Uzasadnienie
z Pismem dnia 11 maja 2018 r. skarżący wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 maja 2018 r., wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez złożenie jej odpisu wraz z załącznikami celem doręczenia uczestnikowi postępowania, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Niniejsze wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu [...] r. (k. 49 akt sądowych). Brak skargi został uzupełniony w ślad za pismem nadanym w Urzędzie Pocztowym "W." w dniu [...] r. (k. 51 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a."), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Natomiast stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
W niniejszej sprawie, skarżącego skutecznie wezwano do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni, pouczając o konsekwencjach niewykonania zarządzenia. I choć brak skargi został uzupełniony, to skarżący uczynił to po upływie terminu wyznaczonego na jego uzupełnienie. Skoro bowiem wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało skarżącemu skutecznie doręczone w dniu [...]r., to siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku upłynął w dniu [...] r. (w środę). Tymczasem skarżący wprawdzie uzupełnił brak skargi, aczkolwiek uczynił to dopiero w dniu [...] r., a zatem dwa dni po upływie wyznaczonego terminu.
W tym stanie rzeczy, na podstawie wyżej wymienionych przepisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, orzekł jak w sentencji. Orzeczenie o kosztach oparto na art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.