone w dniu [...] r. Zakreślony termin upływał zatem z końcem dnia [...] r. (poniedziałek). Tymczasem skarżący przedłożył dokument, z którego wynika, iż wpis od skargi został uiszczony dopiero w dniu [...] r.
Z uwagi na wątpliwości dotyczące daty, w jakiej złożona została przez skarżącego dyspozycja przelewu kwoty należnego wpisu (200 zł), pismem z dnia [...] r. skarżący został wezwany do wykazania, w jakiej dacie dyspozycja ta została przez niego złożona i czy w dacie tej pozostawały na rachunku bankowym środki pozwalające na realizację dyspozycji.
W odpowiedzi na to ostatnie wezwanie skarżący wyjaśnił, że od dnia [...] do dnia [...] r. przebywał w Klinice [...] w L. (do pisemnego wyjaśnienia dołączył kartę informacyjną z dnia [...] r.). Stwierdził nadto, że po opuszczeniu Kliniki zatrzymał się wraz z [...] u rodziny. Natomiast wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało odebrane w dniu [...] r. przez [...] skarżącego – K. M., który mieszka w sąsiedztwie strony skarżącej. Po powrocie, co miało miejsce wieczorem w dniu [...] r., skarżący zapoznał się z treścią wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, a w następnym dniu ([...] r.) złożył dyspozycję przelewu wymaganej przez Sąd kwoty.
W końcowym fragmencie pisma wyjaśniającego skarżący zawarł wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego należnego od skargi, albowiem opóźnienie w dokonaniu opłaty nastąpiło z przyczyn niezależnych od skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z brzmieniem art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępo-waniu sądowym bez swojej winy, sąd – na jej wniosek – postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Jednakże w realiach rozpoznawanego przypadku orzekanie w przedmiocie przywrócenia terminu byłoby w istocie bezprzedmiotowe, z następujących powodów.
Z dołączonej do wniosku karty informacyjnej z dnia [...] r. wynika niedwuznacznie, że od dnia [...] do dnia [...] r. skarżący przebywał w Klinice [...] w L. Z kolei według wyjaśnienia strony, zainteresowany wrócił do W. dopiero w dniu [...] r. W tym też dopiero dniu odebrał od swego [...], który mieszka w sąsiedztwie skarżącego, korespondencję zawierającą wezwanie Sądu z dnia [...] r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Tymczasem z adnotacji doręczyciela figurującej na zwrotnym poświadczeniu doręczenia wezwania, o którym mowa, wynikałoby, że w zostało ono doręczone osobiście adresatowi. Skoro jednak skarżący nie mógł odebrać tej przesyłki osobiście (przebywał wszak w tym czasie w Klinice l., czego nie sposób kwestionować), należy przyjąć, iż doręczenie zostało dokonane z ewidentnym naruszeniem przepisów art. 69 i 72 p.p.s.a.
W konsekwencji tak dokonane doręczenie nie może być uznane przez Sąd za skuteczne. Z tego też powodu nie mogło w ogóle uruchomić biegu 7 dniowego terminu do uiszczenia należnego od skargi wpisu.
Skoro zatem – mimo subiektywnego przekonania skarżącego, czego dowodem jest jego wniosek – strona nie uchybiła terminowi do uiszczenia żądanej opłaty, przeto orzekanie o przywróceniu terminu jest bezprzedmiotowe.
Z tych względów – na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił umorzyć postępowanie wszczęte w tym zakresie zbędnym wnioskiem strony.