Uzasadnienie
Pismem z dnia [...]. S. S., wniósł skargę opisaną w osnowie niniejszego postanowienia na decyzję Wojewody z dnia [...]
Pismem z dnia [...]. skarżący cofnął wniesioną skargę, wskazując, że wobec opuszczenia przez J.i E. K. lokalu w J. G. przy u. [...], postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a."), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność cofnięcia skargi uzależniona jest – według art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie dopuszczalności dokonania tej czynności procesowej. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest przy tym jedynie w przypadku ustalenia, że wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Stosownie do treści powołanego przepisu Sąd przeprowadził badanie czynności dyspozytywnej strony – cofnięcia skargi. Badanie to pozwoliło Sądowi na stwierdzenie, że w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności powodujące niedopuszczalność cofnięcia skargi, tym bardziej, że przyczynę cofnięcie skargi stanowiło zachowanie uczestników postępowania, uwzględniające w całości żądanie skarżącego.
Wobec przedstawionych okoliczności, Sąd postanowił jak w sentencji. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie II postanowienia znajduje umocowanie w art. 232 § 1 pkt 1 ust. a. p.p.s.a.