Uzasadnienie
Przystępując do rozstrzygania, Sąd przyjął stan faktyczny i prawny sprawy j/n.
W dniu [...] lutego 2020 r., Stowarzyszenie Lokalna Grupa Działania "[...]" (dalej: SLGD) ogłosiło nabór nr [...] wniosków o przyznanie pomocy w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 w zakresie: Zwiększenie poziomu przedsiębiorczości, w tym rozwój oferty turystycznej na obszarze LGD "[...]", w ramach podejmowania oraz rozwijania działalności gospodarczej.
W naborze tym wniosek złożył skarżący na operację p/n "Podjęcie działalności gospodarczej przez P. K. w zakresie produkcji galanterii betonowej". Rada SLGD dokonała oceny zgodności tej operacji z Lokalną Strategią Rozwoju (dalej: LSR) i oceny spełnienia kryteriów wyboru określonych w LSR. Pismem z [...] kwietnia 2020 r. poinformowano skarżącego, że jego wniosek o przyznanie pomocy na sfinansowanie w/w operacji uzyskał 5 punktów i tym samym nie uzyskał minimalnej liczby punktów a w konsekwencji nie został wybrany do dofinansowania, co wynika z uchwały Rady z [...] kwietnia 2020 r. Stwierdzono przy tym, że operacja jest zgodna z LSR. Składając protest, skarżący zakwestionował przyznanie jego operacji 0 punktów przy ocenie kryterium nr 1 (Innowacyjność) oraz 1 punktu przy ocenie kryterium nr 5 (Wykorzystanie lokalnych zasobów). Protest skarżącego został negatywnie oceniony przez Radę LGD w zakresie obu kryteriów.
Uchwałą z [...] maja 2020 r., Zarząd Województwa D. uwzględnił protest jedynie odnośnie kryterium nr 1 (Innowacyjność). Po ponownej ocenie wniosku - w uchwale z [...] czerwca 2020 r. - Rada SLGD stwierdziła, że operacja uzyskała 5 punktów i nie została wybrana do dofinansowania gdyż nie uzyskała minimalnej liczby punktów wymaganych w naborze (operacja nie spełnia warunków uzyskania finansowania). Przyznając operacji 0 punktów przy ocenie kryterium nr 1 (Innowacyjność) uzasadniała, że precyzyjnie przeanalizowała kwestię innowacyjności, weryfikując zakres działalności firm na obszarze LGD. Podtrzymała stanowisko, iż wnioskodawca nie wykazał, że jego operacja preferuje niepraktykowane dotąd zastosowania zasobów bądź rozwiązań. Wskazała, że - zgodnie z opisem kryterium - preferuje się operacje innowacyjne, niespotykane w skali obszaru objętego strategią LGD, tj. wykorzystujące niepraktykowane dotąd zastosowania zasobów i rozwiązań, wykorzystania nowych metod.
Zauważyła, że w uzasadnieniu kryterium wnioskodawca powoływał się na fakt, iż na obszarze LGD "[...]" nie ma firmy produkującej galanterię betonową, w tym artykuły do wystroju wnętrz z betonu oraz płytki barwione na wiele kolorów. Motywowała, że - po analizie działalności firm na terenie obszaru LGD - ujawniła jedną firmę, która ma siedzibę na terenie Gminy K. (gmina, w której zamieszkuje wnioskodawca) i która prowadzi podobną (zbliżoną) do planowanej przez wnioskodawcę działalność, tj. produkcję wyrobów budowlanych z betonu (produkuje galanterię z betonu; poza elementami dostępnymi w stałej sprzedaży, produkuje również elementy na indywidualne zamówienie klienta; wykorzystuje także wewnętrzną silikonową warstwę formy). W skardze, skarżący zaskarżył uchwałę Rady SLGD w zakresie stwierdzającym uzyskanie 5 punktów, co skutkowało brakiem wyboru jego projektu do dofinansowania oraz stwierdzającym niespełnienie warunków uzyskania finansowania, poprzez błędną ocenę kryterium Innowacyjność i nie przyznanie 2 punków w ramach oceny tego kryterium.
