Uzasadnienie
Pismem z 22 kwietnia 2021 r. strona skarżąca wniosła skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej. Skargę w imieniu strony skarżącej wniosła adwokat J. M. Zarządzeniami z 19 maja 2021 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej - adwokat J. M., do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 5.000 zł oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpis z KRS), w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwania doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej 31 maja 2021 r.
W wyznaczonym siedmiodniowym terminie został uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 5.000 zł i złożono odpis pełny KRS. Pełnomocnik strony skarżącej nie przedłożył jednak pełnomocnictwa udzielonego adwokat J. M. do działania w imieniu strony skarżącej. Złożono jedynie pełnomocnictwo udzielone przez Spółkę adwokat P. M. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
W sprawie pełnomocnik strony skarżącej, który podpisał skargę i ją wniósł w imieniu strony skarżącej nie wykonał w wyznaczonym siedmiodniowym terminie doręczonego mu wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez dołączenie pełnomocnictwa.
W tym stanie rzeczy, na podstawie wcześniej powołanych przepisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w punkcie I sentencji.
W punkcie II postanowienia orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.