Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 11 lipca 2014 r., sygn. akt III SA/Wr 283/14

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Skład
Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 11 lipca 2014 r., na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
w sprawie ze skargi A.G., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] lutego 2014 r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi kat. B, wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji,

Sentencja

postanawia:

  1. odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie

Pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. skarżący – reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – wniósł skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi kategorii B. W skardze zawarto także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniesiono, że uzasadnieniem wniosku jest fakt, iż zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania dla skarżącego trudnych do odwrócenia skutków, w następstwie niemożliwości kierowania przez niego wszelkimi pojazdami mechanicznymi. Skarżący jest bowiem kierowcą zawodowym, a pozbawienie jego uprawnień do prowadzenia pojazdów mechanicznych wyrządzi jemu i jego rodzinie znaczną szkodę majątkową, ponieważ skarżący nie będzie mógł pracować jako kierowca, a tym samym uzyskiwać wynagrodzenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 tej samej ustawy, Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu.

Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym między innymi w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r. (GZ 138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji – zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. – jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego surogat w postaci sumy pieniężnej nie przedstawiałby znaczenia dla skarżącego, albo gdyby zachodziło zagrożenie życia lub zdrowia.

W ocenie Sądu, wniosek strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Cofnięcie skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami w następstwie wykonania zaskarżonej decyzji samo z siebie nie jest wystarczające do przyjęcia, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Natomiast podniesione przez stronę w skardze okoliczności związane z niemożnością wykonywania przez skarżącego pracy i spowodowane tym problemy finansowe – nie zostały przezeń uprawdopodobnione. Nie wskazano nawet żadnych okoliczności, które wykluczałyby możliwość podjęcia przez skarżącego jakiegokolwiek innego zatrudnienia w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych (7 miesięcy). Trzeba bowiem pamiętać, ze decyzja administracyjna, której dotyczy wniosek, jest prostą konsekwencją zakazu orzeczonego wyrokiem karnym.

W tym miejscu wskazać należy, że wywody zawarte we wniosku powinny zostać połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych oraz skonkretyzowanych wystarczająco danych obrazujących sytuację strony (por. postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2009 r. (II GSK 257/09 – niepubl.). To w interesie strony leży poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie – sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (tak NSA w postanowieniu z dnia 29 maja 2009 r. (I FZ 148/09 – niepubl.).

Tymczasem w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został poparty żadnymi dokumentami odnoszącymi się do kondycji finansowej skarżącego i jego rodziny.

Nadto wymaga podkreślenia, że nie bez znaczenia jest również okoliczność, iż wstrzymanie wykonania decyzji cofającej uprawnienia do kierowania pojazdami powinno być, z uwagi na zapewnienie bezpieczeństwa ruchu drogowego, uzasadnione okolicznościami wyjątkowymi, które w niniejszej sprawie nie zostały wykazane.

Godzi się na koniec podkreślić, iż – zgodnie z art. 61 § 4 p.p.s.a. – niniejsze postanowienie sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie, w razie zmiany okoliczności. Wobec tego, w przypadku wykazania przez stronę skarżącą, iż w rozpoznawanej sprawie zachodzą wcześniej wskazane przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd ponownie rozważy przedmiotową kwestię.

Uwzględniając wszystkie naprowadzone okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny – na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a – postanowił jak w sentencji.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 8 października 2014 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.