Skarżący zarzucił uchwale naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy (wybór projektu do dofinansowania), tj. naruszenie art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2020 r., poz. 818 - dalej: u.z.r.p.), przez przeprowadzenie wyboru projektów do dofinansowania z naruszeniem zasad przejrzystości, rzetelności i bezstronności. Według niego, organ SLGD nierzetelnie, wybiórczo, powierzchownie i subiektywnie przeanalizował jego wniosek o dofinansowanie wraz z załącznikami, jak i nie rozważył i nie odniósł się do przytoczonych przez niego w złożonym proteście argumentów, przez co nie uwzględnił wszystkich faktów, na których powinno być oparte rozstrzygnięcie. Autor skargi zarzucił także - mające istotny wpływ na wynik sprawy - naruszenie art. 60 u.z.r.p., poprzez udział w rozpatrywaniu protestu oraz ponownej ocenie wniosku o dofinansowanie tych samych osób, które uczestniczyły w pierwotnej negatywnej ocenie wniosku.
W związku z powyższym, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1) lit. a) u.z.r.p., skarżący wniósł o uwzględnienie skargi i wydanie wyroku stwierdzającego, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ. Wnioskował także o zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący szeroko uzasadnił swoje stanowisko. Poinformował, że dofinansowanie w ramach naboru otrzymały dwie operacje, które zdobyły (każda z nich) po 6 punktów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skarga okazała się uzasadniona.
Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod kątem zgodności z obowiązującym prawem.
Na podstawie art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Takimi przepisami szczególnymi jest u.z.r.p. (ustawa wdrożeniowa), do odpowiedniego stosowania przepisów której, w zakresie wnoszenia protestu i postępowania wszczętego na skutek jego wniesienia (także w zakresie skargowym), odsyłają przepisy ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U. z 2019 r., poz. 1167 - dalej: u.r.l.u.l.s. /art. 22 ust. 8 tej ustawy/).
Orzekając w sprawie Sąd uznał, że ocena projektu (operacji) skarżącego została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz że wymagana jest ponowna ocena projektu przez organ. Zgodnie z art. 37 ust. 1 u.z.r.p., właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Sąd stwierdził, że oceniając projekt skarżącego Rada SLGD naruszyła w/w przepis poprzez nieprzejrzystą i nierzetelną (wybiórczą, powierzchowną i subiektywną) ocenę tego projektu w kontekście kryterium Innowacyjność.
Z opisu spornego kryterium wynika, że preferowane są operacje innowacyjne, niespotykane w skali obszaru objętego strategią (LGD), tj. wykorzystujące niepraktykowane dotąd zastosowania zasobów i rozwiązań, wykorzystywania nowych metod (a/ ma charakter innowacyjny w skali całego obszaru 2 pkt; b/ ma charakter innowacyjny w skali gminy, na terenie której realizowany będzie projekt 1 pkt; c/ nie ma charakteru innowacyjnego 0 pkt).
Rada SLGD uznała, że usługi (produkty), które skarżący planuje świadczyć (wytwarzać) w ramach operacji nie mają charakteru innowacyjnego gdyż na terenie Gminy K. (w której zamieszkuje skarżący) funkcjonuje już jedna firma, która prowadzi podobną - zbliżoną - do planowanej przez niego działalności w kontekście głównych parametrów produktów stanowiących galanterię betonową, polegającą na produkcji wyrobów budowalnych z betonu (także na indywidualne zamówienie klientów).
Na podstawie dokumentacji przedłożonej przez skarżącego (zapisów wniosku o dofinansowanie i biznesplanu), Sąd zauważa, że skarżący (wnioskodawca) uzasadnia innowacyjność tym, że oferowane przez niego usługi będą obejmowały produkcję wyrobów dekoracyjnych z betonu - wykorzystanie mieszanki betonowej do wyrobu płytek płaskich i wypukłych 3D, jako elementów dekoracyjnych i wykończeniowych wnętrz oraz umywalek nadblatowych (które będzie można barwić przy zastosowaniu innowacyjnej metody na kolor indywidualnie wybrany przez klienta, czego nie oferują inne podmioty na terenie aglomeracji w.).
