Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] M. W. wniosła do tutejszego Sądu skargę na opisaną w osnowie postanowienia decyzję Wojewody D. w przedmiocie odmowy wymeldowania I. W. z miejsca pobytu stałego w lokalu przy ulicy Z. [...] we W. Na rozprawie która odbyła się w dniu 20 marca 2007 r. skarżąca przedstawiła decyzję Prezydenta W. z dnia [...] o wymeldowaniu I. i M. W. wraz z synem M. z miejsca pobytu stałego oraz decyzję Wojewody D. z dnia [...], utrzymującą w mocy pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie wraz z oświadczeniem z dnia [...], z którego wynikało, iż I. W., dokonała wymeldowania z lokalu przy ulicy Z. we W., a wraz z nią, z przedmiotowego mieszkania wymeldowali się M. W. i M. W. Skarżąca oświadczyła do protokołu rozprawy, iż wobec przedstawionych Sądowi okoliczności, cofa wniesioną do tutejszego Sądu skargę na decyzję Wojewody D. na decyzję z dnia [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność cofnięcia skargi uzależniona jest - zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. - od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie dopuszczalności dokonania tej czynności procesowej. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest przy tym jedynie w przypadku ustalenia, że wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W świetle materiału zebranego w sprawie, cofnięcie skargi nie budzi - z tego punktu widzenia - żadnych wątpliwości, skoro przyczynę dokonania tej czynności proceduralnej stanowiło pełne uwzględnienie przez właściwy organ administracji żądań skarżącej sformułowanych we wniesionej do tutejszego Sądu skardze.
W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.