Uzasadnienie
Decyzją opisaną w sentencji niniejszego postanowienia – wydaną między innymi na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 15a ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity: Dz.U 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Gminy L. od decyzji Instytucji Zarządzającej RPO WD 2007-2013 z dnia [...] grudnia 2013 r. w przedmiocie określenia kwoty środków przypadających do zwrotu dla projektu pn. "Odnowa zdegradowanych obszarów miejskich w rejonie ul. [...] – renowacja części wspólnych wielorodzinnych budynków mieszkalnych" – Zarząd Województwa D. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Pismem z dnia [...] marca 2014 r. Gmina wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na tą ostatnią decyzję Zarządu Województwa D..
W złożonych na rozprawie w dniu [...] lipca 2014 r., osobnych pismach procesowych, pełnomocnicy obu stron, wnieśli o zawieszenie niniejszego postępowania, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a) z uwagi na inne postępowanie toczące się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie, w sprawie o sygn. akt II GSK 1705/13, od którego wyniku może zależeć rozstrzygnięcie niniejszej sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie sądowoadmininistracyjne w sprawie należało zawiesić.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przepis ten określa przesłanki fakultatywnego zawieszenia postępowania, uwzględniając względy celowościowe. Przesłanką zawieszenia postępowania, o której mowa w przepisie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jest prejudycjalny charakter innego toczącego się postępowania w stosunku do postępowania mającego ulec zawieszeniu.
Sądowi wiadomo – z urzędu – że Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 12 czerwca 2014 r. (II GSK 1705/13), działając na podstawie art. 187 § 1 p.p.s.a., przedstawił do rozstrzygnięcia przez skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego następujące zagadnienie prawne: "Czy ustalenie i nałożenie korekty finansowej, o którym mowa w art. 26 ust. 1 pkt 15a ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity: Dz. U. 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.) wymaga wydania decyzji administracyjnej?"
Stosownie do art. 187 § 2 p.p.s.a., uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego jest w danej sprawie wiążąca. Jednakże, uchwała taka, poza mocą indywidualnie wiążącą w określonej sprawie, wywołuje również pośrednie skutki prawne w odniesieniu do innych postępowań sądowoadministracyjnych. Składy sędziowskie podczas orzekania w sprawach o tożsamym stanie faktycznym i prawnym powinny uwzględniać wyrażoną w niej wykładnię przepisów prawa, dopóki nie zostanie ona zmieniona inną uchwałą. Pogląd ten wyraził również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 29 lutego 2008 r. (I OSK 254/07).
Należy podkreślić, iż jako podstawę prawną rozstrzygnięcia będącego przedmiotem skargi, Zarząd Województwa D. wskazał między innymi przepis art. 26 ust. 1 pkt 15a ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, dlatego też zakres przedstawionego składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, wcześniej cytowanego pytania, ma bezpośredni związek z problematyką prawną niniejszej sprawy. Oznacza to, że rozstrzygnięcie analizowanej sprawy zależy w istocie od wyniku postępowania toczącego się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Podobne zapatrywanie wyraziły zresztą obie strony sporu sądowego w niniejszej sprawie.
Z przytoczonych powodów, Sąd – na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – postanowił zawiesić postępowanie sądowe.