Ponadto klient otrzyma ofertę zaprojektowania wnętrza oraz możliwość zakupu asortymentu przez Internet bez wychodzenia z domu. Również w załączniku do wniosku o przyznanie pomocy (Opisie spełnienia kryteriów wyboru operacji) skarżący akcentuje, że planowana działalność będzie innowacyjna, ponieważ na terenie LGD nie ma firmy produkującej artykuły do wystroju wnętrz z betonu oraz płyty barwionych na wiele kolorów. Z treści zaskarżonej uchwały wynika jedynie, że konkurent skarżącego produkuje galanterię z betonu (także na indywidualne zamówienie), w tym z wykorzystaniem form silikonowych. Nie wynika natomiast, czy ów konkurent stosuje innowacje procesowe (technologiczne), o których mowa we wniosku skarżącego (np. dotyczące barwienia płytek), jak i innowacje produktowe (produkcja płytek 3D, betonowej armatury łazienkowej i galanterii betonowej do dekoracji wnętrz wraz z usługą aranżacji poszczególnych elementów w pomieszczeniach).
Mając na uwadze opis produktów (usług), jakie skarżący zamierza dostarczyć na rynek usług budowlanych, można przyjąć, że mają one charakter innowacyjny w porównaniu z tym, co proponują inne podmioty działające na obszarze działania LGD.
W związku z powyższym, Rada SLGD powinna powtórnie szczegółowo przeanalizować kwestię innowacyjności produktów/usług, które skarżący zamierza wprowadzić na rynek i rozważyć przyznanie operacji 2 punktów za innowacyjność.
Reasumując, wniosek (operację) skarżącego należało przekazać do ponownej oceny przez Radę LGD w zakresie kryterium Innowacyjność. Odnosząc się z kolei do zarzutu naruszenia art. 60 u.z.r.p., poprzez udział w rozpatrywaniu protestu oraz ponownej ocenie wniosku o dofinansowanie tych samych osób, które uczestniczyły w pierwotnej negatywnej ocenie wniosku, Sąd uznał go za niezasadny w kontekście brzmienia art. 22 ust. 8 pkt 2a u.r.l.u.l.s. W ocenie Sądu, przepis art. 22 ust. 8 pkt 2a u.r.l.u.l.s., mający zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, stanowi lex specialis w stosunku do treści art. 60 u.z.r.p. Porównując w/w przepisy należy wskazać, że w tym drugim przepisie ustawodawca ograniczył krąg osób, które podlegają wyłączeniu, tylko do osób zaangażowanych w przygotowanie projektu. Przepis ten nie jest natomiast podstawą do wyłączenia osób, które były zaangażowane w jego ocenę na poszczególnych etapach konkursu.
Konsekwencją powyższego rozwiązania było także wyłączenie z odpowiedniego stosowania przepisu art. 24 § 1 pkt 5 K.p.a., który stanowi, że pracownik organu administracji podlega wyłączeniu w postępowaniu w sprawie, w której brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji.
Zdaniem Sądu, regulacja art. 22 ust. 8 pkt 2a u.r.l.u.l.s. znajduje uzasadnienie w specyfice działania LDG, a w szczególności jego organu, jakim jest Rada, co również wynika z uzasadnienia projektu nowelizacji art. 22 ust. 8 u.r.l.u.l.s. (druk sejmowy VIII kadencja nr 972).
Tym samym, wskazywany przez skarżącego fakt ewentualnego zaangażowania tych samych osób w pierwszą, jak i ponowną, ocenę projektu pozostaje bez wpływu na wynik sprawy.
Mając na uwadze stwierdzone wyżej naruszenie art. 37 ust. 1 u.z.r.p., na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 pkt a) u.z.r.p., orzeczono jak w sentencji wyroku.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.
- - ---------------------- 5